Podatnicy mogą modyfikować stawki amortyzacyjne dla środków trwałych poza granicami obecnego roku podatkowego, dokonując zarówno obniżek, jak i przywróceń do stawek z wykazu, wstecz za lata podatkowe, które nie uległy przedawnieniu. Prawo to nie jest ograniczone do roku bieżącego i uwzględnia zarówno zmiany na przyszłość, jak i retrospektywnie.

Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Od 1 stycznia 2023 r. nie jest możliwe zaliczanie odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, nabytych przed zmianą przepisów, do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik nie ma prawa kontynuować amortyzacji lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. oraz zaliczać odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów po 31 grudnia 2022 r., zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o PIT i art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust

Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.

Wydatki na nabycie uprawnień do emisji CO2 dla pokrycia działalności A Sp. z o.o. stanowią koszty uzyskania przychodów związane bezpośrednio z przychodami, które należy rozpoznawać w momencie umorzenia uprawnień, stosownie do artykułów 15 ust. 4 oraz 4b-4c ustawy o CIT, w związku z czym moment potrącalności określa się według roku osiągnięcia odpowiadających im przychodów.

Działalność badawczo-rozwojowa polegająca na opracowywaniu nowych lub zmienionych receptur produkcyjnych oraz optymalizacji procesów może spełniać przesłanki do uznania za działalność B+R w rozumieniu ustawy o CIT, tym samym umożliwiając odliczenie kosztów kwalifikowanych, z uwzględnieniem właściwego przyporządkowania kosztów według rzeczywistego zaangażowania w działalność B+R.

Mechanizm podzielonej płatności umożliwia korektę kosztów uzyskania przychodów poprzez ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli pierwotne płatności dokonano wadliwie, bez mechanizmu. Konsekwentna ponowna zapłata podatku VAT zgodnie z zasadami mechanizmu pozwala na uznanie wydatków za koszty podatkowe, co potwierdza prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy.

Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.

Działalność w zakresie budownictwa spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, co umożliwia skorzystanie z ulgi podatkowej w ramach art. 18d ustawy CIT. Jednak prace nad optymalizacją produkcji poprzez wdrożenie systemów operacyjnych nie stanowią działalności twórczej w rozumieniu przepisów dotyczących prac rozwojowych.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania nowych i ulepszonych opakowań jest uznawana za działalność badawczo-rozwojową, jednak nabycie prototypów nie stanowi materiałów w kosztach kwalifikowanych ulgi B+R zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Działalność X S.A. w zakresie opracowywania i wdrażania nowych oraz ulepszonych rozwiązań technologicznych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu uCIT, co uprawnia do uwzględnienia poniesionych kosztów kwalifikowanych przy odliczeniu od podstawy opodatkowania.

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

Działania Wnioskodawcy, zrealizowane w ramach projektów badawczo-rozwojowych, stanowią działalność B+R w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Skorzystanie z ulgi B+R jest możliwe dla kosztów pracowniczych, materiałów i surowców oraz odpisów amortyzacyjnych związanych z taką działalnością, nawet gdy prace prowadzone są w warunkach zbliżonych do przemysłowych.

Koszty zakupu oprogramowania narzędziowego, bieżących opłat licencyjnych oraz utrzymania infrastruktury informatycznej, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych dla ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

Poniesione wydatki na nabycie motocykla mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych, lecz brak jest podstaw do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, gdyż motocykl zalicza się do pojazdów samochodowych, które są wyłączone z tego przywileju dla małych podatników.

Motocykle, zdefiniowane jako pojazdy samochodowe zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym, są traktowane jak samochody osobowe na gruncie CIT. Własność motocykla pozwala na odpisy amortyzacyjne jako koszty uzyskania przychodów, jednak jednorazowy odpis dla podmiotów niebędących małymi podatnikami nie jest dopuszczalny.

Roboty przemysłowe oraz urządzenia peryferyjne funkcjonalnie z nimi związane spełniają kryteria uprawniające do ulgi na robotyzację w podatku dochodowym, co pozwala na odliczenie 50% odpisów amortyzacyjnych dokonanych w latach 2024-2026 na podstawie art. 38eb u.p.d.o.p.

Działalność w zakresie projektowania i budowy unikalnych maszyn, oparta na twórczym, systematycznym podejściu oraz ukierunkowana na innowacje i adaptacje wiedzy, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 UPDOP, umożliwiającą skorzystanie z ulgi B+R oraz odliczenie odpowiednio ewidencjonowanych kosztów kwalifikowanych.

Koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych związanych z działalnością badawczo-rozwojową stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e UPDOF. Jednak koszty opłat licencyjnych są niekwalifikowane w kontekście ulgi badawczo-rozwojowej, jeżeli nie mogą być uznane za koszty sprzętu specjalistycznego.

Podatkowe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych kwalifikowanych do grupy 1 KŚT, dokonane przez spółkę nieruchomościową, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli nie dokonano odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami o rachunkowości, obciążających wynik finansowy jednostki.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy maszyn oraz urządzeń stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT, uprawniającą do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, a ponoszone na tę działalność koszty wynagrodzeń, materiałów i amortyzacji uznaje się za koszty kwalifikowane.

Działalność badawczo-rozwojowa polegająca na projektowaniu i testowaniu innowacyjnych systemów w zorganizowanym pionie B+R spełnia warunki uzyskania ulgi B+R; jednakże metoda alokacji kosztów wymaga korekty, aby dokonać precyzyjnego wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych.