Wniesienie wierzytelności do fundacji rodzinnej, podobnie jak przychody z ich spłaty, są podatkowo neutralne i zwolnione z CIT na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, pod warunkiem że fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej poza wyznaczonym zakresem.
Umowy przeniesienia ryzyka z wierzytelności, zawierane w ramach działalności funduszy inwestycyjnych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ustawy o PCC, gdyż nie wpisują się w katalog czynności opodatkowanych tym podatkiem.
Dochody fundacji rodzinnej z odsetek od pożyczki wniesionej w formie darowizny nie korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 updop oraz art. 5 ust. 1 pkt 5 ufr, gdyż działalność ta wykracza poza dozwoloną działalność gospodarczą fundacji.
W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.
Cena nabycia wierzytelności przez Wnioskodawcę nie jest objęta obowiązkiem oznaczania płatności w KSeF na podstawie art. 108g ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ nie stanowi zapłaty za towary lub usługi, lecz dotyczy nabycia prawa majątkowego.
Przychód z umowy subpartycypacji jest rozpoznawany w momencie otrzymania płatności, a nie zbycia prawa majątkowego. Kosztem uzyskania przychodu są spłaty na rzecz Funduszu, a ich momentem rozpoznania jest data faktycznej zapłaty, zgodnie z art. 12 ust. 3e i art. 15 ust. 4 ustawy CIT.
Przychody podatkowe z tytułu Notes muszą być rozpoznawane każdorazowo w momencie otrzymania płatności w kwocie brutto, niezależnie od formy nabycia Notes. Otrzymane płatności z Notes, zarówno tytułem zwrotu kapitału jak i odsetek, stanowią przychód podatkowy. Notes mają charakter dłużnych papierów wartościowych, stąd stosowanie do nich traktowania identycznego z obligacjami.
Wniesienie wierzytelności do fundacji rodzinnej jest zwolnione z podatku CIT, jednak przychody ze spłaty odsetek od tej wierzytelności nie korzystają ze zwolnienia, jako że stanowią działalność gospodarczą wykraczającą poza dozwolony zakres działalności fundacji rodzinnej.
Wniesienie wierzytelności do fundacji rodzinnej jest zwolnione z CIT na mocy art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, ale przychody z odsetek od wierzytelności nie podlegają temu zwolnieniu, jako działalność gospodarcza wykraczająca poza dozwolony zakres (art. 5 ufr, art. 6 ust. 7 updop).
Obowiązek rozpoznania przychodu podatkowego przez fundusz inwestycyjny obejmuje spłatę wierzytelności pożyczkowej w części kapitałowej i odsetkowej, przy czym przyznane zyski SCSp oraz aktywa likwidacyjne, po spełnieniu określonych warunków, nie powodują obowiązku podatkowego na gruncie CIT.
Wniesienie wierzytelności przez fundatora do fundacji rodzinnej jest niepodlegające opodatkowaniu CIT. Spłata tych wierzytelności oraz związanych z nimi odsetek przez fundację nie jest zwolniona z CIT, gdyż nie spełnia kryteriów zwolnienia przewidzianych dla działalności fundacji rodzinnej.
Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.
Niedostarczenie urządzeń przez kontrahenta nie może być uznane za zdarzenie losowe, które uzasadnia zaliczenie strat do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek staranności oraz właściwego udokumentowania, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Wniesienie wierzytelności pożyczkowej do fundacji rodzinnej jest zwolnione z podatku CIT na moment wniesienia, natomiast przyszłe otrzymywanie odsetek od niej jest opodatkowane, gdyż nie mieści się w ramach dopuszczalnej działalności gospodarczej fundacji rodzinnej według art. 6 ust. 1 pkt 25 w związku z art. 6 ust. 7 Ustawy CIT.
Przychód fundacji wynikający ze spłaty wierzytelności pożyczkowej nabytej w drodze darowizny nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT, jako że wykracza poza dozwolony zakres działalności gospodarczej fundacji rodzinnej określony w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.
Wynagrodzenie z tytułu zawarcia umowy faktoringowej, w przypadku braku definitywnego charakteru transakcji, nie podlega korekcie przychodowej ani kosztowej w trybie wstecznym, lecz bieżąco. Ponadto wynagrodzenie to, nie mające charakteru kredytowego, nie podlega podatkowi "u źródła". Interpretacja wskazuje brak obowiązków korygujących z tego tytułu w przeszłości, zgodnie z art. 12 ust. 3j oraz art.
Transakcja sprzedaży wierzytelności do funduszu sekurytyzacyjnego, stanowiąca racjonalne i ekonomicznie uzasadnione działanie, spełnia kryteria schematu podatkowego w kontekście ordynacji podatkowej, wymagające zgłoszenia ze względu na powstałą korzyść podatkową oraz istnienie ogólnej cechy rozpoznawczej, mimo obligatoryjnych regulacji prawnych.
Wierzytelność, która nie została odpisana jako nieściągalna, nie może być uznana za koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, nawet jeśli spełnia inne wymogi formalne ustalone przez art. 16 ustawy o CIT.
Świadczenie usług pośrednictwa kredytowego oraz usług związanych z umową cesji, kiedy beneficjentem jest zagraniczny podmiot, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby tego podmiotu zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, podczas gdy potencjalne przyszłe zwolnienia od VAT są uzależnione od lokalizacji oddziału beneficjenta.
Nabycie wierzytelności jako czynność ściągania długów stanowi odpłatne świadczenie usług opodatkowane podstawową stawką VAT. Podatnik ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur za usługi wykorzystywane do działalności opodatkowanej.
Kwoty uzyskane z umowy faktoringu pełnego stanowią przychód, który wlicza się do limitu określonego w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, co może wpływać na możliwość stosowania estońskiego CIT. Przychody z faktoringu powinny być uznane za część przychodów z wierzytelności.
Przychody i koszty wynikające z umów faktoringu, związanych z wierzytelnościami z działalności zwolnionej z opodatkowania, przypisuje się do działalności opodatkowanej, ponieważ umowy te nie są integralną częścią działalności objętej wsparciem, co wyklucza ich zwolnienie na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP.
Przeniesienie wierzytelności własnych przez podatnika na rzecz faktora w ramach umowy faktoringu nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, jako że czynność ta nie jest uznawana za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Skonto udzielone z powodu wcześniejszej zapłaty przez faktora powoduje obowiązek korekty podstawy opodatkowania na bieżąco oraz wystawienia faktury korygującej.
Przychód podatkowy z tytułu sprzedaży towarów powstaje w najwcześniejszym momencie zdefiniowanym w Art. 12 ust. 3a uCIT, niezależnie od późniejszej zapłaty przez Faktora. Sprzedaż wierzytelności na rzecz Faktora powoduje dodatkowy przychód na podstawie Art. 14 ust. 1 uCIT. Skonto uwzględnia się przy sprzedaży wierzytelności.