Kary pieniężne naliczane z tytułu opóźnień w spełnieniu obowiązku mocowego nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazują odpowiedniego związku z uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów podatkowych.

Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości opodatkowuje się jako różnicę między przychodem ze sprzedaży, a kosztami uzyskania przychodu, obejmującymi nabycie i udokumentowane nakłady na nieruchomość poniesione podczas jej posiadania, zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Środki uzyskane z pożyczki zwrotnej nie są przychodem podatkowym. Spłata kapitału pożyczki nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Natomiast zapłacone odsetki mogą być kosztami uzyskania przychodów, jeśli są związane z działalnością operacyjną i zostały faktycznie zapłacone, co kwalifikuje je jako koszty z innych źródeł przychodów, a nie z zysków kapitałowych.

Wartość kaucji zapłaconej za napoje w opakowaniach kaucjonowanych, która nie może być odzyskana, stanowi koszt uzyskania przychodów potrącalny w dacie ujęcia w księgach rachunkowych, pod warunkiem, że spełnia przesłanki kosztu definitywnego zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Kwota 2 580 zł otrzymana przez podatnika jako odszkodowanie od A. S.A. stanowi przychód podatkowy z „innych źródeł” i podlega opodatkowaniu; nie przysługuje zwolnienie podatkowe ani prawo zaliczenia kosztów naprawy uszkodzonego sprzętu jako kosztów uzyskania przychodu.

Udostępnienie przez Spółkę rabatów pośrednich skutkuje obniżeniem przychodu podatkowego, gdyż rabaty te stanowią bonifikatę w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy CIT, co wymaga korekty przychodów poprzez ich zmniejszenie.

Zawarcie ugody skutkującej nieważnością umowy kredytu hipotecznego umożliwia korektę przychodów podatkowych Banku od odsetek i prowizji za rok, w którym ugoda została zawarta, z wyjątkiem przychodów objętych przedawnieniem. Koszty dodatkowe, takie jak odsetki i koszty procesowe z ugody, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Wydatek na zakup okularów korekcyjnych z filtrem światła niebieskiego nie może być zakwalifikowany jako koszt uzyskania przychodów, gdyż ma charakter osobisty i służy ochronie zdrowia, nie mając bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą w kontekście generowania przychodów.

Dopuszczalne jest archiwizowanie i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności oraz czytelności, co pozwala na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki na artykuły spożywcze i higieniczne nabywane przez spółkę dla celów operacyjnych oraz poprawy warunków pracy stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są przeznaczone na reprezentację.

Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, bez konieczności ich papierowej postaci, jest dopuszczalne jako zgodne z ustawą o CIT, pod warunkiem spełnienia wymagań ustawowych dotyczących ewidencji rachunkowej i zabezpieczenia danych przed utratą lub zniekształceniem.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Przychody z wynagrodzenia za dzieło, uzyskane na mocy ugód sądowych, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 8 ustawy o PIT) i są rozliczane w roku faktycznej płatności 2025, stosując 20% kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki poniesione przez podatnika na mocy zawartej ugody sądowej z byłym pracownikiem, obejmujące zadośćuczynienie i odszkodowanie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz braku wyłącznej winy podatnika.

Dodatkowe wpłaty na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, dokonywane przez banki na podstawie ustawy o finansowaniu społecznościowym, stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wyłączenie przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 76 tej ustawy nie obejmuje dodatkowych wpłat.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Dodatkowe wpłaty na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, określone w ustawie o finansowaniu społecznościowym z 2022 r., nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 CIT i spełniając odpowiednie warunki, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Wydatki poniesione przez podatnika na studia wyższe w celu uzyskania wiedzy bezpośrednio związanej z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą mogą, jako racjonalne i gospodarczo uzasadnione, zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia kryteriów celowości i dokumentacji, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na nabycie gwarancji pochodzenia, które wygasły i nie zostały umorzone, stanowią koszty uzyskania przychodów, gdy spełniają kryteria art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zapewniając zgodność z prowadzoną działalnością gospodarczą i mając związek z uzyskaniem przychodów.

Przychody uzyskiwane przez podatnika podczas zawieszenia działalności gospodarczej z umów zawartych przed zawieszeniem są przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegającymi opodatkowaniu zgodnie z zasadami działalności gospodarczej.

Środki przekazywane w ramach cash poolingu w celu wyrównania salda rachunków uczestników nie stanowią dla nich przychodów podatkowych ani kosztów uzyskania przychodów. Odsetki związane z tym systemem rozpoznawane są podatkowo dopiero w momencie ich kapitalizacji lub faktycznej zapłaty.

Dodatkowa wpłata do Funduszu Wsparcia Kredytobiorców, dokonywana na podstawie art. 89 ustawy z 2022 roku, może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ nie jest wyłączona na mocy art. 16 ust. 1 tej ustawy, i pozostaje związana przyczynowo ze źródłem przychodów Banku.

Wydatek poniesiony przez podatnika w celu pokrycia szkody za incydentalne uszkodzenie silnika nie stanowi odszkodowania z tytułu wadliwego wykonania usługi i może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, gdyż ma związek z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów.

Opłaty za przedterminową spłatę kredytu stanowią koszty finansowania dłużnego, o których mowa w art. 15c ust. 12 Ustawy o CIT. W związku z tym podlegają one limitowi określonemu w art. 15c ust. 1 tej Ustawy przy ich zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów.