W strukturze finansowania back-to-back polski płatnik może zastosować koncepcję look-through approach i uznać bank finansujący za podatnika oraz rzeczywistego właściciela odsetek, jeżeli pośrednik nie jest ekonomicznie uprawniony do należności, bank rozpoznaje przychód w państwie rezydencji, a płatność zachowuje charakter odsetek. Przy spełnieniu wymogów dokumentacyjnych i należytej staranności odsetki

W przypadku wypłaty należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo, przychód przypisany w całości zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu rzeczywistym właścicielem może korzystać ze zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu 2 mln zł niepobranie podatku od nadwyżki wymaga jednak skutecznego oświadczenia płatnika

Wypłata należności dywidendowych za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo nie wyklucza zastosowania zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a ustawy o CIT wobec podmiotu, któremu przychód jest w całości przypisywany i który jest jego rzeczywistym właścicielem, jeżeli płatnik dysponuje dokumentami z art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e zwolnienie wymaga jednak skutecznego oświadczenia

Jeżeli należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT są wypłacane formalnie na rzecz podmiotu transparentnego podatkowo, lecz w całości przypisywane zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu ich rzeczywistym właścicielem, płatnik może zastosować zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g po uzyskaniu dokumentów tego programu; po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e konieczne jest

Zwolnienie z podatku u źródła określone w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT nie przysługuje w odniesieniu do należności wypłacanych przez położony w Polsce zagraniczny zakład spółki mającej siedzibę w Norwegii, gdyż art. 21 ust. 3 pkt 1 lit. b tej ustawy wymaga, aby spółka, do której należy zakład, podlegała opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej; przynależność Norwegii do EOG nie zastępuje

Kompleksowa usługa platformy internetowej, której dominującym celem gospodarczym jest pośrednictwo w sprzedaży usług przedsiębiorcy poprzez rezerwację i obsługę transakcji z klientami, nie stanowi świadczenia określonego ani podobnego do świadczeń z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Pobierana przez zagranicznego usługodawcę prowizja nie podlega zatem obowiązkowi poboru podatku u źródła.

Wynagrodzenie za najem mobilnych instalacji technologicznych wykorzystywanych do oczyszczania ścieków oraz uzdatniania wody stanowi należność za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Należność ta może korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, gdy warunek powiązania spełnia wspólna spółka dominująca z UE, zgodnie z

Płatnik może zastosować wynikające z UPO zwolnienie lub preferencyjną stawkę WHT także wtedy, gdy certyfikat rezydencji uzyska po wypłacie, jeżeli dokument potwierdza rezydencję odbiorcy w dniu płatności. Okres ważności niemieckiego certyfikatu wyznacza poświadczenie organu w części II, a przy usługach niematerialnych traktowanych jako zyski przedsiębiorstwa nie bada się statusu rzeczywistego właściciela

Odpłatność za usługi hostingu należy uznać za należności z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 12 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Niemcami.

Płatności za subskrypcję platformy chmurowej w formie licencji typu end-user nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdyż brak przy nich przeniesienia praw autorskich. Jednakże korzystanie z zasobów wirtualnych chmury obliczeniowej rozliczane na podstawie faktycznego wykorzystania zasobów uznane jest za użytkowanie urządzenia przemysłowego i wymaga poboru podatku u źródła zgodnie z art. 21

Należności z tytułu Programów LUK nie mieszczą się w zakresie przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i nie wymagają poboru podatku u źródła, natomiast należności za Programy SaaS, jako za użytkowanie urządzenia przemysłowego, podlegają temu obowiązkowi; umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą stanowić podstawę relokacji obowiązku podatkowego do kraju rezydencji dostawcy.

Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.

Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.

Płatności dokonywane przez polskiego rezydenta podatkowego na rzecz innego polskiego rezydenta z tytułu subskrypcji nie stanowią wypłat na rzecz nierezydenta w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie powodują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Płatność prowizji od niewykorzystanej części pożyczki, stanowiącej wynagrodzenie za gotowość do udzielenia finansowania, kwalifikuje się jako "odsetki" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 11 ust. 4 UPO PL-DE. W konsekwencji, na pożyczkobiorcy ciąży obowiązek poboru podatku u źródła od tej prowizji.

Prowizja płacona z tytułu niewykorzystanej części pożyczki stanowi dochód podobny do odsetek, co czyni ją podlegającą opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. W takim przypadku wymagane jest uwzględnienie preferencji podatkowych przewidzianych przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy spełnieniu określonych przez ustawodawcę warunków.

Płatności dokonywane przez podatnika za towary zawierające oprogramowanie, będące integralną częścią nabywanych produktów, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wiążą się z przeniesieniem praw autorskich ani uprawnień do modyfikacji oprogramowania.

Opłaty abonamentowe za usługi SaaS, umożliwiające dostęp do infrastruktury technicznej i udostępnionych zasobów, stanowią należności za użytkowanie urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje podatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.

Przychody uzyskane z zagranicznych źródeł, od których potrącony został podatek u źródła, nie muszą być uwzględniane w zaliczkach na CIT, lecz powinny być rozliczane przy składaniu zeznania rocznego. Spółka ma prawo odliczyć w Polsce podatek u źródła zapłacony w USA od podatku dochodowego od kwalifikowanych dochodów z praw własności intelektualnej.

Należności odsetkowe oraz inne płatności, które niemiecki fundusz inwestycyjny otrzymuje od polskiej spółki, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeśli Fundusz spełnia warunki instytucji wspólnego inwestowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Płatności z tytułu umowy międzynarodowej, które nie stanowią należności licencyjnych ani know-how, nie rodzą obowiązku pobrania podatku u źródła, jeżeli przekazywane w ramach umowy informacje są łatwo dostępne i niepoufne.

Płatności z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT dokonywane przez polski zakład będą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła. Wyjątkowo, płatności mogą zostać uznane za należności licencyjne i opodatkowane na preferencyjnych zasadach wynikających z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.