Kary pieniężne naliczane z tytułu opóźnień w spełnieniu obowiązku mocowego nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazują odpowiedniego związku z uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów podatkowych.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez transparentną podatkowo spółkę jawną, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, uprawnia do skorzystania z ulgi B+R, pod warunkiem kwalifikacji ponoszonych kosztów jako kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT.

Wspólnik spółki jawnej, prowadzącej działalność badawczo-rozwojową, ma prawo do zastosowania ulgi B+R z art. 26e ustawy PIT proporcjonalnie do udziału w zysku, przy spełnieniu przesłanek twórczości, systematyczności oraz wyodrębnieniu kosztów kwalifikowanych w ewidencji podatkowej.

Wydatki na prace wykończeniowe (fit-out) nie stanowią inwestycji w obcy środek trwały i są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodu o charakterze pośrednim w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Zaliczenie kosztów na cele ulgi badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT wymaga, aby ponoszone koszty były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością B+R. Wydatki na aparaturę muszą być związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową; koszty dzielone z inną działalnością nie mogą być w całości uznane za kwalifikowane.

Koszty uzyskania przychodów związane z etapowymi kontraktami budowlanymi należy rozliczać według zasady współmierności przychodów i kosztów, zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o PIT, przypisując je do przychodów z faktur częściowych i końcowej, zapewniając ich proporcjonalność do uzyskanych przychodów.

Projekt 1, dotyczący wdrożenia i rozwoju nowej technologii, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi B+R, gdyż ma twórczy, systematyczny charakter i prowadzi do nowych zastosowań. Projekty 2 i 3 jedynie implementują istniejące rozwiązania, nie spełniając kryterium twórczości dla uznania ich za działalność B+R.

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.

Działalność twórcza, prowadzona systematycznie przez podatnika w zakresie projektów rozwojowych, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniającą do ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT, jeżeli wiąże się z opracowaniem nowych rozwiązań i zwiększeniem zasobów wiedzy.

Otrzymana refundacja na utworzenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest bezpośrednio związana z dostawą towarów lub świadczeniem usług.

Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.

Działalność twórcza i systematyczna w zakresie opracowywania dokumentacji projektowej oraz wytwarzania nowych produktów stanowi działalność badawczo-rozwojową, kwalifikującą się do odliczeń od podstawy opodatkowania w ramach ulgi B+R.

Jako przychód podatkowy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w modelu dropshipping, uwzględnia się pełną kwotę zapłaty otrzymaną od klienta za sprzedane towary, natomiast wydatki na zakup tych towarów mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, jeżeli spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i są właściwie udokumentowane.

Przychody z wynagrodzenia za dzieło, uzyskane na mocy ugód sądowych, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 8 ustawy o PIT) i są rozliczane w roku faktycznej płatności 2025, stosując 20% kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki poniesione przez podatnika na mocy zawartej ugody sądowej z byłym pracownikiem, obejmujące zadośćuczynienie i odszkodowanie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz braku wyłącznej winy podatnika.

Działalność spółki jawnej, obejmująca prace badawczo-rozwojowe, może być uznana za działalność B+R w kontekście ulgi z art. 26e ustawy o PIT. Wspólnik ma prawo do proporcjonalnego skorzystania z ulgi, jeśli spełnione są warunki określone przepisami dotyczącymi kosztów kwalifikowanych B+R.

Prace rozwojowe prowadzone przez wspólników spółki jawnej, ukierunkowane na opracowanie nowych produktów o twórczym i innowacyjnym charakterze, stanowią działalność badawczo-rozwojową, umożliwiającą skorzystanie z ulgi na działalność B+R, pod warunkiem spełnienia wymogów ewidencji kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 26e ustawy o PIT.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, których faktura zostaje otrzymana w roku następującym po roku zakończenia okresu, którego dotyczą, są uznawane za poniesione w momencie ich technicznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT, pomimo możliwego retorspektywnego rachunkowego ujęcia w roku poprzedzającym.

Wartość nominalna kwoty WAN przenoszonej w ramach Podziału powinna być uznana za koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji podziałowych, jeśli reprezentuje środki własne Banku Dzielonego i nie jest obarczona obowiązkiem zwrotu, a jej ewidencja jest zgodna z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki na energię elektryczną na potrzeby ogólnej obsługi przedsiębiorstwa stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, a faktury za te wydatki z przełomu lat podatkowych mogą być ujmowane jednorazowo jako koszty bieżącego roku podatkowego, zgodnie z uzasadnionymi uproszczeniami wdrożonymi w polityce rachunkowości.

Wydatki poniesione na szkolenie oraz naprawę pojazdów podczas zawieszenia działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli mają na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Przychód ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej podlega opodatkowaniu jako przychód z praw majątkowych według skali podatkowej, a kosztem uzyskania przychodu jest pełna wartość wkładów, bez względu na zmiany udziałów w zyskach.