Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Dochody z tytułu umorzenia, wykupienia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych przez rezydenta Kataru nie podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO, zaś odsetki uzyskiwane w Polsce przez katarskiego rezydenta mogą być opodatkowane zgodnie z art. 11 UPO, lecz nie wyższą stawką niż 5% brutto, przy zachowaniu warunku przedstawienia certyfikatu rezydencji.

Od 1 marca 2024 r., w związku z wyjazdem do Kanady, wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z działalności gospodarczej, pracy najemnej i zbycia ETF są opodatkowane w Kanadzie. Podatek od zwrotu IKE w Polsce należy się według stawki 19%, natomiast odsetki z wykupu obligacji można ograniczyć do 10% po przedstawieniu certyfikatu rezydencji.

Osoby fizyczne, które posiadają swój ośrodek interesów życiowych w Polsce, są uznawane za polskich rezydentów podatkowych, podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, nawet jeśli ich czas pobytu w Polsce i Hiszpanii nie przekracza 183 dni rocznie każda.

Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych osoby delegowanej do pracy za granicą pozostaje w Polsce, jeśli w kraju tym znajduje się ośrodek interesów życiowych i gospodarczych, a zmiana pracodawcy na zagranicznego nie zmienia rezydencji podatkowej, stosując metodę wyłączenia z progresją do dochodów uzyskanych za granicą.

Osoba fizyczna, która ma stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, gdzie również pracuje i spędza ponad 183 dni w roku, mimo iż jej rodzina zamieszkuje w Polsce, nie należy do polskich rezydentów podatkowych; w Polsce przychody tej osoby podlegają jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce centrum interesów życiowych, nawet przy pobycie przekraczającym 183 dni w Szwecji, zachowuje polską rezydencję podatkową, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane za granicą podlegają metodzie unikania podwójnego opodatkowania poprzez wyłączenie z progresją.

Wnioskodawca, jako osoba nieposiadająca centrum interesów osobistych ani gospodarczych w Polsce oraz przebywająca na jej terytorium mniej niż 183 dni, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje nieopodatkowaniem dochodów z zagranicznych źródeł.

Rezydentem podatkowym Polski w 2025 roku jest osoba, która posiada w kraju centrum interesów życiowych, pomimo fizycznego pobytu poza Polską, jeśli powiązania osobiste i gospodarcze z Polską są trwałe i przeważające nad związkami z innym państwem.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Wnioskodawca, przebywając na Ukrainie w latach 2022 i 2023, nie może być uznany za polskiego rezydenta podatkowego, gdyż fizycznie nie osiedlił się w Polsce w związku z działaniami wojennymi, co wyklucza możliwość zastosowania art. 52zj ustawy o PIT oraz wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

Podatnikowi, który w wyniku wyjazdu z Polski do pracy za granicą nie przesunął ośrodka interesów życiowych poza Polskę, nie przysługuje ulga na powrót, jeśli nie spełniono przesłanki zmiany rezydencji podatkowej oraz nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany przepisami okres.

Wnioskodawczyni, na podstawie art. 3 ust. 1a i 3 ust. 2a ustawy o PIT, po wyjeździe do USA i przeniesieniu centrum interesów, nie będzie posiadała w Polsce miejsca zamieszkania, co implikuje opodatkowanie wyłącznie dochodów uzyskanych w Polsce.

Podatnik, spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres, obywatelstwo polskie oraz odpowiednia dokumentacja rezydencji, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, nie później niż od roku 2027.

Przeniesienie rezydencji podatkowej przez wnioskodawcę z Niemiec do Polski nastąpiło w momencie powrotu do Polski w grudniu 2021 roku, co wyklucza możliwość skorzystania z ulgi na powrót dla podatników, którzy zmienili miejsce zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Osoba przenosząca centrum interesów życiowych z Norwegii do Polski we wrześniu 2025 roku podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeniesienia. Dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Norwegii, przeprowadzonej po przeniesieniu rezydencji do Polski, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym. Osoba taka ma także prawo do ulgi na powrót, jeśli spełnienie

Dochody z tytułu zbycia jednostek uczestnictwa przez niemieckiego rezydenta podatkowego podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 13 ust. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania tylko w kraju rezydencji (Niemczech), co wyłącza obowiązek podatkowy w Polsce i składanie zeznania PIT-38 za 2025 i 2026 rok.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po dłuższym pobycie za granicą, która przestaje być rezydentem podatkowym innych państw i spełnia warunki z art. 21 ustawy o PIT, może skorzystać z Ulgi na powrót, pod warunkiem posiadania właściwej dokumentacji potwierdzającej wcześniejszą rezydencję podatkową.

Osoba fizyczna, która nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywa tam dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za rezydenta podatkowego Polski i podlega w kraju jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.