Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Podatnik, wykonując usługi na rzecz spółki z siedzibą w Holandii, posiada miejsce zamieszkania i centrum interesów w Polsce, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce i wyłącznym opodatkowaniem uzyskanego dochodu zgodnie z ustawą o PIT i PL-NL umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

Dochody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług na rzecz spółki z Holandii przez osobę fizyczną będącą rezydentem w Polsce, która nie posiada zakładu w Holandii, podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dochody osoby fizycznej, która posiada centrum interesów życiowych w Polsce, a świadczy usługi na rzecz kontrahenta z Holandii bez prowadzenia tzw. zakładu, podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 3 ustawy o PIT i konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania z Holandią.

Dochód uzyskiwany przez osobę fizyczną, mającą centrum interesów życiowych w Polsce, z działalności gospodarczej na rzecz kontrahenta z Holandii, bez stałego zakładu w Holandii, podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dochód uzyskiwany przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w Polsce, mimo czasowego świadczenia usług za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, jeżeli podatnik posiada centrum interesów życiowych w Polsce i nie prowadzi działalności przez zakład za granicą w rozumieniu umowy międzynarodowej.

Dochód osoby fizycznej, posiadającej centrum interesów życiowych w Polsce, uzyskany z działalności realizowanej poza terytorium kraju, lecz bez posiadania zagranicznego zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, podlega w całości opodatkowaniu w Polsce.

Dochód z działalności gospodarczej Wnioskodawcy, realizowanej na rzecz spółki holenderskiej, podlega opodatkowaniu w Polsce z uwagi na posiadanie centrum interesów życiowych w Polsce oraz brak stałego zakładu w Holandii w rozumieniu PL-NL UPO.

Jeżeli osoba przebywa dłużej niż 183 dni poza granicami kraju, ale jej centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce, nadal podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jako rezydent podatkowy, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT.

Podatnik, którego centrum interesów znajduje się poza Polską, podlega w kraju ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wyłącznie dochody uzyskane na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 30da ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, zmiana rezydencji podatkowej podatnika z Polski na inną, wskutek której Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia składników majątku, skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku od niezrealizowanych zysków. Krótkotrwała zmiana miejsca zamieszkania nie oznacza automatycznej utraty polskiego centrum interesów życiowych, ale zmieniając rezydencję podatkową

Dochód uzyskany przez zagraniczną agencję artystyczną z tytułu usług świadczonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych według stawki 20%, niezależnie od posiadanego certyfikatu rezydencji, jeśli działalność nie jest objęta porozumieniem o współpracy kulturalnej między państwami.

Podatnik, który w latach 2023-2025 posiadał ośrodek interesów życiowych w Holandii, a nie w Polsce, może skorzystać z ulgi na powrót PIT na lata 2027-2029, spełniając wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT.

Wnioskodawca i jego małżonka od 1 września 2025 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na przeniesienie centrum interesów do Polski, a przed tą datą podlegali jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Na gruncie art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT, płatnik zobowiązany jest do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, co ma zapobiegać nadużyciom przy zwolnieniach podatkowych. Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione, jeśli rzeczywistymi odbiorcami są inne podmioty niż bezpośredni odbiorca dywidend, co potwierdza także weryfikacja właściwej stawki podatku zgodnie z odpowiednimi

Podatnik spełnia przesłanki ulgi na powrót przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem braku miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres i uzyskania dochodów opodatkowanych zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.

Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.

Podatnik mający centrum interesów osobistych i gospodarczych w Holandii nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z tytułu dochodów osiąganych w Holandii, zgodnie z ustawą o PIT oraz umową polsko-holenderską o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, stosując art. 22 ust. 4-6 CIT i odmawiając zastosowania 5% stawki podatku dla E., z uwagi na brak bezpośredniego posiadania kapitału. Rzeczywistymi właścicielami uznaje się inwestorów, stosując zasadę "look-through".

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.