Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wierzytelności nabytej na podstawie wyroku sądu stanowi przychód z praw majątkowych, podlegający opodatkowaniu według zasad ogólnych, nie zaś na podstawie wartości nominalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu.

Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.

Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.

Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.

Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.

Koszt Wynagrodzenia Stałego z umów CDS, ponoszony przez Spółkę, stanowi koszt uzyskania przychodu z innego niż zyski kapitałowe źródła, rozpoznawany jako koszt pośredni w odniesieniu do działalności operacyjnej, w myśl art. 15 ust. 4d ustawy CIT.

Obowiązek podatkowy z tytułu zapisu zwykłego w podatku od spadków i darowizn powstaje z chwilą zawarcia umowy cesji wierzytelności, a jego podstawą jest czysta wartość wierzytelności ustalona na dzień powstania obowiązku podatkowego, niezależnie od późniejszej realizacji prawa do wierzytelności.

Przychód ze sprzedaży akcji powstaje z chwilą przeniesienia ich własności na nabywcę i podlega opodatkowaniu jako przychody z kapitałów pieniężnych, niezależnie od faktycznego otrzymania środków. Cesja wierzytelności sprzedanych akcji generuje natomiast przychód z praw majątkowych opodatkowany na zasadach ogólnych.

Transakcje nabycia i zbycia praw i obowiązków z umów kredytowych, nabywanych i zbywanych przez bank, są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 i 40 ustawy o VAT, o ile nie prowadzą do czynności windykacyjnych, a za podstawę opodatkowania uznaje się wynegocjowane wynagrodzenie, jak opłata transakcyjna, prowizja przygotowawcza czy dyskonto.

Otrzymywane przez Bank spłaty z tytułu nabytych wierzytelności leasingowych stanowią przychód podatkowy rozpoznawany w momencie spłaty, a koszty nabycia wierzytelności są rozliczane proporcjonalnie do przychodów. Przychód z prowizji za udzielenie finansowania powstaje w momencie zawarcia umowy, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.

Koszty poniesione na nabycie wierzytelności mogą być rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do uzyskanego przychodu z ich spłaty, zgodnie z art. 15ba CIT, zaś moment powstania przychodu z prowizji za udzielenie finansowania następuje w dniu zawarcia umowy, zgodnie z art. 12 ust. 3a CIT.

Nie można podzielić stanowiska Wnioskodawcy, że ewentualna zmiana Dyskonta wynikająca z Przeszacowania wartości wykupionej wierzytelności związanych z umowami leasingowymi, a powstała po dniu sprzedaży Wierzytelności, skutkuje obowiązkiem dokonania korekty kosztu uzyskania przychodu rozpoznanego przez Spółkę w miesiącu dokonania rozliczenia pieniężnego.

Prawo do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do Wierzytelności wobec Dłużnika, objętych Wygaśnięciem cesji, w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności zostanie uprawdopodobniona.

Po dokonaniu Cesji zwrotnej Wnioskodawca może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona, zarówno w odniesieniu do Wierzytelności I, jak i Wierzytelności II (w drodze korekty rozliczeń VAT).

Wydatki na aranżację mieszkania, poniesione przez podatnika bez prawa własności, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu z cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej. Możliwość uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na aranżację mieszkania.

Wnioskodawca może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w odniesieniu do wierzytelności wobec Dłużnika, objętych Cesją zwrotną, w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona.

Skutki podatkowe przekazania wierzytelności spółki białoruskiej na podstawie umowy cesji.

Powstanie przychodu z tytułu zawarcia umowy cesji (przeniesienia wierzytelności) roszczeń z tytułu umowy kredytu frankowego.

Skutki podatkowe odpłatnego zbycia na podstawie umowy cesji praw z umowy kredytowej.

Przychód z tytułu odpłatnej cesji umowy deweloperskiej stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych, z możliwym pomniejszeniem o koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skutki podatkowe dokonania odpłatnej cesji umowy deweloperskiej