Wydatki na zakup Certyfikatów CO2, pomimo ich związku z działalnością gospodarczą, stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z przychodami i powinny być ujęte jako koszty w dacie zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, nie zaś w momencie umorzenia certyfikatów, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Przychód z tytułu sprzedaży uprawnień do emisji CO₂ w ramach transakcji spot zalicza się do źródeł dochodów innych niż zyski kapitałowe, gdyż uprawnienia do emisji nie spełniają kryteriów pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy o CIT. Metoda FIFO przy zbywaniu uprawnień jest niedopuszczalna, gdy można precyzyjnie określić zbywane uprawnienia.

Wypłaty dokonywane na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu nabycia uprawnień do emisji CO2 nie podlegają podatkowi u źródła, a koszty nabycia tych uprawnień są kosztem uzyskania przychodu z chwilą ich umorzenia, co odzwierciedla bezpośredni związek z osiąganymi przychodami.

Czy wydatki na nabycie uprawnień do emisji CO2 w celu pokrycia własnej emisji za rok 2024 i lata następne stanowią/będą stanowić koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 4 Ustawy CIT i powinny być zaliczone do kosztów uzyskania w momencie ich umorzenia?

Ustalenie momentu zaliczenia wydatków na nabycie uprawnień do emisji CO2 do kosztów uzyskania przychodów.

Ustalenie, w którym momencie Spółka jest uprawniona zaliczyć wydatki na nabycie uprawnień do emisji CO2, w celu pokrycia własnej emisji, do kosztów uzyskania przychodów.

Czy Spółka zobowiązana jest do korekty (zmniejszenia) kosztów uzyskania przychodów w związku z otrzymaniem rekompensaty wynikającej z Ustawy o systemie rekompensat.

Czy wydatki ponoszone na zakup uprawnień do emisji stanowią koszty uzyskania przychodów dla Spółki. W którym momencie Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu nabycia uprawnień do emisji CO2.