Samorządowa instytucja kultury, realizując projekt o charakterze kulturalnym i gospodarczym, nie jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku VAT od kosztów projektu, gdyż działalność obejmuje także nieodpłatne działania statutowe zgodnie z ustawą o VAT, wymagając proporcjonalnego odliczenia.

Podatnikowi, który importuje pojazd używany do celów mieszanych (prywatnych i gospodarczych), przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty VAT naliczonego z tytułu takiego importu, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, pod warunkiem wypełnienia wynikających z decyzji organu celnego zobowiązań podatkowych.

Miasto, jako organ władzy publicznej realizujący zadania edukacyjne, nie posiada prawa do pełnego odliczenia VAT związanego z wydatkami na inwestycje, jeżeli są one wykorzystywane do działalności nieopodatkowanej. W przypadku wydatków, w tym na budowę wind, należy stosować proporcję, gdy zachodzi wykorzystanie również na cele działalności opodatkowanej.

Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na infrastrukturę kanalizacyjną poprzez zastosowanie ilościowego prewspółczynnika, realistycznie odzwierciedlającego zakres wykorzystania infrastruktury do działalności opodatkowanej, zamiast metody z rozporządzenia MF.

Jednostki samorządowe, realizujące inwestycje w budynkach użyteczności publicznej, mogą odliczyć VAT jedynie w części, w jakiej inwestycja służy wykonywaniu czynności opodatkowanych. Ustawowe proporcje determinują prawo do odliczenia i mogą, w przypadku wartości poniżej 2%, ograniczyć to prawo do zera.

Prewspółczynnik odliczenia VAT przez instytucję kultury musi odzwierciedlać faktyczne wykorzystanie towarów i usług do działalności gospodarczej, a metoda oparta na liczbie wstępów nie spełnia przesłanek art. 86 ust. 2b ustawy o VAT; zastosowanie odpowiedniej metody przewidzianej w Rozporządzeniu jest niezbędne.

Stwierdzono, że przy alokacji podatku VAT naliczonego między czynności opodatkowane i zwolnione Bank musi stosować proporcję obrotów, zgodnie z ustawą o VAT, a nie opartą na subiektywnych kryteriach liczby użytkowników lub powierzchni.

Gmina jako podatnik VAT ma prawo, w oparciu o art. 86 i art. 90 ustawy VAT, do częściowego odliczenia podatku należnego o naliczony, stosując proporcje dla jednostek organizacyjnych, dla wydatków choćby częściowo związanych z działalnością opodatkowaną, z wykluczeniem pełnego odliczenia, gdy wykorzystanie dotyczy działań nieobjętych opodatkowaniem.

Samorządowa instytucja kultury, określając prewspółczynnik dla potrzeb odliczenia VAT, winna stosować metodę określoną w rozporządzeniu Ministra Finansów, która lepiej odpowiada specyfice działalności tych podmiotów oraz uwzględnia ich finansowanie z dotacji, w przeciwieństwie do metody bazującej na liczbie wejść, która nie zapewnia obiektywnego odwzorowania działalności gospodarczej.

Samorządowa instytucja kultury, prowadząc działalność zarówno opodatkowaną, jak i niepodlegającą opodatkowaniu, zobowiązana jest stosować proporcję odliczenia VAT zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, a zaproponowany przez nią własny sposób obliczania tej proporcji nie jest uznany za bardziej reprezentatywny.

Powiat realizujący projekt modernizacji budynku użyteczności publicznej, w którym przeważają czynności niepodlegające VAT, nie nabywa prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od poniesionych wydatków. Odliczenie winno być ustalone proporcjonalnie w kontekście mieszania funkcji publicznej i gospodarczej.

Gmina ma prawo do odliczenia VAT od wydatków na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, stosując proporcję opartą na zużyciu m3, co obiektywnie odzwierciedla wykorzystanie infrastruktury do czynności opodatkowanych, a nie generalny prewspółczynnik z rozporządzenia.

Od wydatków na remont, wyposażenie lokalu oraz kosztów pośrednictwa związanych z zakupem lokalu mieszkalnego wykorzystywanego częściowo do działalności gospodarczej przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku VAT na zasadach przewidzianych w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.

Gmina, realizując inwestycję wodociągową, ma prawo obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony stosując współczynnik metrażowy, odpowiadający proporcji dostarczonej wody dla odbiorców zewnętrznych do całkowitej sprzedaży, odzwierciedlający specyfikę działalności wodociągowej, a nie uniwersalny wzór z rozporządzenia.

Gmina jest uprawniona do odliczenia VAT od wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową, stosując prewspółczynnik wyliczany metodą ilościową, która najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności gospodarczej, zapewnia obiektywne odwzorowanie podziału wydatków na cele opodatkowane oraz nieopodatkowane.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od instalacji fotowoltaicznej na podstawie przepisów o prewspółczynniku, związku inwestycji z opodatkowanym dostawą energii. Nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT w zakresie pompy ciepła, gdyż nie ma ona związku z działalnością opodatkowaną.

Miasto, jako podatnik, ma prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na instalacje fotowoltaiczne proporcjonalnie do zakresu wykorzystywania budynków do czynności opodatkowanych oraz niepodlegających opodatkowaniu. Zasady odliczenia są regulowane przez prewspółczynnik obliczany dla poszczególnych jednostek organizacyjnych, a brak działalności opodatkowanej wyklucza takie prawo.

Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT, ma prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego na projekty związane z instalacjami fotowoltaicznymi na budynkach, o ile te są używane do działalności opodatkowanej, co wyznacza prewspółczynnik, natomiast odliczenie nie przysługuje, gdy budynki są używane do działalności niepodlegającej opodatkowaniu.

Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT jedynie od wydatków związanych z działalnością opodatkowaną. W odniesieniu do wydatków niepowiązanych z działalnością opodatkowaną, takich jak modernizacja budynków edukacyjnych, prawa tego brak. Dla nieprzyporządkowanych wydatków stosuje się metodę proporcjonalną na podstawie przepisów podatkowych.

Muzeum nie jest uprawnione do stosowania alternatywnego prewspółczynnika opartego na liczbie wejść odpłatnych do celów rozliczenia VAT. Skuteczniejsze i bardziej reprezentatywne jest stosowanie metody wskazanej w rozporządzeniu Ministra Finansów, które prawidłowo oddaje specyfikę działalności i zapewnia adekwatny podział VAT.

W przypadku gdy muzeum prowadzi zarówno działalność statutową niepodlegającą opodatkowaniu VAT, jak i działalność gospodarczą zakupy nie mogą być jednoznacznie przypisane, wymagane jest stosowanie metody proporcji w rozliczaniu VAT oraz dokonanie retrospektywnej korekty rozliczeń za wcześniejsze lata.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku VAT z faktur związanych z wydatkami mieszanymi stosując sposób określania proporcji precyzowany w art. 86 ust. 2a ustawy oraz zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia w związku z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Miasto nie ma prawa do odliczenia części podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z cmentarzem według proponowanej przez siebie proporcji odpłatnych pochówków, gdyż nie jest ona zgodna z ustawowymi wymogami reprezentatywności, a stosowanie takiej proporcji mogłoby prowadzić do nieadekwatnego odliczenia podatku.