Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, także wtedy, gdy lokale nabyto i wprowadzono do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. Przepis art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład ustanawiał wyłącznie czasowe, kończące się z dniem 31 grudnia 2022 r., odstępstwo

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych ani zaliczać ich do kosztów uzyskania przychodów od lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r., także gdy zostały uprzednio wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie zostały w pełni zamortyzowane. Art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej ustanawia zamknięty, roczny okres przejściowy.

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do dokonywania ani zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r., niezależnie od ich wcześniejszego ujęcia w ewidencji środków trwałych i rozpoczęcia amortyzacji. Przepis art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej ustanowił czasowo ograniczoną ochronę przejściową

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może kontynuować amortyzacji lokalu mieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej ani zaliczać odpisów od takiego lokalu do kosztów uzyskania przychodów, choćby lokal został nabyty i wprowadzony do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej przewidywał bowiem wyłącznie czasowe odstępstwo od zakazu z art. 22c

Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustawę o PIT ustanawia zamknięty czasowo przepis przejściowy, umożliwiający zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r. wyłącznie do 31 grudnia 2022 r.; po 1 stycznia 2023 r. art. 22c pkt 2 ustawy o PIT wyłącza możliwość ich dalszej amortyzacji, także gdy rozpoczęto ją

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do kontynuowania amortyzacji ani zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów od lokali mieszkalnych nabytych, wprowadzonych do ewidencji i amortyzowanych przed 1 stycznia 2022 r., gdyż art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał czasowo ograniczone odstępstwo od bezwzględnego wyłączenia określonego w art. 22c pkt 2 ustawy o PIT.

Wyłączenie limitu amortyzacyjnego z art. 23 ust. 5b ustawy o PIT dla samochodu osobowego odpłatnie wynajmowanego w ramach działalności podatnika nie obejmuje opłat z leasingu operacyjnego. Limit z art. 23 ust. 1 pkt 47a stosuje się do opłaty wstępnej i kapitałowej części rat, lecz nie do części odsetkowej ani opłat niezwiązanych ze spłatą wartości pojazdu; wykup stanowi odrębną transakcję.

W razie odpłatnego zbycia środków trwałych i zapasów przypisanych do zamkniętej, trwale nierentownej linii produkcyjnej podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w momencie sprzedaży, niezamortyzowaną część wartości początkowej środków trwałych oraz nierozliczoną uprzednio wartość zapasów. Art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT nie wyłącza tego prawa, jeżeli zamknięcie linii nie wynika ze

Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej z 29 października 2021 r. ustanawia zamknięty czasowo wyjątek od zakazu amortyzacji lokali mieszkalnych z art. 22c pkt 2 ustawy o PIT; po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może kontynuować amortyzacji lokali mieszkalnych rozpoczętej przed 1 stycznia 2022 r., nawet gdy środki trwałe nie zostały w pełni zamortyzowane.

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od budynku mieszkalnego nabytego i amortyzowanego przed 1 stycznia 2022 r.; art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawia bowiem czasowo ograniczoną regulację przejściową, a organ interpretacyjny nie jest uprawniony do pominięcia jej skutków z powołaniem na konstytucyjną ochronę

Po dniu 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do kontynuowania amortyzacji podatkowej lokali mieszkalnych nabytych, wprowadzonych do ewidencji i amortyzowanych przed 1 stycznia 2022 r. ani do zaliczania odpisów od tych lokali do kosztów uzyskania przychodów. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawia zamknięty, kończący się 31 grudnia 2022 r., okres przejściowy, który nie chroni prawa

Art. 22c pkt 2 ustawy o PIT, w związku z art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej z 29 października 2021 r., wyłącza od 1 stycznia 2023 r. amortyzację podatkową lokali mieszkalnych, także nabytych, wprowadzonych do ewidencji i amortyzowanych przed 1 stycznia 2022 r.; odpisy od tych lokali nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej.

Autorskie programy komputerowe wytworzone lub rozwinięte w ramach systematycznych, twórczych prac rozwojowych stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, a dochód z nich zawarty w cenie usługi może korzystać z IP Box. W uldze B+R kosztem kwalifikowanym mogą być media, amortyzacja oraz materialny sprzęt specjalistyczny, lecz nie niematerialne

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do kontynuowania amortyzacji podatkowej budynków i lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r., niezależnie od ich wykorzystywania w działalności gospodarczej, w tym dla usług krótkotrwałego zakwaterowania. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał czasowo ograniczoną regulację przejściową, a odpisy dokonane po tym terminie

Art. 22c pkt 2 ustawy o PIT w związku z art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej wyłącza od 1 stycznia 2023 r. możliwość dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od budynków mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, także gdy budynek nabyto, wpisano do ewidencji i rozpoczęto jego amortyzację przed 1 stycznia 2022 r.; regulacja przejściowa zachowała to prawo wyłącznie do 31 grudnia

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie jest uprawniony do amortyzowania lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r. ani do zaliczania odpisów od tych lokali do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od ich wykorzystania w najmie krótkoterminowym lub długoterminowym. Brak prawa do odpisów wyłącza możliwość korekty rozliczeń za lata 2023–2025 w celu stwierdzenia nadpłaty.

Od 1 stycznia 2023 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych ani do zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, także gdy lokale zostały nabyte, ujęte w ewidencji i amortyzowane przed 1 stycznia 2022 r.; art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej dopuszczał takie rozliczenie jedynie do 31 grudnia 2022

Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, również nabytych i wprowadzonych do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. oraz wykorzystywanych wyłącznie w działalności gospodarczej. Art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej ustanowił czasowo ograniczone odstępstwo od zakazu wynikającego z art. 22c pkt 2

Art. 16c pkt 2a ustawy o CIT wyłącza możliwość dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość również wtedy, gdy lokale te są środkami trwałymi wykorzystywanymi wyłącznie w profesjonalnej działalności gospodarczej polegającej na najmie. Po upływie okresu przejściowego z art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład sposób gospodarczego wykorzystania lokalu

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może kontynuować podatkowej amortyzacji lokalu mieszkalnego nabytego i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r. ani zaliczać odpisów do kosztów uzyskania przychodów, gdyż art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanawiał jedynie czasowe odstępstwo od zakazu wynikającego z art. 22c pkt 2 ustawy o PIT.

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik nie może kontynuować amortyzacji lokalu mieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej ani zaliczać odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, choćby lokal został nabyty, wpisany do ewidencji środków trwałych i amortyzowany przed 1 stycznia 2022 r. Art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej ustanowił bowiem czasowo ograniczoną derogację obowiązującą

Po upływie 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych, także nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r. i wcześniej wprowadzonych do ewidencji środków trwałych, ponieważ art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład ustanawiał czasowo ograniczony wyjątek od zakazu wynikającego z art. 16c pkt 2a ustawy o

Po 31 grudnia 2022 r. podatnik CIT nie jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od lokalu mieszkalnego nabytego i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2022 r., gdyż art. 71 ust. 2 ustawy Polski Ład przewidywał jedynie czasowe odstępstwo od zakazu amortyzacji ustanowionego w art. 16c pkt 2a ustawy CIT.