Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym można pomniejszyć o przychody ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, również wtedy, gdy pomniejszenie to skutkuje zmniejszeniem podstawy do zera, niezależnie od wybranej metody obliczania podstawy.

Zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, spółka może pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o całość przychodów ze sprzedaży wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w ramach faktoringu pełnego, niezależnie od zastosowanej metody obliczania tej podstawy.

Spółka ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o przychody ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, również do zera, niezależnie od wybranej metody ustalania tej podstawy, zgodnie z art. 24ca ustawy o CIT.

Przychody z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności w ramach umowy faktoringowej oraz związane z nimi koszty uzyskania przychodów należy traktować jako przychody i koszty działalności opodatkowanej, nieujęte w wyniku działalności zwolnionej z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

W przypadku zbycia wierzytelności poza Polską przychodem podatkowym są otrzymane wartości pieniężne z umowy faktoringowej. Korekty przychodów i kosztów uzyskania przychodów dokonuje się na bieżąco. Wynagrodzenie z umowy faktoringowej nie podlega podatkowi u źródła.

Wynagrodzenie (Purchase Fee) za świadczenie usług faktoringu nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, lecz podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej, co uprawnia do odliczenia VAT naliczonego.

Zarówno zbycie własnych wierzytelności w ramach umowy faktoringu, jak i takie zbycia uzyskane dochody, stanowią przychód pasywny, podlegający uwzględnieniu w limicie ograniczającym stosowanie ryczałtu od dochodów spółek, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT. Przekroczenie progu powoduje niemożność stosowania estońskiego CIT.

Spłata kwoty głównej wierzytelności nabytej przez fundację rodziną od fundatora, nie stanowi czynności, którą można by zakwalifikować jako działalność gospodarczą uprawniającą do zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 updop w zw. z art. 6 ust. 7 updop, co oznacza opodatkowanie dochodu Fundacji Rodzinnej w zakresie przekraczającym dozwoloną działalność.

Wniesienie wierzytelności do fundacji rodzinnej, podobnie jak przychody z ich spłaty, są podatkowo neutralne i zwolnione z CIT na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, pod warunkiem że fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej poza wyznaczonym zakresem.

Umowy przeniesienia ryzyka z wierzytelności, zawierane w ramach działalności funduszy inwestycyjnych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ustawy o PCC, gdyż nie wpisują się w katalog czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Dochody fundacji rodzinnej z odsetek od pożyczki wniesionej w formie darowizny nie korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 updop oraz art. 5 ust. 1 pkt 5 ufr, gdyż działalność ta wykracza poza dozwoloną działalność gospodarczą fundacji.

W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.

Cena nabycia wierzytelności przez Wnioskodawcę nie jest objęta obowiązkiem oznaczania płatności w KSeF na podstawie art. 108g ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ nie stanowi zapłaty za towary lub usługi, lecz dotyczy nabycia prawa majątkowego.

Przychód z umowy subpartycypacji jest rozpoznawany w momencie otrzymania płatności, a nie zbycia prawa majątkowego. Kosztem uzyskania przychodu są spłaty na rzecz Funduszu, a ich momentem rozpoznania jest data faktycznej zapłaty, zgodnie z art. 12 ust. 3e i art. 15 ust. 4 ustawy CIT.

Przychody podatkowe z tytułu Notes muszą być rozpoznawane każdorazowo w momencie otrzymania płatności w kwocie brutto, niezależnie od formy nabycia Notes. Otrzymane płatności z Notes, zarówno tytułem zwrotu kapitału jak i odsetek, stanowią przychód podatkowy. Notes mają charakter dłużnych papierów wartościowych, stąd stosowanie do nich traktowania identycznego z obligacjami.

Wniesienie wierzytelności do fundacji rodzinnej jest zwolnione z podatku CIT, jednak przychody ze spłaty odsetek od tej wierzytelności nie korzystają ze zwolnienia, jako że stanowią działalność gospodarczą wykraczającą poza dozwolony zakres działalności fundacji rodzinnej.

Wniesienie wierzytelności do fundacji rodzinnej jest zwolnione z CIT na mocy art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, ale przychody z odsetek od wierzytelności nie podlegają temu zwolnieniu, jako działalność gospodarcza wykraczająca poza dozwolony zakres (art. 5 ufr, art. 6 ust. 7 updop).

Obowiązek rozpoznania przychodu podatkowego przez fundusz inwestycyjny obejmuje spłatę wierzytelności pożyczkowej w części kapitałowej i odsetkowej, przy czym przyznane zyski SCSp oraz aktywa likwidacyjne, po spełnieniu określonych warunków, nie powodują obowiązku podatkowego na gruncie CIT.

Wniesienie wierzytelności przez fundatora do fundacji rodzinnej jest niepodlegające opodatkowaniu CIT. Spłata tych wierzytelności oraz związanych z nimi odsetek przez fundację nie jest zwolniona z CIT, gdyż nie spełnia kryteriów zwolnienia przewidzianych dla działalności fundacji rodzinnej.

Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.

Niedostarczenie urządzeń przez kontrahenta nie może być uznane za zdarzenie losowe, które uzasadnia zaliczenie strat do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek staranności oraz właściwego udokumentowania, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wniesienie wierzytelności pożyczkowej do fundacji rodzinnej jest zwolnione z podatku CIT na moment wniesienia, natomiast przyszłe otrzymywanie odsetek od niej jest opodatkowane, gdyż nie mieści się w ramach dopuszczalnej działalności gospodarczej fundacji rodzinnej według art. 6 ust. 1 pkt 25 w związku z art. 6 ust. 7 Ustawy CIT.

Przychód fundacji wynikający ze spłaty wierzytelności pożyczkowej nabytej w drodze darowizny nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT, jako że wykracza poza dozwolony zakres działalności gospodarczej fundacji rodzinnej określony w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.