Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.

Należności odsetkowe oraz inne płatności, które niemiecki fundusz inwestycyjny otrzymuje od polskiej spółki, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeśli Fundusz spełnia warunki instytucji wspólnego inwestowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Usługi inspekcji technicznych nabywane od zagranicznych kontrahentów przez podmiot mający siedzibę w Polsce nie stanowią świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie są obciążone obowiązkiem poboru podatku u źródła.

Kwoty rozliczenia kontraktów swap nie spełniają definicji odsetek według art. 21 ust. 1 PDOP i nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania podatku u źródła.

Usługi programistyczne nabywane od nierezydentów nie są objęte obowiązkiem poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mieszczą się w katalogu świadczeń podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wartość zapłaconego podatku u źródła w wyniku korekt rozliczeń po kontrolach celno-skarbowych za lata 2019-2023, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT, mimo braku klauzuli ubruttowienia w umowach. Jest to koszt pośredni, potrącalny w momencie poniesienia.

Podatek u źródła zapłacony przez płatnika na skutek korekt podatkowych może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 CIT), nawet bez umownej klauzuli ubruttowienia, pod warunkiem wykazania, że służył zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu i jest potwierdzony dowodami księgowymi.

Podatek u źródła zapłacony w wyniku korekt jest kosztem uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 CIT, zaliczanym w momencie poniesienia, mimo braku klauzuli ubruttowienia, gdy wydatek spełnia przesłanki definitywności i związku z działalnością.

Zapłata podatku u źródła przez spółkę, wynikająca z kontroli celno-skarbowej i ubruttowienia odsetek, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jako koszt pośredni według art. 15 ust. 1 i 4d ustawy o CIT, nawet bez klauzuli ubruttowienia.

Podatek u źródła zapłacony przez spółkę na podstawie korekt po kontrolach celno-skarbowych może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jako koszt pośredni, potrącany w dacie poniesienia, o ile spełnia ogólne warunki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatek dochodowy zapłacony przez polski podmiot w kraju, z którym brak jest umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie podlega odliczeniu od polskiego podatku dochodowego oraz nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Wypłaty dokonywane na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu nabycia uprawnień do emisji CO2 nie podlegają podatkowi u źródła, a koszty nabycia tych uprawnień są kosztem uzyskania przychodu z chwilą ich umorzenia, co odzwierciedla bezpośredni związek z osiąganymi przychodami.

Wynagrodzenie wypłacane Dostawcy zagranicznemu za licencję użytkownika końcowego na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS przez polskiego rezydenta podatkowego nie skutkuje obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie z tytułu transakcji sekurytyzacji syntetycznej, jako świadczenie za przeniesienie ryzyka kredytowego, nie stanowi płatności kwalifikowanej w art. 21 ust. 1 UPDOP, nie obciążając wnioskodawcy obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane w ramach transakcji sekurytyzacji syntetycznej nie stanowi płatności wymienionej w art. 21 ust. 1 UPDOP, co zwalnia Wnioskodawcę z obowiązku poboru podatku u źródła oraz weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela Kontrahenta.

Zyski przedsiębiorstwa indyjskiego z tytułu usług modyfikacji materiałów reklamowych świadczonych na rzecz polskiej spółki, kwalifikowane na mocy umowy polsko-indyjskiej, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Indiach, co wyłącza obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w Polsce.

Prowizja zapłacona do SPV przez spółkę w związku z przystąpieniem do sekurytyzacji stanowi koszt uzyskania przychodów jednorazowo w momencie poniesienia. Spłaty wierzytelności odkupionych od SPV są opodatkowane jako przychód, z możliwością rozpoznania kosztów nabycia. Płatności do SPV nie podlegają podatkowi u źródła.

Przychody uzyskiwane przez Agencje na podstawie umów z Wnioskodawcą nie stanowią przychodów z kategorii określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, co skutkuje brakiem obowiązku poboru zryczałtowanego podatku przez Wnioskodawcę jako płatnika.

Wysokość wynagrodzenia wypłacanego za dostarczone przez spółkę pasy i wały, jako niebędące 'urządzeniami przemysłowymi', nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce podług art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym, zgodnie z art. 26 ust. 1 tejże ustawy, nie jest wymagane potrącanie tego podatku.

Płatności za licencję na korzystanie z programu komputerowego stanowiącego przedmiot prawa autorskiego, używanego jedynie do własnych celów przez polskiego licencjobiorcę, nie klasyfikują się jako należności licencyjne wymagające poboru podatku u źródła.

Koszty funkcjonowania Planu motywacyjnego ponoszone przez Spółkę, związane z udziałem osób uprawnionych, stanowią koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT w momencie ich poniesienia oraz nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła przewidzianym w art. 26 tej ustawy.

W przypadku wypłat na rzecz zagranicznych kontrahentów nieprzekraczających 2 mln PLN w roku podatkowym, płatnik jest uprawniony do niepobrania podatku u źródła na podstawie certyfikatu rezydencji, bez konieczności szczegółowej weryfikacji przesłanek wymienionych w art. 44f ust. 4 ustawy o PIT, o ile weryfikuje warunki niepobrania podatku przy zachowaniu należytej staranności.

Wypłacając wynagrodzenie na rzecz kontrahenta z Indii za usługi reklamowe, Spółka nie ma obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła w Polsce, o ile kontrahent nie prowadzi działalności w Polsce poprzez zakład, a Spółka posiada certyfikat rezydencji tego kontrahenta oraz dochowa należytej staranności.