Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, także wtedy, gdy lokale nabyto i wprowadzono do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. Przepis art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład ustanawiał wyłącznie czasowe, kończące się z dniem 31 grudnia 2022 r., odstępstwo

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych ani zaliczać ich do kosztów uzyskania przychodów od lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r., także gdy zostały uprzednio wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie zostały w pełni zamortyzowane. Art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej ustanawia zamknięty, roczny okres przejściowy.

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może kontynuować amortyzacji lokalu mieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej ani zaliczać odpisów od takiego lokalu do kosztów uzyskania przychodów, choćby lokal został nabyty i wprowadzony do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej przewidywał bowiem wyłącznie czasowe odstępstwo od zakazu z art. 22c

Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustawę o PIT ustanawia zamknięty czasowo przepis przejściowy, umożliwiający zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r. wyłącznie do 31 grudnia 2022 r.; po 1 stycznia 2023 r. art. 22c pkt 2 ustawy o PIT wyłącza możliwość ich dalszej amortyzacji, także gdy rozpoczęto ją

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do kontynuowania amortyzacji ani zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów od lokali mieszkalnych nabytych, wprowadzonych do ewidencji i amortyzowanych przed 1 stycznia 2022 r., gdyż art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał czasowo ograniczone odstępstwo od bezwzględnego wyłączenia określonego w art. 22c pkt 2 ustawy o PIT.

W razie odpłatnego zbycia środków trwałych i zapasów przypisanych do zamkniętej, trwale nierentownej linii produkcyjnej podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w momencie sprzedaży, niezamortyzowaną część wartości początkowej środków trwałych oraz nierozliczoną uprzednio wartość zapasów. Art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT nie wyłącza tego prawa, jeżeli zamknięcie linii nie wynika ze

Autorskie programy komputerowe wytworzone lub rozwinięte w ramach systematycznych, twórczych prac rozwojowych stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, a dochód z nich zawarty w cenie usługi może korzystać z IP Box. W uldze B+R kosztem kwalifikowanym mogą być media, amortyzacja oraz materialny sprzęt specjalistyczny, lecz nie niematerialne

Od 1 stycznia 2023 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych ani do zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, także gdy lokale zostały nabyte, ujęte w ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r.; art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej dopuszczał takie rozliczenie jedynie do 31 grudnia 2022

Art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wyłącza możliwość dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość również wtedy, gdy lokale te są środkami trwałymi wykorzystywanymi wyłącznie w profesjonalnej działalności gospodarczej polegającej na najmie. Po upływie okresu przejściowego z art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład sposób gospodarczego wykorzystania lokalu

Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, także nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r. i wcześniej wprowadzonych do ewidencji środków trwałych, ponieważ art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład ustanawiał czasowo ograniczony wyjątek od zakazu wynikającego z art. 16c pkt 2a ustawy o

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokalu mieszkalnego nabytego i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r., gdyż art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład przewidywał jedynie czasowe odstępstwo od zakazu amortyzacji ustanowionego w art. 16c pkt 2a ustawy CIT.

Opłaty ponoszone przez korzystającego na podstawie umowy leasingu operacyjnego robota przemysłowego nie są kosztami uzyskania przychodów poniesionymi na robotyzację w rozumieniu art. 52jb ust. 2 pkt 4 ustawy o PIT. Przepis ten dotyczy wyłącznie leasingu finansowego, o którym mowa w art. 23f ustawy, wobec czego podatnik nie może odliczyć takich opłat w ramach ulgi ani skorygować zeznań za lata ich poniesienia

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, również wtedy, gdy zostały one nabyte, wprowadzone do ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał bowiem czasowo ograniczone odstępstwo, obowiązujące wyłącznie do

Odpisy amortyzacyjne dokonywane od kosztów prac rozwojowych, w części odpowiadającej koszom pracowniczym, mogą korzystać z limitu 200% w ramach Ulgi B+R; pozostałe koszty kwalifikowane podlegają limitowi 100% niezależnie od sposobu rozliczenia podatkowego.

Przy ustalaniu wskaźnika dochodowości na potrzeby art. 24ca ustawy o CIT możliwe jest wyłączenie kosztów amortyzacji środków trwałych będących własnością podatnika oraz wykorzystywanych na podstawie leasingu finansowego, co skutkuje wyłączeniem z opodatkowania podatkiem minimalnym zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 9 tej ustawy.

Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust

Odrębne ograniczenia kosztowe na opłaty leasingowe i amortyzację po wykupie samochodu osobowego nie kumulują się; stosowane są niezależnie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a oraz pkt 4 ustawy o CIT.

Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.

Amortyzacja lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. według zasad sprzed tej daty jest dopuszczalna. Wyłączenie ich z amortyzacji w nowelizacji narusza zasadę ochrony praw nabytych zgodnie z art. 2 Konstytucji RP.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych związanych z działalnością badawczo-rozwojową stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e UPDOF. Jednak koszty opłat licencyjnych są niekwalifikowane w kontekście ulgi badawczo-rozwojowej, jeżeli nie mogą być uznane za koszty sprzętu specjalistycznego.

Lokal niemieszkalny wykorzystywany na cele krótkotrwałego zakwaterowania, mimo zmiany użytkowania, nie traci uprawnień do amortyzacji podatkowej, gdyż nie staje się lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 16c pkt 2a ustawy o CIT.

Podejmowana przez podatnika działalność w zakresie palenia i tworzenia unikatowych produktów – limitowanych kaw stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki na wynagrodzenia związane z B+R, subskrypcje aplikacji są kwalifikowane, zaś opłaty leasingowe za piec nie. Opłaty amortyzacyjne od środków trwałych są kwalifikowane przy wykorzystywaniu w B+R.