Pożyczka pieniężna udzielona podatnikowi przez małżonka tej samej płci, którego zagraniczny akt małżeństwa zawartego w państwie członkowskim UE został transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego, korzysta ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, jeżeli pożyczkobiorca spełni warunki deklaracyjne i dokumentacyjne wskazane w tym przepisie.

Pożyczka pieniężna udzielona osobie przez małżonkę tej samej płci, jeżeli zagraniczny akt ich małżeństwa zawartego w państwie członkowskim UE został transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego, korzysta ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC. Warunkiem zwolnienia jest spełnienie wymogów deklaracyjnych i dokumentacyjnych wskazanych w tym przepisie.

Transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego akt małżeństwa osób tej samej płci, zawartego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, uzasadnia traktowanie tych osób na gruncie prawa podatkowego jako małżonków objętych art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Pożyczka pieniężna udzielona między nimi korzysta więc ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, jeżeli

Transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego akt małżeństwa osób tej samej płci, zawartego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, uzasadnia traktowanie tych osób na gruncie prawa podatkowego jako małżonków. W konsekwencji pieniężna pożyczka udzielona między nimi korzysta ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, jeżeli pożyczkobiorca spełni przewidziane tym przepisem

Pożyczka pieniężna udzielona podatniczce przez małżonkę tej samej płci, której małżeństwo zawarte w innym państwie członkowskim UE zostało potwierdzone transkrybowanym aktem małżeństwa w polskim rejestrze stanu cywilnego, korzysta ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, ponieważ strony są na gruncie prawa podatkowego traktowane jak małżonkowie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn

Osoba tej samej płci pozostająca z pożyczkobiorcą w małżeństwie zawartym za granicą nie jest, wyłącznie na podstawie faktu zawarcia tego małżeństwa, „małżonkiem” w rozumieniu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn; wobec tego pożyczka między tymi osobami nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Pożyczki udzielane pomiędzy małżonkami tej samej płci, zawarte poza granicami Polski, nie korzystają z ulg podatkowych od czynności cywilnoprawnych dla pożyczkodawcy, jeśli obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę.

Udzielenie pożyczki pomiędzy małżonkami tej samej płci, mimo uznanego małżeństwa w innym państwie członkowskim, nie uprawnia pożyczkodawcy do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych określonego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy, gdyż obowiązek podatkowy ciąży jedynie na biorącym pożyczkę.

Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na pokrycie spłaty w ramach podziału majątku wspólnego małżeńskiego, nawet poprzez kompensatę roszczeń, może być uznane za wydatek na własne cele mieszkaniowe, jeżeli powoduje nabycie lokalu na wyłączność podatnika, co uprawnia do zastosowania zwolnienia z opodatkowania dochodów zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Spłata pożyczki udzielonej przez rodziców na zakup mieszkania, mimo celu mieszkaniowego, nie kwalifikuje się jako wydatek uprawniający do zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT.

Umorzenie pożyczki stanowi przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu, a nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 21 ust. 1 pkt 136 i 137 ustawy o PIT; przychód ten powstaje w dniu umorzenia zobowiązania.

Udzielanie pożyczek przez zarejestrowanego podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług. Kapitalizacja odsetek nie jest równoznaczna z ich zapłatą w kontekście zobowiązań podatkowych. Spółka powinna rozpoznawać obowiązek podatkowy zgodnie z terminami płatności, a nie z chwilą kapitalizacji odsetek. Transakcje na rynku walutowym w celu regulacji zobowiązań nie stanowią odrębnego świadczenia usług

Wynagrodzenia prowizyjne należne pośrednikom, mimo związku z działalnością Spółki, stanowią koszty pośrednie, gdyż brak bezpośredniego związku z konkretnymi przychodami podatkowymi; zatem są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Gdy podatnik wydatkuje przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup nowego lokalu mieszkalnego przed sprzedażą, w okresie trzech lat od sprzedaży, dochód ten podlega zwolnieniu z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Przychód z umowy subpartycypacji jest rozpoznawany w momencie otrzymania płatności, a nie zbycia prawa majątkowego. Kosztem uzyskania przychodu są spłaty na rzecz Funduszu, a ich momentem rozpoznania jest data faktycznej zapłaty, zgodnie z art. 12 ust. 3e i art. 15 ust. 4 ustawy CIT.

Udzielenie pożyczki przez podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług, które korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, z możliwością wyboru opodatkowania. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania odsetek (art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy o VAT).

Zawarcie umowy pożyczki między małżonkami z rozdzielnością majątkową nie korzysta ze zwolnienia PCC, gdy środki zostały wcześniej przelane na konto pożyczkobiorcy. Opodatkowanie powstaje na skutek wcześniejszych działań, nieaktualizujących zwolnienia przewidzianego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy PCC.

Umorzenie części pożyczki, niezależne od warunków zewnętrznych wymienionych w umowie, stanowi dla podatnika przychód podatkowy z chwilą zawarcia umowy umorzeniowej, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, o ile umorzenie nie odbywa się na podstawie wyjątków przewidzianych ustawowo.

Przychód z tytułu przedawnionych zobowiązań pożyczkowych powstaje w dniu przedawnienia tych zobowiązań, a nie w dniu następnym po upływie terminu przedawnienia, oraz zobowiązanie podatkowe z tytułu umowy pożyczki ulega przedawnieniu, co skutkuje wygaśnięciem obowiązku zapłaty CIT.

Fundacja rodzinna, prowadząc działalność inwestycyjną w zakresie określonym w art. 5 ustawy o fundacjach rodzinnych, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, przy czym przychody z takiej działalności nie są rozpoznawane dla celów podatkowych.

Wniesienie wierzytelności pożyczkowej do fundacji rodzinnej jest zwolnione z podatku CIT na moment wniesienia, natomiast przyszłe otrzymywanie odsetek od niej jest opodatkowane, gdyż nie mieści się w ramach dopuszczalnej działalności gospodarczej fundacji rodzinnej według art. 6 ust. 1 pkt 25 w związku z art. 6 ust. 7 Ustawy CIT.

Odsetki, zarówno zapłacone, jak i skapitalizowane, stanowią na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych koszty uzyskania przychodów pośrednich, zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji, ze względu na ich charakter wynagrodzenia za udostępnienie kapitału.

Przychody ze sprzedaży, o których mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, nie obejmują odsetek od Wkładu Obcego, zarówno umownych, jak i karnych, gdyż nie stanowią one przysporzenia majątkowego podatnika i są traktowane jako zasoby zwrócone zgodnie z umową operacyjną.