Odrębne ograniczenia kosztowe na opłaty leasingowe i amortyzację po wykupie samochodu osobowego nie kumulują się; stosowane są niezależnie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a oraz pkt 4 ustawy o CIT.

Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.

Amortyzacja lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. według zasad sprzed tej daty jest dopuszczalna. Wyłączenie ich z amortyzacji w nowelizacji narusza zasadę ochrony praw nabytych zgodnie z art. 2 Konstytucji RP.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych związanych z działalnością badawczo-rozwojową stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e UPDOF. Jednak koszty opłat licencyjnych są niekwalifikowane w kontekście ulgi badawczo-rozwojowej, jeżeli nie mogą być uznane za koszty sprzętu specjalistycznego.

Lokal niemieszkalny wykorzystywany na cele krótkotrwałego zakwaterowania, mimo zmiany użytkowania, nie traci uprawnień do amortyzacji podatkowej, gdyż nie staje się lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 16c pkt 2a ustawy o CIT.

Podejmowana przez podatnika działalność w zakresie palenia i tworzenia unikatowych produktów – limitowanych kaw stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki na wynagrodzenia związane z B+R, subskrypcje aplikacji są kwalifikowane, zaś opłaty leasingowe za piec nie. Opłaty amortyzacyjne od środków trwałych są kwalifikowane przy wykorzystywaniu w B+R.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dla części budynku wykorzystywanej w działalności gospodarczej jest dopuszczalne, lecz zmiana metody amortyzacji na indywidualną jest niedopuszczalna dla środków trwałych wcześniej amortyzowanych metodą liniową.

Przychody uzyskiwane przez Spółkę w wyniku oferowania usług dostępu do funkcjonalności Oprogramowania stanowią przychody z zysków kapitałowych, a odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych są ograniczone do wysokości wcześniejszego przychodu z ich zbycia, zgodnie z art. 7b i art. 16 ust. 1 pkt 64a ustawy o CIT.

Dochody Spółki z tytułu opłat licencyjnych za gry komputerowe stanowią dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach ulgi IP Box, przy spełnieniu wymogów związanych z prowadzeniem działalności B+R oraz zgodnych z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Po 2022 roku lokale mieszkalne używane w działalności gospodarczej nie podlegają amortyzacji jako koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co obejmuje również lokale niewykorzystywane w najmie lub dzierżawie.

Stawka indywidualna amortyzacji dla lokalu niemieszkalnego po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji może być ustalona na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, a nie art. 22j ust. 4, jako że odnosi się do inwestycji w obcych środkach trwałych. Stanowisko wnioskodawcy uznane jest za nieprawidłowe z uwagi na błędne wskazanie podstawy prawnej.

Działalność spółki w ramach projektu, co do zasady, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi podatkowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisy amortyzacyjne od licencji są uznane za koszty kwalifikowane, jeśli spełniają wymogi ustawowe.

Korekta kosztów podatkowych o odpisy amortyzacyjne na skutek niewłaściwego uznania własności przedmiotu nie może być dokonana na bieżąco, gdy brak jest przesłanek błędu rachunkowego lub omyłki; wymaga to korekty wstecznej.

Działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej umożliwiające zastosowanie ulgi B+R, lecz nie wpływa na podstawę daniny solidarnościowej ani nie uprawnia do korekty deklaracji DSF-1.

Zgodnie z art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, lokale mieszkalne zaklasyfikowane jako środki trwałe, niezależnie od użytkowania w działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji podatkowej. Kwalifikacja lokali musi uwzględniać ich formalne przeznaczenie.

Podatnik prawidłowo alokuje odpisy amortyzacyjne od nabytego patentu, dzieląc je pomiędzy przychody z zysków kapitałowych i inne źródła, zgodnie z adekwatnym kluczem alokacji, w sytuacji gdy przypisanie kosztów bezpośrednio do źródeł przychodów nie jest możliwe (art. 15 ust. 2 i 2b CIT).

Koszt nabycia licencji oraz prace wdrożeniowe, o ile są niezbędne do uruchomienia i funkcjonalnego wykorzystania oprogramowania, stanowią podstawę wartości początkowej amortyzowanej wartości niematerialnej i prawnej, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 i art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.

Budynki i lokale mieszkalne, niezależnie od ich faktycznego wykorzystania na potrzeby działalności gospodarczej, podlegają wykluczeniu z amortyzacji podatkowej według ustawy PIT. Formalna klasyfikacja nieruchomości warunkuje uznanie odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów.

Przepisy art. 22c ust. 2 ustawy o PIT wyłączają możliwość amortyzacji środków trwałych będących lokalami mieszkalnymi, wykorzystywanymi w działalności gospodarczej podatnika, bez względu na zapisy art. 22j ustawy o PIT dotyczące indywidualnych stawek amortyzacyjnych.

Cała linia produkcyjna nie spełnia definicji robota przemysłowego z art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie kwalifikuje się do ulgi na robotyzację. Poszczególne maszyny muszą być zintegrowane z robotem przemysłowym, by wypełnić warunki ulgi zgodnie z aktualnymi przepisami podatkowymi.

Automatyczna linia produkcyjna, złożona ze zintegrowanych maszyn i urządzeń, nie spełnia definicji robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy CIT, wykluczając możliwość zastosowania ulgi na robotyzację w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych od tej linii.

Cała zautomatyzowana linia produkcyjna, składająca się z poszczególnych maszyn, nie stanowi robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, ponieważ definicja dotyczy jednej maszyny wielozadaniowej, zintegrowanej z innymi urządzeniami w cyklu produkcyjnym, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi na robotyzację dla takiej linii.