Przeniesienie na wierzyciela autorskich praw majątkowych do logo w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie tych praw, co prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.

Wydatki na zakup oraz bieżącą konserwację wizytowych ubrań służbowych, oznaczonych logo Spółki, ponoszone w celach reklamowych, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako element strategii marketingowej przedsiębiorstwa.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do logo na spółkę w trybie datio in solutum stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy PIT i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Koszty poniesione przez podatnika mogą być uznane za kwalifikowane w ramach ulgi na ekspansję, o ile bezpośrednio związane są z intensyfikacją sprzedaży nowych lub dotychczas nieoferowanych produktów. Ze względu na zamknięty katalog kosztów, wydatki na elemnty reklamowe jedynie o charakterze ogólnym nie są kwalifikowane.

Pojazd rajdowy, który nie spełnia warunków definicji pojazdu samochodowego według ustawy o ruchu drogowym, nie stanowi samochodu osobowego na gruncie ustawy o CIT, co pozwala na kwalifikowanie związanych z nim wydatków jako kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te muszą jednak spełniać warunki celowości oraz racjonalnego powiązania z działalnością gospodarczą.

Wydatki na zakup odzieży formalnej i sceniczno-reprezentacyjnej, nawet przy zawodzie wymagającym odpowiedniego wizerunku publicznego, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na ich osobisty charakter oraz brak bezpośredniego związku z osiąganiem lub zabezpieczeniem przychodów.

Świadczenie usług informacyjno-promocyjnych Zespołu Szkół na rzecz Spółki A Sp. z o.o. sp.k., realizowane w ramach porozumienia o współpracy, stanowi świadczenie odpłatne podlegające opodatkowaniu VAT jako usługa, z uwagi na istniejący związek ekwiwalentny z otrzymanym wynagrodzeniem.

Wydatki poniesione na finansowanie drużyny sportowej pracowników, które promują działalność przedsiębiorcy, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu jako koszty reklamowo-promocyjne, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatek poniesiony na zakup i trwałe oznakowanie odzieży firmowej logo i nazwą działalności gospodarczej, jeżeli odzież nie pełni funkcji reprezentacyjnej i nie ma charakteru osobistego, stanowi koszt uzyskania przychodów. Warunkiem jest wykorzystanie odzieży wyłącznie w celach zawodowych, zwiększających rozpoznawalność firmy.

Wynikiem wykładni przepisów jest uznanie, iż wydatki poniesione w ramach Kosztów Promocyjno-Informacyjnych i Uczestnictwa w Targach stanowią koszty uzyskania przychodów, umożliwiające skorzystanie z ulgi prowzrostowej, o której mowa w art. 18eb Ustawy CIT. Koszty Spersonalizowane nie kwalifikują się jako rozpoznane koszty ulgowe.

Z chwilą wyboru zryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej podatnik traci możliwość zaliczenia wydatków związanych z zakupem odzieży służbowej, używanej wyłącznie w celach zawodowych, do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatek poniesiony przez Spółkę na zakup odzieży służbowej dla personelu, oznaczonej logo firmy, może być uznany za koszt uzyskania przychodów, o ile pełni funkcję reklamową, wspiera identyfikację wizualną Spółki oraz przyczynia się do osiągania przychodów i zabezpieczenia ich źródła.

Nieodpłatne przekazanie przez przedsiębiorcę próbek towarów w celach promocyjnych, które spełniają definicję próbki z art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wydatki na gadżety przekazywane nowym współpracownikom w ramach działań promujących markę, związane z działalnością gospodarczą spółki, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nie będąc wyłączone na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy, jako że nie są kosztami reprezentacji.

Skutki podatkowe przeniesienia praw autorskich do logo w ramach datio in solutum.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kosztów odzieży.

Możliwość zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup eleganckiej odzieży firmowej trwale oznaczonej logo spółki w widocznym miejscu odzieży oraz zakup eleganckiego obuwia do firmowej odzieży i torebki nie opatrzonych firmowym logo.

Skutki podatkowe przekazania praw do logo w celu zwolnienia się z długu w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum).

Ustalenie czy Wydatki na Gadżety poniesione przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ustalenie czy wydatki z tytułu zakupu Gadżetów stanowią koszty uzyskania przychodów oraz momentu potrącalności ww. wydatków

Możliwość zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków na leasing roweru oraz wydatków na zakup odzieży opatrzonej logo firmy.