Wydatki na leczenie ortodontyczne, niezależnie od ich uzasadnienia ekonomicznego, mają charakter osobisty i reprezentacyjny, przez co nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zakup naręcznych zegarków o określonych parametrach, przeznaczonych wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej i służących jako narzędzie pracy w szczególnych warunkach, może stanowić koszt uzyskania przychodu w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na aranżację wnętrz, odzież, zabiegi kosmetyczne i dentystyczne o charakterze osobistym, nawet jeśli wpływają na wizerunek, nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów spółki zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, jako że są to koszty osobiste, a nie koszty związane wyłącznie z działalnością gospodarczą.

Wydatki związane z leasingiem i eksploatacją śmigłowca, ponoszone w celach promocyjnych, mają charakter reprezentacyjny i nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, brak jest wystarczającego związku z potencjalnymi przychodami z działalności gospodarczej.

Wydatki poniesione na rehabilitację i zabiegi kosmetyczne osób fizycznych nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów spółki, jeśli ich celem jest osobisty zysk zdrowotny, a nie bezpośrednie zabezpieczenie lub zwiększenie przychodów przedsiębiorstwa.

Wydatki na usługi fryzjerskie, kosmetyczne oraz zakup odzieży i obuwia o charakterze osobistym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nawet jeśli ich ponoszenie jest uzasadniane działalnością promocyjną i budowaniem wizerunku w mediach społecznościowych.

Wydatki poniesione na usługi dentystyczne, w tym zabiegi protetyczne, endodontyczne oraz higienizacyjne, mają charakter osobisty i nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na zakup usługi najmu urządzeń i artykułów spożywczych, udostępnianych pracownikom oraz kontrahentom w siedzibie spółki, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż przyczyniają się do osiągania przychodów i nie mieszczą się w kategorii wydatków reprezentacyjnych zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na zakup odzieży służbowej, stanowiące element wizerunku przedsiębiorstwa, mają charakter reprezentacyjny, zatem nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki na organizację imprezy integracyjnej mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w zakresie przypadającym na pracowników, natomiast nie w odniesieniu do kontrahentów i klientów, gdzie pełnią funkcję reprezentacyjną, stanowiącą podstawę wyłączenia z kosztów podatkowych.

Wydatki na nabycie i eksploatację jachtu żaglowego jako koszty reprezentacyjne, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Wydatki poniesione na kampanię reklamową poprzez oferty paczek do influencerów mają charakter reprezentacyjny, co na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT wyklucza ich traktowanie jako koszt uzyskania przychodu.

Zakup zegarka o charakterze reprezentacyjnym nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów w działalności doradcy informatycznego, ponieważ jego głównym celem jest kształtowanie osobistego prestiżu, co klasyfikowane jest jako wydatek reprezentacyjny wykluczony przez art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT z katalogu kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki poniesione na organizację integracyjnego spotkania z okazji jubileuszu istnienia spółki, skierowane do współpracowników zleceniobiorców i prezesa zarządu, noszą znamiona reprezentacji, a zatem nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatek poniesiony przez Spółkę na zakup odzieży służbowej dla personelu, oznaczonej logo firmy, może być uznany za koszt uzyskania przychodów, o ile pełni funkcję reklamową, wspiera identyfikację wizualną Spółki oraz przyczynia się do osiągania przychodów i zabezpieczenia ich źródła.

Wydatki na materiały promocyjne oraz organizację wydarzeń branżowych, pozostające w związku przyczynowym z uzyskaniem przychodu, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyłączeniem wydatków reprezentacyjnych wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 28 tejże ustawy.

Wydatki poniesione na zajęcia i treningi fizyczne oraz medyczne, niezbędne do utrzymania zawodowej kondycji i kompetencji instruktora, można uznać za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem ich racjonalnego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wydatki na zakup sprzętu rekreacyjnego dla pracowników mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, pod warunkiem właściwej dokumentacji. Wydatki poniesione na rzecz właściciela oraz udokumentowane biletami nie stanowią takich kosztów ze względu na ich osobisty charakter i brak właściwej dokumentacji.

Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w związku z przekazaniem bonów dla kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych) nie będą spoczywały na Wnioskodawcy jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku CIT.

Ustalenie, czy ponoszone wydatki z tytułu organizacji Gali będą stanowiły koszty podatkowe Spółki.

Ustalenia czy wydatki ponoszone przez Spółkę stanowią koszty uzyskania przychodów.