Kradzież środków pieniężnych z rachunku stowarzyszenia nie zwalnia z obowiązku podatkowego w CIT, gdyż nie spełniono warunków zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wymagających przeznaczenia dochodu na cele statutowe.

Kradzież towarów nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest elementu odpłatności ani przeniesienia prawa do rozporządzania towarami; w przypadku niezawinionej utraty towaru, prawo do odliczenia podatku VAT związanego z takim towarem zachowane zostaje.

Straty banku, wynikające z nieautoryzowanych transakcji płatniczych, stanowią koszty uzyskania przychodu, o ile zachowano należyte staranności w działalności. Środki odzyskane od sprawców są przychodem podatkowym, gdy wcześniejsza rekompensata była kosztem podatkowym, co wyklucza sytuacje, w których ta strata nie została zaliczona jako koszt uzyskania przychodu.

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty powstałej w związku z kradzieżą środków pieniężnych z rachunków bankowych.

Obowiązek rozpoznania przychodu podatkowego związanego z wydaniem towaru osobie podszywającej się pod kontrahenta oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty powstałej w wyniku oszustwa.

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej straty w środkach pieniężnych spowodowanej kradzieżą przez pracownika

Czy straty w środkach obrotowych poniesione przez Spółkę mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Czy kwota podatku naliczonego zawarta w towarze, który uległ kradzieży, a nie był objęty ubezpieczeniem podlega korekcie i pomniejszeniu ogólnej kwocie podatku naliczonego.