Jednostka samorządu terytorialnego, realizując swoje zadania ustawowe bez czynności opodatkowanych, nie jest uprawniona do odliczenia VAT z tytułu zakupów służących działalności nieopodatkowanej.

Wydatek na zakup stabilizatora napięcia, jako integralnego elementu infrastrukturalnego pompy ciepła w budynku mieszkalnym, kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieodpłatne przekazanie mieszkańcom instalacji OZE po upływie okresu trwałości projektu nie jest przysporzeniem majątkowym, co wyklucza powstanie przychodu podatkowego i obowiązek wystawienia PIT-11 w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Realizacja Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania, w świetle zapewnienia ogólnego interesu publicznego oraz formy i struktury inwestycyjnej.

Jednostka samorządu terytorialnego, przy realizacji projektów termomodernizacji w ramach zadań własnych, nie jest podatnikiem VAT i brak jest prawa do odliczenia podatku naliczonego od takich wydatków, chyba że proporcja dla działalności mieszanej zezwala na częściowe odliczenie, czego organ podatkowy nie uznano w analizowanym przypadku.

Miasto jako beneficjent projektu, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, ma prawo do proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją inwestycji przy użyciu prewspółczynnika dla każdej jednostki budżetowej objętej Projektem.

Jednostka samorządu terytorialnego nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, jeśli wydatki związane z realizowanym projektem są przeznaczane na czynności wyłączone z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na inwestycje związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznych, pod warunkiem wyboru odpowiedniej proporcji wykorzystania do działalności opodatkowanej, mimo że prewspółczynnik jest mniejszy niż 2%.