Wydatki z tytułu Cover Cost i Kosztów ubezpieczenia, poniesione w procesie transakcyjnym związanym z pozyskaniem inwestora, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania oraz braku wyłączenia zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Wydatki poniesione na ubezpieczenie samochodu w okresie zawieszenia działalności mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli zabezpieczają lub zachowują źródło przychodów, a samochód stanowi środek trwały planowany do dalszego użytku w działalności po wznowieniu.
Koszty uzyskania przychodów powinny być potrącane w roku ich poniesienia chyba, że przekraczają rok podatkowy, przy czym zaliczanie ich do kosztów w roku, którego dotyczą, nie jest możliwe, gdy zmienia się forma opodatkowania. W konsekwencji jednorazowa składka opłacona w 2025 r., mimo że dotyczy ochrony w 2026 r., nie jest kosztem uzyskania przychodów w 2026 r.
Zarówno umorzenie zadłużenia kredytowego, jak i wypłata tytułem rozliczenia wzajemnych roszczeń mogą powodować powstanie przychodu podatkowego, jednakże zaniechanie poboru podatku od umorzonego kredytu jest możliwe, gdy spełnione są przesłanki zawarte w Rozporządzeniu Ministra Finansów dotyczącym kredytów mieszkaniowych.
Umorzenie przez bank zobowiązań kredytowych zaciągniętych na wyłącznie jedną inwestycję mieszkaniową nie skutkuje powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w świetle rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. dotyczącym zaniechania poboru podatku od takich wierzytelności.
Otrzymana przez korzystającego nadwyżka z rozliczenia odszkodowania i sprzedaży wraku stanowi przychód podatkowy, natomiast kwoty z odszkodowania i sprzedaży, przypisane finansującemu, nie są przychodem korzystającego, a noty obciążeniowe nie stanowią kosztów uzyskania przychodu korzystającego w leasingu operacyjnym.
Umorzenie części kredytu hipotecznego stanowi przychód rozpoznawany podatkowo, chyba że może być objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego. Zwrot środków w ramach ugody, będący refundacją wydatków, nie stanowi przychodu podatkowego.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, od którego zaniechano poboru podatku pod warunkiem spełnienia wymogów z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów, poza kwotami związanymi z innymi wydatkami, np. ubezpieczeniami. Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu podatkowego.
Zwrócone środki na mocy ugody, będące zwrotem nadpłaconych rat kredytowych, oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i są neutralne podatkowo.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego może podlegać zwolnieniu z opodatkowania, jeżeli dotyczy wyłącznie kosztów związanych z budową domu mieszkalnego; zaniechanie poboru podatku nie obejmuje umorzeń związanych z wydatkami konsumpcyjnymi i innymi niezwiązanymi z celami mieszkaniowymi.
Hiszpańska spółka z oddziałem w Polsce, świadcząca usługi ubezpieczeniowe zwolnione z VAT na terenie innych państw członkowskich UE, nie jest zobowiązana do wystawiania faktur w Polsce na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, nawet po wprowadzeniu obowiązkowych faktur ustrukturyzowanych od 2026 r. Jest to konsekwencja zwolnienia z VAT w państwie świadczenia usługi.
Podatnik, który dokonał wpłat na IKZE w zgodzie z obowiązującymi limitami oraz datą księgowania na rachunku bankowym w danym roku podatkowym, jest uprawiony do odliczenia ulgi od dochodu, z zachowaniem zasad określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych.
Umorzenie części kredytu hipotecznego prowadzi do powstania przychodu, który może podlegać zaniechaniu poboru podatku, pod warunkiem że kredyt zaciągnięty był na jedną inwestycję mieszkaniową i nie dotyczy w części kosztów usług dodatkowych.
Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od przychodu z umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego znajdzie zastosowanie wyłącznie do jednej wybranej inwestycji mieszkaniowej, której realizacja była celem kredytu. Kredyt dotyczący dwóch inwestycji uniemożliwia zaniechanie dla całego umorzenia, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów.
Zwrot przez bank nadpłaconych rat kredytu oraz kosztów ubezpieczeń i prowizji, dokonany w ramach ugody, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrot ten nie kreuje trwałego przysporzenia majątkowego, a odsetki za zwłokę korzystają z odpowiedniego zwolnienia.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego przysługuje wyłącznie dla umorzeń kredytów mieszkaniowych przeznaczonych na cele mieszkalne, z wyłączeniem lokali niemieszkalnych oraz ubezpieczeń; umorzenia na cele niemieszkalne i ubezpieczeniowe podlegają opodatkowaniu.
Usługi świadczone przez spółkę za pośrednictwem strony internetowej, polegające na informowaniu i przekierowywaniu klientów do usług finansowych oferowanych przez kontrahentów, nie stanowią usług pośrednictwa w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 37 i 38 ustawy o VAT, a tym samym nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT.
Świadczenia pozapłacowe ponoszone przez spółkę w celu nawiązania i utrzymania współpracy z kluczowymi współpracownikami, obejmujące także ich rodziny, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, gdyż przyczyniają się do zabezpieczenia źródła przychodów i nie naruszają przesłanek art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Zwrot świadczenia głównego oraz kosztów procesu otrzymane przez kredytobiorców w drodze ugody z bankiem nie stanowią ich przychodu podatkowego, a odsetki od tych kwot są zwolnione z opodatkowania, jeśli są naliczane od zwrotu niepowodującego przysporzenia podatkowego.
Wydatki na składki ubezpieczeniowe na życie wspólników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazano związku z uzyskiwanymi przez spółkę dochodami oraz nie zostały one określone w umowie spółki ani uchwale wspólników.
Wydatki ponoszone przez spółkę ujmowane na koncie RMK czynne, które nie są związane bezpośrednio z konkretnymi przychodami, kwalifikują się jako pośrednie koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, będą potrącalne w dacie poniesienia lub proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.
Klauzule bonusowe i malusowe w umowach ubezpieczeniowych wpływają na podstawę opodatkowania VAT, odpowiednio ją obniżając lub podwyższając, co wymaga wystawienia faktury korygującej w KSeF. Organy potwierdziły ścisły związek tych klauzul z usługą ubezpieczenia.
Kwoty otrzymane przez Wnioskodawcę w wyniku potrącenia w ramach ugody z Bankiem, dotyczącej sporu o umowę kredytową, nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż są zwrotem uprzednio wniesionych świadczeń, a nie nowym przysporzeniem majątkowym.