Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.
Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.
W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
Wydatki na energię elektryczną na potrzeby ogólnej obsługi przedsiębiorstwa stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, a faktury za te wydatki z przełomu lat podatkowych mogą być ujmowane jednorazowo jako koszty bieżącego roku podatkowego, zgodnie z uzasadnionymi uproszczeniami wdrożonymi w polityce rachunkowości.
Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.
Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Gmina, realizując inwestycję obejmującą dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii w systemie off-grid, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od dokonanych wydatków, gdyż energia jest wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu.
Wprowadzanie do sieci nadwyżki energii przez gminne instalacje fotowoltaiczne stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Obowiązek podatkowy dla takich dostaw energii powstaje z chwilą wystawienia faktury, a podstawę opodatkowania określa wartość energii ustalona metodą net-billing, nie bazując wyłącznie na kwocie kompensaty.
Brak numeru NIP na fakturze, dokumentującej rzeczywiste transakcje gospodarcze jako wadliwość techniczna, nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, o ile faktura zawiera pozostałe prawidłowe dane nabywcy i związana jest z czynnościami opodatkowanymi.
Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.
Korzystanie przez członka spółdzielni energetycznej z nadwyżki energii wyprodukowanej przez innego członka spółdzielni nie stanowi nabycia darowizny w rozumieniu Ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zatem nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, gdyż nie występuje tu bezpłatne świadczenie kosztem majątku.
Skorzystanie przez członka spółdzielni energetycznej z nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez innego członka nie stanowi darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, gdyż nie dochodzi do nieodpłatnego przysporzenia majątkowego.
Wydatki ponoszone na czynsz inicjalny jako koszt uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do okresu przygotowawczego projektu, natomiast czynsz dzierżawny jako koszty bieżące powinny być ujmowane na bieżąco, w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne przez gminę stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT, a moment powstania obowiązku podatkowego wyznacza wystawienie faktury z upływem terminu płatności. Podstawą opodatkowania jest wartość z tytułu wprowadzenia energii, pomniejszona o VAT.
Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu świadczenia usług polegających na ograniczeniu produkcji energii powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej, a nie w dacie złożenia Oświadczenia akceptującego wysokość przyznanej rekompensaty.
Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej farm fotowoltaicznych na skutek polecenia administracyjnego powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej określającej wysokość tej rekompensaty.
Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej. Moment wykonania usługi, w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zachodzi dopiero z chwilą znanym jest wysokość rekompensaty, co następuje poprzez uzyskanie informacji rozliczeniowej.
Obowiązek podatkowy z tytułu rekompensaty finansowej za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania przez podatnika informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, a nie w momencie złożenia oświadczenia o akceptacji tej rekompensaty.
Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.
Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu otrzymania rekompensaty za zaniżenie produkcji energii elektrycznej powstaje z dniem otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, jako że dopiero wtedy znana jest wysokość należnej rekompensaty, stanowiąca podstawę opodatkowania.
Podatnik prowadzący działalność gospodarczą w części mieszkania może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki poniesione na jego utrzymanie proporcionalnie do zajmowanej powierzchni, o ile wydatki te są właściwie udokumentowane i wykazano związek przyczynowy z przychodami.
Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w instalacjach OZE powstaje z chwilą wystawienia faktury. Sprzedaż energii jako dostawa towarów nie podlega obowiązkowi oznaczenia kodem GTU_11 w JPK_VAT.
Wprowadzenie przez jednostkę samorządu terytorialnego energii elektrycznej do sieci, jako działanie prosumenta, stanowi podlegającą VAT odpłatną dostawę towarów, zaś obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu jej wystawienia, przy czym podstawa opodatkowania to wartość energii ustalana zgodnie z regulacjami OZE.
Wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej do sieci energetycznej stanowi działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie, a podstawa opodatkowania ustalana jest w relacji do wartości depozytu prosumenckiego zwiększonego o współczynnik 1,23.