Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Wartość początkowa licencji na oprogramowanie nabywanego w ramach opłat cyklicznych nie obejmuje VAT naliczonego, o ile prawo do jego odliczenia nie jest ustalone w momencie przyjęcia licencji do ewidencji. VAT rozliczany według późniejszego ustalenia odliczenia stanowi koszty uzyskania przychodów w okresie wpływu faktury, a amortyzacja oprogramowania nie obejmuje opłat cyklicznych.

Opłaty za licencje na oprogramowanie komputerowe, rozliczane cyklicznie i odrębnie fakturowane, nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych. VAT odliczany jest na bieżąco w czasie faktycznego otrzymania faktur, a nie z góry w momencie nabycia lub przyjęcia licencji do używania.

Podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia aportem nieruchomości niezabudowanej do spółki będzie wartość udziałów ustalona w umowach, pomniejszona o VAT wg metody "w stu", przy czym spółka ma prawo do odliczenia VAT proporcjonalnie do czynności opodatkowanych.

Koszty nabycia udziałów z tytułu zbycia muszą odwoływać się do pierwotnych wydatków związanych z ich uzyskaniem, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PIT, a wartość bilansowa z dnia przekształcenia nie stanowi podstawy dla kalkulacji tego kosztu.

Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust

Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.

Wydatki poniesione przez pracowników za pośrednictwem służbowych kart płatniczych, udokumentowane imiennymi fakturami, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu spółki na gruncie ustawy o CIT, pod warunkiem że spełniają kryteria z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a brak odliczenia VAT wynika z przepisów ustawy o VAT.

Ograniczenie neutralności podatkowej przewidziane w art. 12 ust. 11 pkt 3 ustawy o CIT jest zastosowane do udziałów nabytych w ramach wcześniejszych reorganizacji, wyłączając je z neutralności podatkowej art. 12 ust. 4d ustawy o CIT.

Kapitalizacja skapitalizowanych odsetek z pożyczek pomiędzy podmiotami w podatkowej grupie kapitałowej implikuje przychód podatkowy po kapitalizacji dla wierzyciela oraz koszt uzyskania przychodu dla dłużnika, zaś ich późniejsza konwersja na kapitał własny spółki zależnej pozostaje neutralna podatkowo.

Wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, które odpowiadają definicjom z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, mogą powiększać ich wartość początkową. Koszty pośrednie, niezwiązane bezpośrednio z procesem tworzenia środków trwałych, powinny być rozliczne zgodnie z zasadami dotyczącymi kosztów pośrednich.

Kapitalizacja odsetek pożyczkowych staje się przychodem podatkowym pożyczkodawcy z momentem jej dokonania. Konwersja skapitalizowanych odsetek na kapitał nie generuje przychodu podatkowego po stronie pożyczkobiorcy i jest dla niego neutralna podatkowo.

Z uwagi na brak możliwości precyzyjnego określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed udzieleniem pomocy publicznej, podatnik nie jest zobowiązany do kalkulacji i wpłaty zaliczek na CIT za dochody z działalności objętej wsparciem w specjalnej strefie ekonomicznej.

Koszt uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, powstałej z przekształcenia spółki komandytowej, odpowiada wartości majątku spółki komandytowej na dzień przekształcenia, przypadającej na objęte udziały, oraz kwocie wniesionego wkładu pieniężnego do spółki przekształconej.

Wydatki pracownicze regulowane służbowymi kartami płatniczymi i dokumentowane fakturami na pracowników mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z możliwością zaliczenia VAT do kosztów w sytuacjach przewidzianych w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT.

Szacowana wartość opłat CBAM nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w momencie sprzedaży towarów, gdyż nie jest kosztem poniesionym. Koszty CBAM mogą być potrącone jedynie po ich faktycznym poniesieniu i zaksięgowaniu, co determinuje odroczenie momentu rozpoznania tych kosztów podatkowych.

W przypadku wydatków pracowniczych opłacanych kartami służbowymi i dokumentowanych imiennymi fakturami, które spełniają wymogi rachunkowości, spółka ma prawo do ich zaliczenia w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT.

Wynagrodzenie z odpłatnego przeniesienia udziałów w spółce przekształconej na rzecz tej spółki w celu ich dobrowolnego umorzenia stanowi przychód z kapitałów pieniężnych, z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT), a koszt uzyskania przychodu wyznacza bilansowa wartość majątku spółki przekształcanej, równa udziałom przekształceniowym.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o CIT, niezamortyzowana wartość środka trwałego na skutek ugody, która wskazała inne proporcje własnościowe, nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów. Korekty odpisów amortyzacyjnych są dokonywane wstecznie, a zakres przedmiotu opodatkowania musi być zakreślony wprost przez przepisy.

Podatnik nie jest uprawniony do złożenia korekty deklaracji PCC-3, gdy podatek od czynności cywilnoprawnych pobiera płatnik, jednakże zobowiązanie podatkowe może zostać uregulowane poprzez dopłatę różnicy między kwotą należycie opodatkowaną a kwotą zaniżoną.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione do oddania do użytkowania środków trwałych mogą stanowić ich wartość początkową, jeżeli wykazują bezpośredni związek z wytworzeniem tych środków. Koszty pośrednie, w tym Premie ECA, po oddaniu do użytkowania, uznaje się za koszty uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia.

Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.