Rezygnacja z wykonania zobowiązania niepieniężnego na rzecz rekompensaty pieniężnej po upływie pięciu lat od nabycia nieruchomości nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nabytego w drodze datio in solutum, podstawę do ustalenia kosztów uzyskania przychodu stanowią udokumentowane koszty związane bezpośrednio z nabyciem tego prawa, a nie wpłaty dokonane na poczet kredytu hipotecznego przed jego przejęciem.
Umowa datio in solutum, polegająca na przeniesieniu własności udziałów w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż czynność ta nie jest wymieniona w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu PCC, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.
Nabycie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu nie jest źródłem przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Transakcja datio in solutum pozostaje podatkowo neutralna dla wierzyciela, jeśli nie stanowi nieodpłatnego świadczenia.
W przypadku odpłatnego zbycia przed upływem pięciu lat nieruchomości nabytej w drodze datio in solutum, do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć nominalną wartość wygasłej wierzytelności oraz wydatki na akt notarialny, proporcjonalnie przypadające na tę nieruchomość zgodnie z jej wartością ustaloną przez rzeczoznawcę.
Przeniesienie udziału w nieruchomości w ramach datio in solutum przed końcem 2026 r. stanowi wydatek na cele mieszkaniowe, co umożliwia skorzystanie z ulgi podatkowej, lecz nie po tym terminie, w świetle art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Przeniesienie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu przed upływem 5 lat od nabycia stanowi odpłatne zbycie, co zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako źródło przychodu.
Zwrot części wkładu do spółki oraz rozliczenie pożyczek jako datio in solutum mogą być uznane za koszty nabycia nieruchomości, obniżając przychód z ich sprzedaży, co stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT.
Przeniesienie własności nieruchomości w ramach umowy "datio in solutum", w zamian za zwolnienie z długu, stanowi odpłatne zbycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, co prowadzi do powstania podlegającego opodatkowaniu przychodu, nawet gdy zbycie to nie następuje w postaci pieniężnej, lecz poprzez zmniejszenie zobowiązań majątkowych zbywcy.
Nabycie przez podatnika udziału w nieruchomości w ramach umowy datio in solutum, gdy wartość nabytego prawa odpowiada faktycznie poniesionym wydatkom, nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 9 oraz 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zbycie udziału w nieruchomości przez datio in solutum, realizowane po upływie 5 lat od nabycia i poza działalnością gospodarczą, nie stanowi źródła przychodu dla zbywcy. Nabywca może skorzystać z ulgi mieszkaniowej, jeśli dokonuje nabycia w drodze zwolnienia z długu w celach mieszkaniowych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Zbycie udziałów w nieruchomości w ramach datio in solutum, w zamian za zwolnienie z długu, stanowi odpłatne zbycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy PIT, generując przychód podlegający opodatkowaniu.
Wartość majątku likwidacyjnego, przekazywanego przez spółkę w procesie likwidacji, tworzy przychód podatkowy odpowiadający wartości rynkowej przekazywanych składników, przy jednoczesnym uznaniu kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej przekazywanych wierzytelności, ograniczonej do wartości przychodu, według art. 14a i art. 12 ustawy o CIT.
Nabycie wierzytelności w związku z likwidacją spółki kapitałowej skutkuje powstaniem przychodu podatkowego wyłącznie w części przekraczającej koszt nabycia lub objęcia udziałów, zaś wygaśnięcie wierzytelności wskutek konfuzji nie rodzi takiego obowiązku. Przekazanie majątku likwidacyjnego in natura stanowi przychód podatkowy w wysokości rynkowej wartości przekazanych aktywów.
Nabycie lokalu mieszkalnego na podstawie umowy datio in solutum nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe uprawniającego do zwolnienia w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeśli środki pieniężne użyte na udzielenie pożyczki nie zostały przeznaczone na ten cel.
Nabycie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu jest neutralne podatkowo z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako odpłatne świadczenie, a nieodpłatne świadczenia podlegają opodatkowaniu wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez ustawę.
Zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w zakresie udziału nabytego w 2015 r. nie rodzi obowiązku podatkowego z uwagi na upływ ustawowego pięcioletniego terminu; natomiast obowiązek podatkowy powstaje w zakresie udziału nabytego w 2023 r., gdzie koszty uzyskania przychodu mogą obejmować wartość wierzytelności wygasłej w wyniku datio in solutum.
Darowizna nieruchomości od małżonka do majątku wspólnego nie stanowi nabycia dla celów podatkowych. Przychód ze sprzedaży jest opodatkowany, gdy nabycie udziału nastąpiło w ciągu pięciu lat przed sprzedażą.
Przeniesienie nieruchomości na wierzyciela w ramach datio in solutum przed upływem pięciu lat od nabycia, stanowi odpłatne zbycie, generując przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podstawą jest różnica między rynkową wartością zbywanej nieruchomości a kosztami jej nabycia oraz udokumentowanymi nakładami zwiększającymi jej wartość.
Umowa przeniesienia własności nieruchomości w ramach datio in solutum, polegająca na zwolnieniu z długu, nie stanowi czynności cywilnoprawnej podlegającej podatkowi od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest wymieniona w zamkniętym katalogu czynności określonym w art. 1 ust. 1 ustawy PCC.
Przeniesienie przez stryja na rzecz wnioskodawcy udziałów w nieruchomości, w zamian za zwolnienie z obowiązku zapłaty, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to transakcja odpłatna, niegenerująca przychodu w rozumieniu ustawy o PIT.
Przeniesienie udziału w nieruchomości po upływie ponad 5 lat od jego nabycia, w wyniku zamiany na zwolnienie z długu, nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie następuje w ramach działalności gospodarczej.
Przeniesienie własności nieruchomości jako forma spłaty długu (datio in solutum) stanowi odpłatne zbycie rodzące obowiązek podatkowy. Zwolnienie z długu jest korzyścią majątkową, a przeznaczenie przychodu na własne cele mieszkaniowe może skutkować zwolnieniem z opodatkowania.
Przekazanie nieruchomości przez spółkę w zamian za umorzenie udziałów i zwolnienie z długu podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.