Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Wynagrodzenie earn-out, wynikające z umowy SPA, nie stanowi kosztu bezpośredniego nabycia udziałów, lecz jest kwalifikowane do pośrednich kosztów uzyskania przychodów, potrącalnych w dacie ich poniesienia. Koszt ten należy rozpoznać w źródle przychodów operacyjnych, innych niż zyski kapitałowe, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 4d ustawy o CIT.

Wypłaty typu earn-out, jako koszty pośrednie ponoszone przez spółkę kontynuującą działalność operacyjną, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, niezależnie od przeniesienia własności udziałów, i alokowane są, przy założeniu braku przychodów kapitałowych, wyłącznie do przychodów operacyjnych.

Świadczenie Earn-Out, jako dodatkowe wynagrodzenie warunkowe związane z wynikami finansowymi podmiotu, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu i powinno zostać przypisane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Wynagrodzenia wypłacane w ramach mechanizmu earn-out, po dniu odwrotnego połączenia spółek, stanowią pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, o ile nie są bezpośrednimi wydatkami na nabycie udziałów.

Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.

Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.