Koszty ponoszone przez pracodawcę na zakwaterowanie, edukację oraz ubezpieczenie pracowników delegowanych mogą stanowić przychód ze stosunku pracy. Wobec braku przepisów prawa nakładających obowiązek ich ponoszenia na pracodawcę, świadczenia te zaspokajają indywidualne potrzeby pracownika, stanowiąc dodatkową korzyść majątkową, a tym samym są objęte obowiązkiem podatkowym.
Wartość bezpłatnego zakwaterowania zapewnionego funkcjonariuszowi Policji w związku z przeniesieniem służbowym, w części przekraczającej 500 zł miesięcznie, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu art. 12 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychód z odpłatnego zbycia przez podatnika lokali wycofanych z ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej, dokonany przed upływem 6 lat, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od formy ekonomicznego rozliczenia, zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 i art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
Koszty zakwaterowania pokrywane przez Spółkę w związku z działalnością zarządzającego stanowią jego opodatkowany przychód z działalności wykonywanej osobiście, o ile nie spełniają warunków do zwolnienia podatkowego przewidzianych dla podróży służbowej.
Sprzedaż posiłków przez placówkę oświatową na rzecz rodzin pracowników i zewnętrznych podmiotów, realizowana na podstawie umów cywilnoprawnych, jest opodatkowana VAT, gdyż nie stanowi działalności związanej z zadaniami publicznymi określonymi przepisami prawa oświatowego. Plasuje się jako działalność gospodarcza, z obowiązkiem odprowadzania podatku VAT.
W przypadku usług zakwaterowania realizowanych poprzez portale rezerwacyjne, obowiązek podatkowy w VAT powstaje z chwilą otrzymania środków przez portal, nawet przed wykonaniem usługi, jako zaliczka na świadczenie objęte umową, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.
Koszty zakwaterowania funkcjonariuszy w wynajmowanych mieszkaniach prywatnych nie wypełniają definicji „kwatery tymczasowej” i dlatego nie spełniają warunków zwolnienia z opodatkowania z art. 21 ust. 1 pkt 77b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; zatem tylko do wysokości 500 zł miesięcznie mogą korzystać ze zwolnienia jako przychód z tytułu stosunku służbowego.
Finansowanie przez pracodawcę kosztów noclegów i transportu pracowników mobilnych, wynikających z wykonywania obowiązków służbowych, nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli świadczenia te realizowane są w interesie pracodawcy i nie prowadzą do przysporzenia majątkowego pracowników.
Podatnikowi, który nabywa towary i usługi z zamiarem ich wykorzystania do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania będących czynnościami opodatkowanymi VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy oraz braku przesłanek negatywnych z art. 88 tej ustawy.
Wartość zakwaterowania i transportu ponoszona przez pracodawcę dla pracowników wykonujących pracę poza miejscem zamieszkania stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu, z możliwością częściowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy.
Podatnikowi prowadzącemu agencję pracy tymczasowej przysługuje prawo do odliczenia VAT od najmu lokali mieszkalnych, gdyż usługi te służą bezpośrednio czynnościom opodatkowanym. Prawo to nie obejmuje usług zakwaterowania i noclegowych, które stanowią usługę kompleksową, a nie są odsprzedawane jako samodzielne świadczenia.
Agencja pracy tymczasowej ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na najem lokali mieszkalnych dla pracowników, o ile są one bezpośrednio związane z realizacją opodatkowanych usług pracy tymczasowej, co wynika z zasady związku zakupów z czynnościami opodatkowanymi.
Zapewnienie przez pracodawcę nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów transportu pracownikowi delegowanemu za granicę stanowi przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, który podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że celem świadczeń jest zapewnienie możliwości wykonywania pracy poza miejscem zamieszkania pracownika.
Otrzymane przez pracownika w związku z oddelegowaniem do pracy zagranicznej bezpłatne zakwaterowanie oraz zwrot kosztów powrotu do domu stanowią przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ korzyści te przynoszą pracownikowi realną oszczędność wydatków.
Zapewnienie pracownikowi oddelegowanemu przez pracodawcę bezpłatnego zakwaterowania oraz zwrotu kosztów powrotu do kraju stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, co nakłada obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy.
Podatnikowi, w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wykorzystywanego wyłącznie do działalności gospodarczej w krótkotrwałym zakwaterowaniu, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Koszty zakwaterowania oraz podróży ponoszone przez pracodawcę w związku z oddelegowaniem pracownika za granicę stanowią przychód ze stosunku pracy, a ich wartość podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT.
Jednorazowy zasiłek na zagospodarowanie i osiedlenie oraz dodatek na pokrycie kosztów zakwaterowania do 500 zł mogą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 i pkt 19 Ustawy o PIT, przy spełnieniu określonych warunków, takich jak lokalizacja miejsca zamieszkania względem miejsca pracy.
Wynagrodzenie otrzymane przez pracownika w związku z przeniesieniem służbowym, obejmujące jednorazowy zasiłek na zagospodarowanie i comiesięczny dodatek na zakwaterowanie, może korzystać z przewidzianych ustawą zwolnień od opodatkowania, jeśli spełnione są określone przesłanki, w tym lokalizacja miejsca zamieszkania oraz brak korzystania z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu.
Agencji pracy tymczasowej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych zapewnianych pracownikom tymczasowym, jeżeli koszty te są uwzględnione w kalkulacji wynagrodzenia za usługi opodatkowane podatkiem VAT, a brak jest negatywnych przesłanek do odliczenia (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).
Otrzymane przez Wnioskodawcę świadczenia z tytułu przeniesienia służbowego oraz zakwaterowania mogą korzystać ze zwolnień podatkowych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 i 19 ustawy o PIT.
Jednorazowy zasiłek na zagospodarowanie oraz dodatek na zakwaterowanie, przyznane hiszpańskiemu pracownikowi oddelegowanemu do Polski, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym, odpowiednio do wysokości 200% miesięcznego wynagrodzenia oraz do 500 zł miesięcznie, na podstawie przepisów ustawy o PIT.
Wynikiem wykładni przepisów jest uznanie, iż wydatki poniesione w ramach Kosztów Promocyjno-Informacyjnych i Uczestnictwa w Targach stanowią koszty uzyskania przychodów, umożliwiające skorzystanie z ulgi prowzrostowej, o której mowa w art. 18eb Ustawy CIT. Koszty Spersonalizowane nie kwalifikują się jako rozpoznane koszty ulgowe.
Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu i zakwaterowania pracowników tymczasowych, gdyż usługi te są bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną spółki jako agencji pracy tymczasowej.