Wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na spłatę kredytu oraz montaż instalacji fotowoltaicznej może być uznane za realizację własnych celów mieszkaniowych, co uprawnia podatnika do skorzystania ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej na wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną, jeżeli budynek spełniał definicję budynku mieszkalnego w momencie odliczenia, a wydatki były związane z osobnym przedsięwzięciem termomodernizacyjnym.

Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.

Pokrycie przez córkę kosztów instalacji fotowoltaicznej na nieruchomości ojca, z kredytu zaciągniętego przez córkę, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu darowizny, gdyż nie spełnia przesłanek nieodpłatnego przysporzenia majątkowego określonych w KC.

Podatnik może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej na wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną i magazynem energii, o ile są one udokumentowane fakturą, ale nie na klimatyzację z funkcją pompy ciepła, ponieważ nie znajduje ona umocowania w przepisach dotyczących odliczeń związanych z poprawą efektywności energetycznej budynków.

Wydatek na nabycie instalacji fotowoltaicznej, jako element zintegrowany z nową inwestycją, stanowi koszt kwalifikowany, wpływając na kalkulację pomocy publicznej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT, pomimo braku kodu PKWiU związanego z energią w decyzji o wsparciu.

Wydatki na instalację fotowoltaiczną mogą być uznane za koszty kwalifikowane nowej inwestycji, jeżeli mają funkcjonalne powiązanie z inwestycją i wspierają energetyczne cele infrastrukturalne, nawet jeśli nie są bezpośrednio związane z procesem produkcyjnym.

Wydatki na dodatkową instalację fotowoltaiczną (z wymianą falownika) kwalifikowane są do ulgi termomodernizacyjnej, podczas gdy wydatki na pompy ciepła powietrze-powietrze nie spełniają przesłanek odliczenia w ramach tej ulgi z uwagi na brak spełnienia warunku części instalacji grzewczej.

Podatnik nie jest uprawniony do ulgi termomodernizacyjnej, jeśli na moment poniesienia wydatków nie posiadał tytułu własności do nieruchomości, mimo poniesienia wydatków z majątku wspólnego, co wymaga korekty złożonych zeznań podatkowych.

Gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT z zastosowaniem prewspółczynnika w związku z wydatkami na instalacje fotowoltaiczne, które będą służyć zarówno działalności opodatkowanej, jak i pozostałej. Instalacje te traktowane będą jako odrębne środki trwałe.

Podatnik, który poniósł wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, ma prawo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, niezależnie od formalnego odbioru budynku, jeśli budynek spełnia definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego i jest faktycznie zamieszkiwany.

Nakłady związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznej, które nie zostały określone w dokumentacji PSI jako część nowej inwestycji, nie mogą być traktowane jako koszty kwalifikowane do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego, gdyż nie przyczyniają się do zwiększenia zdolności produkcyjnych ani do dywersyfikacji produkcji.

Czynsz inicjalny, jako koszt pośredni, winien być rozliczany jednorazowo w momencie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, natomiast czynsz dzierżawny stanowi koszt potrącalny na bieżąco jako koszt ogólnego działania zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.