umowa faktoringu
Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.
W przypadku zbycia wierzytelności poza Polską przychodem podatkowym są otrzymane wartości pieniężne z umowy faktoringowej. Korekty przychodów i kosztów uzyskania przychodów dokonuje się na bieżąco. Wynagrodzenie z umowy faktoringowej nie podlega podatkowi u źródła.
Wynagrodzenie (Purchase Fee) za świadczenie usług faktoringu nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, lecz podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej, co uprawnia do odliczenia VAT naliczonego.
Usługi faktoringu, jako kompleksowe usługi nabywania i zarządzania wierzytelnościami, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według zasad ogólnych, bez możliwości zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT, dotyczącego usług finansowych.
Wynagrodzenie z tytułu zawarcia umowy faktoringowej, w przypadku braku definitywnego charakteru transakcji, nie podlega korekcie przychodowej ani kosztowej w trybie wstecznym, lecz bieżąco. Ponadto wynagrodzenie to, nie mające charakteru kredytowego, nie podlega podatkowi "u źródła". Interpretacja wskazuje brak obowiązków korygujących z tego tytułu w przeszłości, zgodnie z art. 12 ust. 3j oraz art.
Usługi faktoringowe świadczone przez E. na rzecz Ex. Polska stanowią import usług faktoringowych, które podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce. Podstawą opodatkowania jest kwota dyskonta i innych opłat, a usługobiorca Ex. Polska ma prawo do odliczenia VAT naliczonego.
Czy płatności wypłacane przez Spółkę na rzecz faktorów w ramach Umów Faktoringu nie podlegają podatkowi u źródła w Polsce i w związku z tym, Spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła od tych płatności?
Uznanie za opodatkowane VAT i ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku czynności wykonywanych przez B na rzecz Spółki oraz prawa A do odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur wystawianych przez B dla udokumentowania należnego wynagrodzenia z tytułu usług faktoringu.
Wypłata przez Spółkę kwoty należnej Prowizji na rzecz „D.” stanowi koszt finansowania dłużnego i podlega ograniczeniom wskazanym w art. 15c ustawy o CIT. Również kwota wynagrodzenia należnego „D” za tzw. okres odroczenia (karencji) stanowi koszt finansowania dłużnego i podlega ograniczeniom wskazanym w art. 15c ustawy o CIT.
Obowiązki płatnika z tytułu zawarcia umowy faktoringu z włoską spółką.
Obowiązki płatnika z tytułu zawarcia umowy faktoringu z włoską spółką.
Czy Wnioskodawca będzie uprawniony rozpocząć opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek z początkiem roku podatkowego rozpoczynającego się 1 stycznia 2025 r.
Brak zastosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 15c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotyczącego kosztów finansowania dłużnego, w odniesieniu do kwoty Dyskonta wypłacanego na podstawie umów faktoringu.
Wynagrodzenia wypłacane na rzecz Faktora (odpowiednio naliczane prowizje, odsetki, inne opłaty dodatkowe) - nie stanowią odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT ani innych świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 ww. ustawy. Płatności te nie są związane także z innymi tytułami w przepisie tym wymienionymi.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach wystawionych przez Faktora, dokumentujących świadczenie usługi, na podstawie których opłacane jest przez Spółkę Wynagrodzenie Faktora.
Moment powstania przychodu podatkowego z tytułu cesji wierzytelności na rzecz faktora w ramach zawartej umowy faktoringu.
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w sytuacji dokonania przez Wnioskodawcę Przelewu środków na rachunek bankowy Klienta nieujawniony na Białej Liście podatników VAT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu podatkowego lub wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej wysokości dokonanej płatności zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie
w zakresie obowiązku poboru podatku u źródła przez Wnioskodawcę od wynagrodzenia pobieranego przez Bank w Irlandii
brak zastosowania art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku jednokrotnego złożenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, wskazującego numer rachunku bankowego faktora, w odniesieniu do wszystkich płatności dokonywanych na ten rachunek
w zakresie obowiązku pobrania przez Spółkę jako płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu wierzytelności, które zostały scedowane na rzecz Faktora przez świadczeniodawcę/świadczeniodawców oraz momentu poboru tego podatku
czy Wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę Faktorowi na podstawie Umowy Faktoringu, nie będzie podlegać w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie płatnikiem obowiązanym do jego pobrania?