Jednorazowa wypłata środków z II filaru szwajcarskiego systemu emerytalnego w związku z opuszczeniem Szwajcarii podlega opodatkowaniu w Polsce jako przychód z innych źródeł, nie spełniając kryteriów zwolnienia określonych w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 13 Protokołu o przywilejach UE, podatnik zachowuje rezydencję podatkową w Polsce, pomimo podjęcia pracy w strukturach UE we Francji, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce od dochodów z działalności twórczej.
Przychody z nieregularnej współpracy z firmą zagraniczną, przy braku cech zorganizowania i ciągłości, kwalifikuje się jako przychody z innych źródeł, o ile nie przekroczono progów z Prawa przedsiębiorców, powodując obligatoryjne uznanie ich za działalność gospodarczą.
Osoby fizyczne objęte są w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym od daty, gdy ich centrum interesów życiowych przenosi się do Polski; odliczenie w Polsce podlega wyłącznie podatek federalny zapłacony w USA, a wymiana waluty wirtualnej na walutę wirtualną jest neutralna podatkowo.
Dla uznania utraty statusu polskiego rezydenta podatkowego nie jest wystarczające uzyskanie zagranicznej rezydencji; decydujące są ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz zwykły pobyt w Polsce.
Osoba fizyczna, która w latach 2023-2025 posiadała centrum interesów życiowych i stałe miejsce zamieszkania na Ukrainie oraz uzyskiwała dochody z działalności na jej terytorium, nie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane z działalności na Ukrainie i Cyprze, bez zakładu w Polsce, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce według umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
Jednorazowa wypłata z szwajcarskiego II filaru emerytalnego po przeniesieniu rezydencji podatkowej do Polski podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł, gdyż nie spełnia warunków zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o PIT, związku z brakiem osiągnięcia wieku emerytalnego.
Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.
Podatnik mający centrum interesów osobistych i gospodarczych w Holandii nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z tytułu dochodów osiąganych w Holandii, zgodnie z ustawą o PIT oraz umową polsko-holenderską o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Od 1 listopada 2025 r. Wnioskodawca, przebywając na stałe w Arabii Saudyjskiej, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a jego dochody z zagranicy są opodatkowane poza Polską, zgodnie z art. 3 ust. 2a u.p.d.o.p. oraz umową polsko-arabską o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.
Podatnik mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów zgodnie z polskimi przepisami, nawet jeśli działalność gospodarcza jest prowadzona w innym kraju, jeżeli nie dochodzi do powstania zakładu w tym innym kraju.
Dochody z pracy najemnej wykonywanej w Szwajcarii przez rezydenta podatkowego Polski podlegają unikalnemu opodatkowaniu w trybie Konwencji, poprzez metodę wyłączenia z progresją (art. 23 ust. 1 lit. a), przy braku dochodów krajowych, nie wymaga to złożenia zeznania podatkowego w Polsce.
Osoba posiadająca stałe miejsce zamieszkania w Polsce nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w Polsce od sprzedaży nieruchomości położonej na Białorusi, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między RP a Białorusią.
Osoba fizyczna, która przebywała i pracowała za granicą zgodnie z przepisami określonymi w art. 21 ustawy o PIT, jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i spełnienia pozostałych przesłanek formalnych, w tym przeniesienia ośrodka interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Osoby fizyczne, które mają w Polsce centrum interesów życiowych, choćby przebywały ponad 183 dni za granicą, mogą zostać uznane za rezydentów podatkowych Polski, z obowiązkiem podatkowym od całości dochodów. Dochody z pracy za granicą podlegają opodatkowaniu zgodnie z konwencjami międzynarodowymi.
Dla celów ulgi na powrót, przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski, dokonane przed 31 grudnia 2021 r., nie daje podstaw do skorzystania z tej ulgi na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dochód uzyskany przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą w Polsce z tytułu świadczenia usług na rzecz podmiotu z Holandii podlega opodatkowaniu w Polsce, jeśli osoba ta posiada w Polsce centrum interesów życiowych i nie prowadzi działalności gospodarczej przez zakład w Holandii.
Wnioskodawca, posiadający polską rezydencję podatkową, podlega opodatkowaniu w Polsce, ale zyski ze stałego zakładu w Niemczech podlegają tamtejszemu opodatkowaniu według umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zleceniobiorca może być uznany za rezydenta podatkowego Polski w przypadku oświadczenia o posiadaniu centrum interesów życiowych w Polsce, co uprawnia wnioskodawcę do stosowania ogólnych zasad poboru zaliczek podatkowych.
Podatnik, który po przeprowadzce z kraju Unii Europejskiej do Polski spełnia ustawowe kryteria, może skorzystać z ulgi na powrót do kwoty 85 528 zł w czterech kolejnych latach podatkowych, jako że warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego, okresu braku zamieszkania w Polsce oraz należytej dokumentacji są spełnione.
Osoba, która w państwie innym niż Polska ma swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz nie przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za polskiego rezydenta podatkowego i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiąganych w Polsce.
Osoba fizyczna przebywająca i uzyskująca dochody głównie za granicą, niemająca więcej niż 183 dni pobytu ani centrum interesów osobistych w Polsce w danym roku, podlega wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.
Dochody z emerytury wypłacanej z norweskiego prywatnego programu emerytalnego, działającego w oparciu o przepisy pracowniczych programów emerytalnych państw EOG, są zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b i ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.