Podatnik, który skorygował omyłkowo wystawioną fakturę ustrukturyzowaną „do zera” oraz wystawił nową fakturę na rzecz właściwego nabywcy, jest zobowiązany do wykazania obu dokumentów w tym samym okresie rozliczeniowym dla celów VAT, co pierwotna faktura, gdyż ich wpływ na podstawę opodatkowania oraz wysokość podatku należnego jest neutralny.

W postępowaniu likwidacji szkód, podmiot występujący jako finansujący w ramach ubezpieczenia, który nie jest nabywcą na fakturze ustrukturyzowanej, nie ma obowiązku podawania numeru KSeF w płatnościach, zgodnie z art. 108g ustawy o VAT.

Brak stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej zagranicznego podatnika na terytorium RP w przypadku braku kontroli nad zasobami technicznymi i personalnymi podmiotu trzeciego eliminuje obowiązek stosowania KSeF oraz ustala miejsce opodatkowania według siedziby podatnika.

Stosowanie elektronicznego archiwizowania dokumentów księgowych jest zgodne z przepisami ustawy o VAT, pod warunkiem zapewnienia ich integralności, autentyczności i czytelności. Jednakże uprawnienie do odliczenia podatku VAT z dokumentów księgowych wymaga spełnienia dodatkowych pozytywnych i negatywnych przesłanek przewidzianych w ustawie o VAT, co nie zawsze miało miejsce w analizowanym przypadku.

Spółka zagraniczna, która nie posiada na terytorium Polski stałego zaplecza personalnego i technicznego, ani możliwości samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, nie może być uznana za posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT, a więc nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur.

Dopuszczalne jest archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, jeśli procedury zapewniają autentyczność, integralność i czytelność, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, nie wpływając na prawo do odliczenia podatku VAT z dokumentów spełniających definicję faktury. Jednak prawo to nie dotyczy dokumentów niebędących fakturami.

Prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje również w przypadku faktur wystawionych poza KSeF, jeżeli spełnione są przesłanki materialne. Moment faktycznego otrzymania faktury przez nabywcę, a nie jej przesłanie do KSeF, jest decydujący dla powstania prawa do odliczenia.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, jeśli faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze i spełnione są materialne przesłanki odliczenia określone w art. 86 ustawy o VAT, a nie występują przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.

Archiwizowanie dokumentów księgowych, w tym faktur, wyłącznie w formie elektronicznej jest dozwolone pod warunkiem zapewnienia autentyczności, integralności i czytelności. Uprawnienie do odliczenia VAT jest ograniczone do elektronicznie przechowywanych faktur, które spełniają wymogi ustawy i nie obejmuje innych dokumentów nieuznawanych za faktury zgodnie z ustawą o VAT.

Przechowywanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, z zachowaniem zasad integralności, autentyczności i czytelności, jest dopuszczalne bez papierowych kopii. Prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od spełnienia warunków zarówno przez dokumenty, jak i przez transakcje, których dotyczą.

Prawo do odliczenia VAT naliczonego powstaje z chwilą faktycznego otrzymania faktury, wystawionej poza KSeF, gdy spełnione są materialne przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a późniejsze przesłanie faktury do KSeF nie wpływa na ten moment.

Fakt wystawienia faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur (KSeF), mimo obowiązującego obowiązku, nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku VAT, jeżeli spełnione są materialne przesłanki uprawniające do takiego odliczenia, a brak jest przesłanek negatywnych zawartych w art. 88 ustawy o VAT.

Podatnik mający siedzibę działalności gospodarczej poza Polską, który nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce ze względu na wynajem infrastruktury i usług na warunkach typowej współpracy i braku decyzyjności lokalnej, nie jest zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez KSeF zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.

Sprzedaż towarów do krajów trzecich, realizowana w modelach 1-3 i opisana we wniosku, stanowi eksport towarów z terytorium Polski na mocy art. 2 pkt 8 ustawy o VAT i musi być fakturowana w systemie KSeF zgodnie z zasadami polskiego VAT, co oznacza również obowiązek dokumentowania sprzedaży na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej.

Podatnik zagraniczny nieposiadający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, realizujący transakcje w ramach samofakturowania, jest zwolniony z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Spółka niemiecka, prowadząc działalność w Polsce przez lokalne biuro i zatrudniając pracowników, spełnia przesłanki stałego miejsca prowadzenia działalności na mocy przepisów VAT, co zobowiązuje ją do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur.

Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych otrzymanych poza systemem KSeF, pomimo ustawowego obowiązku wystawienia faktury w formie ustrukturyzowanej, i bez konieczności korekty struktury JPK_V7M, jeżeli spełnione są wszystkie inne warunki materialne i formalne tego odliczenia.

Spółka A. GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów podatkowych oraz stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż nie spełnia kryteriów stałości oraz odpowiedniej organizacji personalnej i technicznej.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, mimo istniejącego obowiązku ich ustrukturyzowanego wystawienia, pod warunkiem, że transakcje są rzeczywiste, związane z działalnością opodatkowaną i nie zachodzą negatywne przesłanki wyłączające to prawo.

Wystawienie faktur poza Krajowym Systemem e-Faktur, mimo ciążącego obowiązku, nie wyłącza prawa nabywcy do odliczenia podatku VAT naliczonego zawartego w tych fakturach, pod warunkiem spełnienia przesłanek materialnych odliczenia, określonych w przepisach o VAT.

Nie jest dopuszczalne wskazywanie referencji do faktur pierwotnych wyłącznie w zewnętrznym załączniku poza KSeF dla spełnienia obowiązków informacyjnych na fakturze korygującej, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT.

Podatnikowi przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi z pominięciem systemu KSeF, pod warunkiem, że faktury te spełniają wymogi dokumentacyjne ustawy VAT i inne przesłanki uznania takich kosztów określone w ustawie o CIT.

Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.

Przesyłanie kontrahentom wizualizacji faktury ustrukturyzowanej wystawionej w KSeF, zawierającej dodatkowe informacje, nie skutkuje powstaniem obowiązku zapłaty VAT zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem zgodności treści wizualizacji z fakturą w KSeF.