Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej przysługuje wyłącznie na wydatki poniesione przez osobę niepełnosprawną na jej pobyt oraz transport, z wyłączeniem kosztów ponoszonych na pobyt i przejazd członków rodziny oraz użycie samochodu niebędącego jej własnością.

Wydatki na zakup i montaż mebli kuchennych wykonanych na wymiar, nawet w przypadku indywidualnego dostosowania do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, nie kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli dostępne są standardowe opcje o podobnych funkcjonalnościach.

Wydatki poniesione na zakup dermokosmetyków, jako produktów nieposiadających statusu "leków" zgodnie z Prawem farmaceutycznym, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Natomiast wydatki na zakup leków aptecznych, okularów i aparatów ortodontycznych mogą być odliczone, gdyż spełniają kryteria wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 3 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na operacje chirurgiczne, mimo ich niezbędności dla zdrowia, nie są kwalifikowane jako 'zabiegi rehabilitacyjne' w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość ulgi podatkowej na ich podstawie. Interpretacja przepisów dotyczących ulg podatkowych musi być restrykcyjna, podążając za zamkniętym katalogiem wydatków.

Wydatki na warsztaty terapeutyczne, które nie są uznawane za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nawet jeżeli są związane z niepełnosprawnością podatnika.

Wydatek na zakup roweru tandem ze wspomaganiem elektrycznym, niedostosowanego do indywidualnych potrzeb osoby z niepełnosprawnością, nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako wydatku na indywidualny sprzęt niezbędny w rehabilitacji, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki związane z operacją poniesione przed określeniem formalnej daty ustalenia stopnia niepełnosprawności nie kwalifikują się do ulgi rehabilitacyjnej, jednak wydatki na późniejszą rehabilitację mogą być odliczone, jeżeli poniesiono je po uzyskaniu orzeczenia, zgodnie z ustawą PIT.

Wydatek na cele rehabilitacyjne w odniesieniu do osób niepełnosprawnych uprawniony jest do odliczenia tylko na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez właściwe organy, natomiast orzeczenie o niezdolności do pełnienia obowiązków zawodowych przez ZUS nie spełnia tego warunku.

Osobie samotnie wychowującej pełnoletnie dziecko niepełnosprawne, które uzyskuje zasiłek pielęgnacyjny, przysługuje prawo do preferencyjnego sposób opodatkowania oraz odliczeń w ramach ulg podatkowych, niezależnie od wysokości dochodów dziecka. Znaczenie mają spełnione kryteria wynikające z ustawowych przepisów związanych z opieką oraz obowiązkiem alimentacyjnym.

Orzeczenie o trzeciej grupie inwalidzkiej funkcjonariusza przyznane przez MSWiA po 1 stycznia 1998 r. nie uprawnia do ulgi rehabilitacyjnej, gdyż nie wypełnia przesłanek art. 26 ust. 7d pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na operacje medyczne, w tym operacje okulistyczne, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że nie są to zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Wydatek na badania genetyczne nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatki na terapię komórkową mogą spełniać przesłanki ulgi, lecz brak uzyskiwania dochodów wyklucza skorzystanie z odliczenia.

Koszty indywidualnej psychoterapii dziecka z orzeczoną niepełnosprawnością mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, co jest zgodne z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem prawidłowego udokumentowania i nieskorzystania z innych źródeł finansowania.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej na zakup produktów żywieniowych dla byłego małżonka, gdyż nie jest on zaliczany do I grupy podatkowej oraz wydatki te nie są objęte zamkniętym katalogiem wydatków na cele rehabilitacyjne.

Wydatek na zakup lampy terapeutycznej, nawet jeśli nie jest ona sklasyfikowana jako wyrób medyczny, podlega odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeżeli pełni funkcję indywidualnego sprzętu niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych osobie z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności.

Wydatek na zakup smartfona używanego do obsługi aplikacji monitorującej poziom glukozy, jako sprzętu technicznego bezpośrednio związanego z potrzebami niepełnosprawności, kwalifikuje się jako wydatek rehabilitacyjny podlegający odliczeniu, a podatnik ma prawo do korekty zeznania podatkowego w celu uwzględnienia ulgi.

Zakup telefonu komórkowego, który w kontekście indywidualnych potrzeb niepełnosprawności osoby, stanowi narzędzie ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, może być uznany za wydatek rehabilitacyjny podlegający odliczeniu na mocy art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba fizyczna z orzeczonym stopniem niepełnosprawności ma prawo do odliczenia od dochodu wydatków na rekonstrukcję szczęki, jeśli wykazuje związek tych wydatków z niepełnosprawnością, jako indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.

Wydatki na badania diagnostyczne, takie jak badanie A, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie obejmuje wydatków na badania medyczne jako związane z rehabilitacją.

Wydatki poniesione na adaptację łazienki, polegającą na wymianie wanny na prysznic, nie spełniają warunków ulgi rehabilitacyjnej na mocy art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie wynikają bezpośrednio z ograniczeń architektonicznych związanych z niepełnosprawnością.

Wydatki związane z zakupem hulajnogi elektrycznej z siedziskiem oraz roweru elektrycznego nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ze względu na brak spełnienia kryteriów przystosowania do niepełnosprawności oraz indywidualnego charakteru urządzeń.

Wydatki poniesione na adaptację budynku mieszkalnego, które bezpośrednio ułatwiają życie osobie niepełnosprawnej, można odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile są one bezpośrednio związane z potrzebami wynikającymi z jej niepełnosprawności. Natomiast wydatki na ogólną modernizację budynku, niepowiązane bezpośrednio z niepełnosprawnością, takiego odliczenia nie uzasadniają.

Wydatek na aparat ortodontyczny dla niepełnosprawnej córki, jako indywidualne urządzenie rehabilitacyjne, kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na tlenoterapię hiperbaryczną przez osobę niepełnosprawną mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile zostaną odpowiednio udokumentowane, niezależnie od zaleceń lekarskich, i obejmują okres obowiązywania orzeczenia o niepełnosprawności.