Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników z FGŚP, otrzymane przez podmiot działający w Specjalnej Strefie Ekonomicznej, stanowi przychód z działalności zwolnionej z opodatkowania CIT, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, o ile istnieje ścisły związek z działalnością strefową.

Wartość kart podarunkowych oraz przedpłaconych finansowanych ze środków ZFŚS stanowi przychód pracownika, opodatkowany po przekroczeniu limitu 1 000 zł. Pracodawca nie ma obowiązku pomniejszania kwoty świadczenia o podatek przed jego przyznaniem, ale musi pobrać zaliczkę od nadwyżki zgodnie z zasadami art. 32 ustawy o PIT.

Bony przekazane pracownikom jako premia ze stosunku pracy podlegają opodatkowaniu, natomiast te przyznane podopiecznym, jako świadczenie z pomocy społecznej, korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 79 PDOF.

Przychody z tytułu premii i świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, jako przychody ze stosunku pracy, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem świadczeń z ZFŚS, zwolnionych do limitu 1000 zł rocznie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT.

Wydatki eksploatacyjne związane z odpłatnym udostępnieniem samochodów osobowych pracownikom stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą, podlegają wyłączeniu spod opodatkowania ryczałtem zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, gdyż taka działalność generuje przychód dla spółki.

Świadczenia z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w postaci spotkań integracyjnych nie stanowią opodatkowanego przychodu, gdyż brak indywidualnej korzyści dla uczestników; natomiast dofinansowanie biletów i karnetów stanowi przychód, z obowiązkiem poboru podatku przy przekroczeniu określonych limitów zwolnień.

Pokrycie przez Spółkę kosztów noclegu pracownika mobilnego na obszarze wskazanym w umowie o pracę jako miejsce pracy stanowi koszt uzyskania przychodów dla Spółki, o ile związane jest z jej działalnością i nie znajduje się w wyłączeniach art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W przypadku wydatków pracowniczych opłacanych kartami służbowymi i dokumentowanych imiennymi fakturami, które spełniają wymogi rachunkowości, spółka ma prawo do ich zaliczenia w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT.

Dofinansowanie z ZFŚS na koncert pracowniczy, którego celem jest integracja załogi, nie stanowi dla pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu, zatem pracodawca nie jest zobowiązany do obliczenia, pobrania ani przekazania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Dofinansowanie wycieczek integracyjnych ze środków ZFŚS nie stanowi nieodpłatnego świadczenia skutkującego powstaniem przychodu podatkowego dla pracowników ani emerytów, gdy wydatek ten leży w interesie pracodawcy i ma na celu integrację oraz poprawę atmosfery w pracy.

Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.

Dofinansowanie udziału pracowników w wydarzeniach socjalnych z ZFŚS nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż brak jest możliwości przypisania wymiernej korzyści majątkowej indywidualnemu pracownikowi, a świadczenia służą również interesom pracodawcy.

Świadczenia finansowane ze środków unijnych w ramach programu regionalnego oraz pokryte składki ZUS nie stanowią przychodu pracowników podlegającego opodatkowaniu, ponieważ spełniają warunki zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o PIT. Zatem przychody te nie obligują płatnika do odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.

Wartość świadczenia gastronomicznego udostępnianego w formie "szwedzkiego stołu" nie stanowi przychodu pracownika ze stosunku pracy, gdy świadczenie nie jest zindywidualizowane i przypisane konkretnemu pracownikowi.

Dobrowolne uczestnictwo w wyjazdach integracyjno-szkoleniowych i rekreacyjno-wypoczynkowych, finansowanych przez Spółkę oraz ZFŚS, nie skutkuje powstaniem przychodu dla uczestników, co zwalnia Spółkę z obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Podstawą opodatkowania z tytułu korzystania z samochodów przez pracowników bez prowadzenia ewidencji, nie mogą być uznane za ukryte zyski ani wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Natomiast wydatki na samochody używane przez wspólników spółki stanowiące w 50% ukryte zyski podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Świadczenia z islandzkiego funduszu A nie są dochodami z pracy najemnej według art. 15 umowy polsko-islandzkiej. Stanowią inne dochody z art. 21, opodatkowane wyłącznie w Polsce. Nie stosuje się metody wyłączenia z progresją.

Świadczenie w postaci integracyjnej wycieczki, dofinansowanej z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, nie stanowi pracowniczego przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie prowadzi do uzyskania wymiernej, indywidualnie przypisanej korzyści majątkowej.

Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki zwrócone pracownikom, takie jak refundacja okularów, koszty podróży służbowych i wydatki szczególne, jeśli będą one dokumentowane fakturami imiennymi na pracowników, spełniając wymagane przesłanki prawne określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Dofinansowanie do wycieczek integracyjnych z ZFŚS nie stanowi przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż świadczenia te realizowane są w interesie pracodawcy i nie przynoszą realnego przysporzenia pracownikom.

Wydatki zwrócone pracownikom, związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, udokumentowane fakturami elektronicznymi imiennie wystawionymi na pracowników, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych autentyczności, integralności i czytelności.

Dofinansowanie wycieczki integracyjnej dla pracowników i emerytów z ZFŚS nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie rodzi obowiązku płatnika dla pracodawcy.