Za prawidłowe uznaje się niewykazywanie daty sprzedaży na fakturze VAT, jeśli w momencie jej wystawienia brak jest wiedzy o dacie dostawy, a podatek VAT należny wykazywany jest w deklaracji za okres powstania obowiązku podatkowego.

W przypadku pomyłki w numerze NIP kontrahenta, podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej „do zera” i nowej faktury z poprawnym NIP; te dokumenty powinny być ujęte w ewidencji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla pierwotnej faktury, uwzględniając ograniczenia KSeF.

Rabat uwzględniony pod warunkiem rozwiązującym na fakturze pierwotnej może zostać uwzględniony w podstawie opodatkowania, z obowiązkiem korekty w momencie ziszczenia się warunku, wpływającego na zwiększenie podstawy opodatkowania i podatku VAT.

Jeżeli faktura ustrukturyzowana zawiera błędny numer NIP, konieczne jest wystawienie faktury korygującej do zera oraz nowej faktury z prawidłowym NIP. Rozliczenie powinno nastąpić w okresie obowiązkowego podatkowego faktury pierwotnej.

Zaliczki otrzymane na poczet niewykonanych jeszcze usług nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o PIT, a momentem powstania przychodu jest data wykonania i odbioru usługi. Pomimo braku złożenia formalnego oświadczenia, wybór formy opodatkowania ryczałtem można uznać za skuteczny poprzez odpowiednie oznaczenie w przelewie podatkowym.

Podatnik może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej od wydatków udokumentowanych fakturami końcowymi, z zastrzeżeniem, że faktury zaliczkowe nie stanowią podstawy do takich odliczeń.

Wystawienie faktury korekty przychodu dotyczącej sprzedaży z poprzedniego roku obrotowego, wynikającej z zaakceptowanej reklamacji, w bieżącym roku obrotowym, nie powoduje powstania dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych (art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT).

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur wystawionych poza KSeF, podczas gdy prawa tego nie pozbawia niezgodność z formułą faktury ustrukturyzowanej, pod warunkiem że spełniono inne przesłanki materialne. Odliczenie VAT ma miejsce bez obowiązku korekty JPK_V7M w przypadku późniejszego otrzymania faktury w formie KSeF.

Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych poza KSeF, jeżeli kontrahent później wystawi fakturę w systemie KSeF, bez konieczności korekty odliczenia.

Organ podatkowy stwierdził, że dla faktur korygujących błędne NIP należy dokonywać ujawnienia w okresie pierwotnej faktury, a faktury zawierające błędne dane adresowe korygować na bieżąco. Dostrzegł też prawidłowość odliczenia VAT z faktur niewystawionych w KSeF, pod warunkiem spełnienia przesłanek materialnoprawnych.

Korekta cen transferowych dokonywana przez podatnika na potrzeby dostosowania rentowności do poziomu rynkowego nie stanowi zdarzenia skutkującego obowiązkiem wystawienia faktury korygującej VAT, lecz może być dokumentowana notą księgową, jako że pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.

Zgodnie z przepisami o VAT, akceptacja faktur w procedurze samofakturowania musi poprzedzać ich wprowadzenie do KSeF, a brak takiej akceptacji przed przesłaniem wyklucza możliwość odliczenia VAT. Wprowadzenie faktur z błędami do KSeF wymaga wystawienia faktury korygującej w celu poprawienia tych błędów.

Usługi zarządzania funduszami finansowymi realizowane przez wnioskodawcę, będąc zwolnionymi z opodatkowania VAT, generują obowiązek podatkowy z chwilą poboru opłat zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy VAT. Korekta podstawy opodatkowania w przypadku niekwalifikowalności wydatków dokonywana jest w odpowiednim okresie rozliczeniowym.

Moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu nadpłaty powstał w chwili skonkretyzowania kwoty w aneksie; zaś korekty faktur wystawione "in minus" powinny być ujęte w rozliczeniu za okres wystawienia, spełniając formalne warunki z art. 29a ust. 13 ustawy VAT.

Odpisy amortyzacyjne dokonane od zakupu urządzenia, które następnie zwrócono na podstawie rękojmi, powinny być skorygowane w bieżącym okresie rozliczeniowym, na mocy faktury korygującej, zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy dokonaniu zapłaty faktur po upływie 90 dni od określonego terminu płatności, bez wymogu korekty wcześniejszych deklaracji, jeżeli podatek ten nie został wcześniej odliczony.

Ponowne dokonanie zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności likwiduje ograniczenia zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, wynikające z początkowego błędnego pominięcia takiego mechanizmu, pod warunkiem, że korekta płatności ma charakter "techniczej naprawy". Art. 15d ustawy o CIT nie stosuje się po dokonanej korekcie.

W przypadku odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, gdzie płatność nastąpiła po upływie 90 dni od terminu, podatnik ma prawo dokonać tego w bieżącym okresie rozliczeniowym bez konieczności korekty za wcześniej niewykazane okresy. Faktury zakupowe mogą być ujęte w rozliczeniu za okres, w którym uregulowano należność, bez obowiązku korekty wcześniejszych deklaracji.

Faktura korygująca "in plus" powinna być rozliczana na bieżąco w okresie, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Faktura "in minus" może stanowić uzgodnienie warunków korekty; odliczenie podatku naliczonego z faktur "in plus" możliwe w okresie ich otrzymania.

W przypadku działalności gospodarczej, podział spółki przez wyodrębnienie skutkuje pozostawieniem obowiązków podatkowych za okresy sprzed wyodrębnienia po stronie Banku Dzielonego, zaś Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe w zakresie sukcesji uniwersalnej dotyczącej działalności nabytej po dniu podziału.

W przypadku ponownej kwalifikacji częściowej dostawy wewnątrzwspólnotowej jako transakcji krajowej oraz braku potwierdzenia dostarczenia, organ nie zezwala na korektę VAT do 0%. Potwierdzenie nieotrzymania towarów przez nabywcę uzasadnia zastosowanie stawki krajowej.

Oddział spółki zagranicznej w Polsce wyodrębniony jako zorganizowana część przedsiębiorstwa podlega wyłączeniu z opodatkowania VAT przy transakcji zbycia. Odpowiedzialność za zrealizowane obowiązki podatkowe przed dniem wyodrębnienia pozostaje przy spółce dzielonej.