Rekompensata wypłacana Operatorom publicznego transportu zbiorowego przez Gminę, służąca pokryciu strat związanych ze świadczeniem tych usług, nie stanowi wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu VAT. Nie wchodzi w zakres podstawy opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE.

Inwestycje w tabor oraz infrastrukturę transportu publicznego finansowane z zewnętrznych źródeł stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co umożliwia wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c ust. 8 CIT.

Rekompensata otrzymywana przez przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu zbiorowego na podstawie umowy z jednostką samorządu terytorialnego nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, z uwagi na brak bezpośredniego wpływu na cenę świadczenia usług, co wynika z analizy orzeczenia TSUE z dnia 8 maja 2025 r. w sprawie C-615/23.

Usługi transportu publicznego świadczone w ramach umowy z Miastem nie stanowią odpłatnego świadczenia usług na rzecz Miasta w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, a otrzymywana rekompensata nie podlega VAT jako element wynagrodzenia, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Rekompensata otrzymywana przez podatnika jako wyrównanie wyniku finansowego netto do poziomu poniesionych kosztów plus tzw. rozsądny zysk nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.