Należności za korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS na platformie chmurowej nie stanowią przychodów z praw autorskich podlegających zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu; jednak użytkowanie serwerowej infrastruktury może być uznane za użytkowanie urządzenia przemysłowego, co wymaga opodatkowania podatkiem dochodowym u źródła.
Wynagrodzenie za dobrowolne umorzenie udziałów, jako dochód ze zbycia udziałów, podlega opodatkowaniu w Polsce przy zastosowaniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Belgią, kiedy dotyczy spółek nieruchomościowych. Polska spółka jest zobowiązana jako płatnik do odprowadzenia zaliczki na podatek CIT, gdy przekracza 5% praw głosu.
Wynagrodzenie wypłacane przez spółkę z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów należy traktować jako dochód ze zbycia udziałów podlegający opodatkowaniu w Polsce. Spółka nieruchomościowa posiadająca majątek nieruchomy nie kwalifikuje się do wyłączenia z klauzuli nieruchomościowej polsko-belgijskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Dochód z takiego umorzenia powinien być opodatkowany w Polsce
Płatności za nabycie oprogramowania na potrzeby dalszej odsprzedaży wraz z maszynami, bez przeniesienia praw autorskich do oprogramowania, nie powodują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła, zgodnie z art. 21 i 26 ustawy CIT, oraz nie obligują do uzyskiwania certyfikatu rezydencji ani składania formularzy IFT-2/IFT-2R.
Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest warunkiem uzasadnionym, celem unikania podwójnego nieopodatkowania. Zasada "look-through" jest dopuszczalna, umożliwiając zastosowanie korzystniejszej stawki opodatkowania na mocy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA i Holandią, dostosowując się do statusu rzeczywistego właściciela.
Możliwość zastosowania zasady "look-through" przez płatnika, umożliwiająca określenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, jest uzasadniona, gdy rzeczywisty użytkownik spełnia warunki umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jednak nie dotyczy to okresu przed 2023 r. wobec holenderskiego funduszu emerytalnego zwolnionego z podatku.
Wynagrodzenie wypłacane na rzecz Podmiotu Zagranicznego z tytułu licencji użytkownika końcowego nie generuje obowiązku poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie obejmuje przeniesienia majątkowych praw autorskich, a jedynie użytkowanie oprogramowania na własne potrzeby.
Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego (EULA) na korzystanie z oprogramowania nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu u źródła.
Nabycie udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie korzysta ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych, przewidzianego w art. 9 pkt 17 ustawy, zatem opłata podatku przez notariusza jest prawidłowa.
Odsetki od należności przysługujące Komitentowi, przekazywane na jego rzecz przez Komisanta w związku z Umową Komisu, nie stanowią wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału przez Komisanta, wobec czego nie powodują dla Komisanta obowiązków płatnika podatku od wypłaty tych odsetek, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Podstawę opodatkowania podatkiem u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, stanowią odsetki wypłacone lub skapitalizowane, a nie różnica między odsetkami kosztowymi i przychodowymi. Naliczone, lecz niewypłacone odsetki nie są uwzględniane w podstawie opodatkowania.
Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.
Sukcesja uniwersalna po podziale spółki nie powoduje automatycznego zachowania ważności opinii o stosowaniu preferencji podatkowych, co oznacza, że każdy sukcesor musi uzyskać osobną interpretację uwzględniającą nowe relacje udziałowe i inne przesłanki prawne, które były podstawą pierwotnej opinii.
W przypadku wypłaty lub kapitalizacji odsetek, zwolnienie z podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3 lit. b) i art. 21 ust. 3b ustawy CIT, jest możliwe, gdy holenderski akcjonariusz posiada bezpośrednio co najmniej 25% akcji w kapitale polskiej spółki, na podstawie tytułu własności, zgodnie z rejestrami akcjonariuszy.
Płatności dokonywane przez polskiego rezydenta podatkowego na rzecz innego polskiego rezydenta z tytułu subskrypcji nie stanowią wypłat na rzecz nierezydenta w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie powodują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła.
Jeżeli podmiot otrzymujący odsetki nie jest ich rzeczywistym właścicielem, płatnik ma prawo stosować zasadę "look-through" i określać skutki podatkowe przez pryzmat rezydencji i statusu rzeczywistego właściciela tych odsetek, zgodnie z właściwymi umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ich późniejszymi zmianami.
Płatność prowizji od niewykorzystanej części pożyczki, stanowiącej wynagrodzenie za gotowość do udzielenia finansowania, kwalifikuje się jako "odsetki" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 11 ust. 4 UPO PL-DE. W konsekwencji, na pożyczkobiorcy ciąży obowiązek poboru podatku u źródła od tej prowizji.
Płatnik zobowiązany jest pobrać podatek u źródła od wypłacanych odsetek na rzecz spółki zagranicznej, gdy rzeczywistym właścicielem jest polski rezydent, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zastosowanie zasady look-through approach w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem nie jest spółka zagraniczna, jest niedopuszczalne.
Jeżeli A B.V. nie jest rzeczywistym właścicielem odsetek, a należności są wypłacane W, E i R, Wnioskodawca ma prawo stosować zasadę 'look-through', stosując odpowiednie UPO i nie pobierając podatku u źródła.
Płatności dokonywane przez podatnika za towary zawierające oprogramowanie, będące integralną częścią nabywanych produktów, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wiążą się z przeniesieniem praw autorskich ani uprawnień do modyfikacji oprogramowania.
Opłaty abonamentowe za usługi SaaS, umożliwiające dostęp do infrastruktury technicznej i udostępnionych zasobów, stanowią należności za użytkowanie urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje podatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła.
Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.
Przychody uzyskane z zagranicznych źródeł, od których potrącony został podatek u źródła, nie muszą być uwzględniane w zaliczkach na CIT, lecz powinny być rozliczane przy składaniu zeznania rocznego. Spółka ma prawo odliczyć w Polsce podatek u źródła zapłacony w USA od podatku dochodowego od kwalifikowanych dochodów z praw własności intelektualnej.
W przypadku niewystępowania rzeczywistego właściciela odsetek w postaci pośredniczącego podmiotu X, podatnik ma prawo zastosować zasadę 'look-through', co powoduje, że skutki podatkowe określa się w odniesieniu do rzeczywistych beneficjentów odsetek, przy czym możliwe jest niepobieranie podatku u źródła w zależności od certyfikatów rezydencji oraz odpowiednich umów międzynarodowych.