Opłata nałożona przez organy górnicze na spółkę, jako kara administracyjna, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 18 ustawy o CIT. Zwrot tej opłaty od poprzednich udziałowców stanowi odszkodowanie, a nie bezpośredni zwrot wydatku i tym samym jest przychodem podatkowym.

Wzajemne potrącenie roszczeń oraz wypłata różnicy między świadczeniami w ramach rozliczenia kredytu hipotecznego nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie skutkują one definitywnym przysporzeniem majątkowym dla podatnika.

Zwrot środków wynikający z ugody sądowej, będący częścią nienależnie pobranych rat kredytu hipotecznego, nie jest przychodem podatkowym, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód podlegający zaniechaniu poboru podatku, jeśli spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów. Zwrot nadpłaconych rat nie generuje przychodu podatkowego z uwagi na brak trwałego przysporzenia majątkowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu skutkuje powstaniem przychodu z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast zwrot nadpłat z tytułu kredytu nie powoduje powstania przychodu podatkowego.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego stanowi przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, jednak zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów, podczas gdy zwrot nadpłaty ponad kapitał kredytu jest neutralny podatkowo.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r., spełniającego wskazane warunki, podlega zaniechaniu poboru podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów, zaś zwrot nadpłaty ponad kapitał nie generuje przychodu do opodatkowania.

Zwrot nadpłaconych środków pieniężnych wynikający z ugody zawartej z bankiem, stanowiący restytucję stanu majątkowego z uwagi na wadliwy mechanizm indeksacji kredytu, nie generuje przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot odzyskanych własnych środków z unieważnionej umowy kredytowej oraz odsetki ustawowe za opóźnienie wypłaty tych świadczeń są neutralne podatkowo; natomiast zaniechanie poboru podatku z rozporządzenia Ministra Finansów nie znajduje zastosowania do zwrotu rat kapitałowych.

Zwrot świadczeń otrzymanych od banku w drodze ugody, dotyczącej rozliczeń z tytułu umowy kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż nie dochodzi do faktycznego przysporzenia majątkowego.

Zawarcie ugody pomiędzy kredytobiorcą a bankiem oraz dokonanie zwrotu kwot wynikających z nieważnej umowy kredytu nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego, gdyż brak jest realnego przysporzenia majątkowego dla podatnika.

Zmienione zdarzenie prawne na skutek umowy ugody pozasądowej, polegające na umorzeniu kredytu hipotecznego oraz zwrocie kosztów procesu, spełnia kryteria pozwalające zastosować zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, a zwrot poniesionych kosztów nie stanowi przychodu. Interpretacja ta jest zgodna z art. 11 i 20 ustawy o PIT oraz rozporządzeniem z 11 marca 2022 r. Ministerstwa Finansów

Zwrot przez przedsiębiorstwo rolnikowi kwot odpowiadających zapłaconemu podatkowi i odsetkom stanowi przychód z innych źródeł, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zmniejszenie udziału kapitałowego wspólnika spółki komandytowej generuje przychód z kapitałów pieniężnych, który nie prowadzi do powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu, gdy koszty uzyskania przychodu są równe uzyskanemu przychodowi.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki pracowników poniesione na delegacje, nawet jeśli dowody są wystawione imiennie na pracownika, a obowiązek JPK_KR_PD nie wymaga ujęcia takich pracowników w sekcji „Kontrahent”.

Kwota wypłacona w ramach ugody pozasądowej dotyczącej kredytu frankowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, stanowiąca zwrot nienależnych świadczeń bankowych, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwoty zwrócone Wnioskodawcom z banku w wyniku ugody nie stanowią przychodu zdefiniowanego w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem są to restytucje wcześniej uiszczonych opłat, a nie nowe przysporzenia majątkowe.

Zwrot środków pieniężnych dokonywany na podstawie ugody zawartej z bankiem, stanowiący restytucję wpłat kredytobiorców, nie stanowi przychodu podatkowego od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Umorzenie przez bank części kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podatkowy. Zaniechanie poboru podatku dochodowego znajduje zastosowanie do umorzonych kwot kredytu przeznaczonego na cele mieszkalne, z wyłączeniem kosztów niekwalifikujących się w ramach art. 21 ust. 25 PDOF. Wypłacone kwoty nadpłacone nie stanowią przychodu.

Środki wypłacone w ramach ugody z bankiem, będące zwrotem nadpłaconych kwot rat kredytowych, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe może być zwolnione z opodatkowania, jeżeli spełnione są przesłanki z Rozporządzenia Ministra Finansów. Zwrot nadpłaconego kapitału nie stanowi przychodu podatkowego i nie podlega zaniechaniu poboru podatku.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwrot rat kredytu hipotecznego w części pochodzącej z wpłat byłego małżonka, dokonanych po ustanowieniu rozdzielności majątkowej, stanowi przychód podatkowy. Część taka stanowi realne i definitywne przysporzenie majątkowe dla podatniczki.