Wpłata przez współkredytobiorcę będącego dłużnikiem solidarnym środków przeznaczonych wyłącznie na spłatę wspólnie zaciągniętego kredytu nie stanowi darowizny na rzecz pozostałego dłużnika solidarnego, również gdy środki są przekazywane na jego rachunek bankowy z przyczyn technicznych. W konsekwencji po stronie tego dłużnika nie powstaje obowiązek w podatku od spadków i darowizn ani obowiązek zgłoszenia
Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę lub nadpłatę kredytu refinansowego zaciągniętego przed uzyskaniem tego przychodu, jeżeli kredyt refinansowy został przeznaczony wyłącznie na spłatę wcześniejszego kredytu faktycznie finansującego nabycie i wykończenie własnego lokalu mieszkalnego, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. b ustawy
Spłata rat kredytu przez rodziców będących wraz z właścicielem nieruchomości dłużnikami solidarnymi wobec banku nie stanowi darowizny na rzecz tego właściciela, jeżeli następuje w wykonaniu ich własnego zobowiązania solidarnego, a nie z zamiarem dokonania nieodpłatnego przysporzenia. Nie powoduje zatem powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Zwrot przez bank, w wykonaniu ugody dotyczącej kredytu hipotecznego, kwot nieprzekraczających łącznych wpłat kredytobiorcy nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, nawet jeżeli bank wykazał część świadczenia w PIT-11. Jeżeli jednak zwrot obejmuje odsetki uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej, podatnik jest obowiązany, stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy, doliczyć zwrócone
Spłata kredytu i odsetek zaciągniętych przed sprzedażą nieruchomości na nabycie lokalu mieszkalnego stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe również wtedy, gdy zostaje dokonana po otrzymaniu zadatku zaliczonego na cenę, lecz przed zawarciem umowy przenoszącej własność. Zwolnienie nie obejmuje jednak spłat sfinansowanych przed otrzymaniem przychodu ani części kredytu przeznaczonej na nabycie udziału
Wydatkowanie w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT całego przychodu ze sprzedaży lokalu na spłatę kredytu refinansującego kredyt zaciągnięty na jego nabycie oraz na nadpłatę kredytu zaciągniętego przez podatniczkę jako współkredytobiorcę na dom faktycznie służący jej celom mieszkaniowym uprawnia do pełnego zwolnienia, mimo uprzedniego wynajmowania zbywanego lokalu.
Dla zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wystarczające jest poniesienie, w ustawowym terminie, wydatków na spłatę kapitału i odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed sprzedażą na własne cele mieszkaniowe; ustawa nie wymaga wykazania, że zapłata nastąpiła konkretnie środkami uzyskanymi z tej sprzedaży. Każde zbycie odrębnej nieruchomości podlega samodzielnemu rozliczeniu
Nabycie lokalu mieszkalnego w ramach wspólności majątkowej z małżonką, posiadającą odrębny dom, nie spełnia warunków zwolnienia z PCC z art. 9 pkt 17, gdyż każda ze stron musi nie mieć wcześniej własności lub prawa do lokalu, którego udział przekracza 50%.
Dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od nabycia, przeznaczony na spłatę kredytów hipotecznych zaciągniętych na cele mieszkaniowe, może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przeniesienie udziału w nieruchomości w zamian za świadczenia wzajemne, w tym zwolnienie z długu, stanowi odpłatne zbycie podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli nastąpi przed upływem pięciu lat od nabycia udziału.
Podatnik, który przeznacza środki ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, może korzystać ze zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, niezależnie od posiadania innych nieruchomości i wcześniejszego korzystania z ulgi mieszkaniowej.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego stanowi przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu, z zastrzeżeniem możliwości zaniechania poboru podatku, gdy spełnione są warunki dotyczące jednej inwestycji mieszkaniowej.
Wydatki poniesione na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez inną niż podatnik osobę, nie mogą być uznane za wydatki na cele mieszkaniowe uprawniające do zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego oraz zwrot nadpłaconych środków, przy spełnieniu odpowiednich warunków, nie skutkują powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia o zaniechaniu poboru podatku dochodowego.
Dochód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości może być zwolniony z opodatkowania, jeśli zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, niezależnie od kolejności nabycia i sprzedaży nieruchomości.
Ulga mieszkaniowa w świetle art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT obejmuje wydatki na zakup lokalu mieszkalnego, również te finansowane kredytem, pod warunkiem ich dokonania po dacie uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości; środki wydatkowane przed nie spełniają warunku skorzystania z ulgi.
Zwrot przez bank kwoty nienależnie zapłaconych rat kredytowych nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzi do zwiększenia majątku wnioskodawców w sposób definitywny, lecz przywraca stan poprzedni poprzez zwrot własnych środków.
Wydatki na nabycie lokalu mieszkalnego, częściowo finansowane z kredytu bankowego, spełniają warunki uznania ich za wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, co pozwala na skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, o ile środki zostaną wydatkowane w okresie do trzech lat od końca roku podatkowego, w którym dokonano zbycia nieruchomości.
Zaniechanie poboru podatku z tytułu umorzenia części kredytu hipotecznego jest możliwe, jeśli kredyt dotyczy tylko jednej inwestycji mieszkaniowej, związanej z zaspokojeniem potrzeb jednego gospodarstwa domowego. Przez jedną inwestycję rozumie się finansowanie jednego lokalu mieszkalnego, a nie wydatki na różne nieruchomości.
Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe uprawnia do skorzystania z całkowitego zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychód ze sprzedaży prywatnego lokalu użytkowego, w całości przeznaczony na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego, może być zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży lokalu z majątku odrębnego na spłatę kredytu hipotecznego wspólnego jest wydatkiem na 'własne cele mieszkaniowe', uprawniającym do ulgi PIT, o ile kredyt refinansowy pokrywa poprzedni zaciągnięty przed dniem sprzedaży.
Przeznaczenie przychodów ze sprzedaży mieszkania na spłatę kredytu zaciągniętego na budowę domu jednorodzinnego, zaspokajającego własne potrzeby mieszkaniowe podatnika, kwalifikuje się jako wydatek na własne cele mieszkaniowe i uprawnia do zwolnienia z opodatkowania dochodów ze sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Kwota wypłacona w ramach ugody pozasądowej dotyczącej kredytu frankowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, stanowiąca zwrot nienależnych świadczeń bankowych, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.