Podpisanie sprawozdania finansowego wyłącznie przez członków zarządu, bez podpisu osoby formalnie niepowołanej do księgowości, jest zgodne z przepisami ustawy o rachunkowości i nie wpływa na skuteczność wyboru estońskiego CIT, przy spełnieniu wszystkich pozostałych formalnych warunków.
Podpisanie sprawozdania finansowego przez uprawnione osoby w terminie trzech miesięcy od dnia bilansowego jest warunkiem koniecznym do skutecznego wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, gdyż potwierdza zgodność sprawozdania z wymaganiami ustawy o rachunkowości, co stanowi element konstytutywny dla prawomocności tego wyboru.
Sprawozdanie finansowe uważa się za prawidłowo sporządzone zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, dopiero gdy zostanie podpisane przez wszystkie wymienione osoby w określonym terminie, czego brak uniemożliwia skuteczny wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
Spółka, nie spełniając wymogów formalnych z art. 52 ustawy o rachunkowości dotyczących podpisania sprawozdania finansowego w terminie, nie nabyła prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek na 2024 r. Może jednak ubiegać się o tę formę opodatkowania w 2025 r., spełniając wszystkie ustawowe wymogi.
Skutki podpisania sprawozdania finansowego z przekroczeniem terminu wskazanego w ustawie o rachunkowości dla podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek.
Dokonanie skutecznego wyboru opodatkowania Spółki ryczałtem od dochodów spółek.
Sporządzone roczne sprawozdanie finansowe wymaga podpisania. Podpis stwierdza przyjęcie przez odpowiednie osoby odpowiedzialności za rzetelność i jasność zawartych w sprawozdaniu informacji liczbowych i słownych, a także ich zgodność z przyjętymi przez jednostkę zasadami (polityką) rachunkowości. Przestrzeganie zasad wyznaczonych przez ustawę o rachunkowości w tym zakresie jest zatem bardzo istotne
zwrot osobom fizycznym niektórych wydatków związanych budownictwem mieszkaniowym w sytuacji braku podpisu małżonka na wniosku VZM - 1
Czy faktura wystawiona na podatnika z tytułu usługi pośrednictwa w negocjacjach handlowych uprawnia go do potraktowania wynikającego z niej kosztu jako kosztu uzyskania przychodu, gdy umowa pomiędzy kontrahentami została podpisana tylko przez jedną stronę?