Umowa licencyjna na korzystanie z praw własności intelektualnej zawarta przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w rozumieniu CEIDG stanowi odpłatne świadczenie usług opodatkowane VAT, z możliwością zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy VAT, pod warunkiem nieprzekroczenia limitu sprzedaży oraz niewykonywania usług doradczych.
Przychód podatkowy z tytułu wykonywania świadczeń medycznych ponad limit określony w umowie z Narodowym Funduszem Zdrowia powstaje dopiero w momencie objęcia tych świadczeń finansowaniem przez NFZ na podstawie aneksu, a nie w momencie ich faktycznego wykonania.
W świetle art. 15c ustawy o CIT, przy określaniu limitu kosztów finansowania dłużnego, uwzględnia się wszystkie przychody podatkowe, w tym te które są zwolnione z opodatkowania, o ile wynikają z działalności podlegającej regulacji ustawy o CIT.
Wartość sprzedaży z tytułu usług pośrednictwa kredytowego, zwolnionych z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, powinna być wliczana do limitu kwotowego sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Sprzedaż usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niezależnie od formy dokumentacji i sposobu płatności, wlicza się do limitu zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej.
Przychody z dywidend, które po spełnieniu warunków podlegają zwolnieniu z opodatkowania, są uwzględniane przy obliczaniu zsumowanych przychodów zgodnie z art. 15c ust. 1 CIT, natomiast nie są traktowane jako przychody o charakterze odsetkowym w kontekście art. 15c ust. 3 CIT.
Podmiot leczniczy wykonujący świadczenia medyczne ponad umowny limit rozpoznaje przychód podatkowy z tytułu tych świadczeń dopiero w dacie faktycznego otrzymania środków pieniężnych, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, gdyż przedmiotowy przychód nie jest należny w momencie wykonania usługi.
Przy ustalaniu statusu małego podatnika VAT uwzględnia się jedynie wartość sprzedaży odpłatnej według ustawy o VAT, z wyłączeniem darowizn, środków z 1,5% podatku i dotacji niepowiązanych z ceną.
Koszty finansowania dłużnego wyłączone z kosztów uzyskania przychodów w danym roku, zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w kolejnych pięciu latach podatkowych w wybranej przez podatnika kolejności, stosując regułę FIFO, w ramach rocznych limitów.
Podatnik, którego dochód w roku poniesienia wydatków na przedsięwzięcia termomodernizacyjne wyniósł 0 zł, ma prawo do przeniesienia ulgi termomodernizacyjnej na kolejne lata podatkowe zgodnie z art. 26h ust. 7 ustawy o PIT, pod warunkiem, że wydatki te nie znalazły pokrycia w dochodzie, nie przekraczając maksymalnej kwoty odliczenia 53 000 zł.
W kalkulacji limitu oraz nadwyżki kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ustawy o CIT uwzględnia się koszty finansowania dłużnego związane z działalnością zwolnioną z opodatkowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami, nawet jeśli działalność ta podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.
Zarówno zbycie własnych wierzytelności w ramach umowy faktoringu, jak i takie zbycia uzyskane dochody, stanowią przychód pasywny, podlegający uwzględnieniu w limicie ograniczającym stosowanie ryczałtu od dochodów spółek, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT. Przekroczenie progu powoduje niemożność stosowania estońskiego CIT.
Przekroczenie limitu zwolnienia świadczenia otrzymanego przez rodziny zmarłych pracowników, emerytów lub rencistów z funduszu socjalnego, należy wykazywać w PIT-11 jedynie jako podlegającą opodatkowaniu nadwyżkę ponad kwotę 3000 zł, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 92 ustawy o PIT, a nie całkowite świadczenie.
Sprzedaż instrumentów finansowych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT korzysta z przedmiotowego zwolnienia z VAT, ale wlicza się do wartości sprzedaży dla celów zwolnienia podmiotowego, którego utrata następuje po rejestracji jako podatnik VAT czynny.
Fundacja, sprzedając nieruchomość, działa jako podatnik VAT, a sprzedaż ta podlega opodatkowaniu, lecz korzysta ze zwolnienia z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT; przychód z transakcji nie jest wliczany do limitu sprzedaży na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy.
Przychody ze sprzedaży mieszkań wybudowanych przez Wnioskodawcę i wspólnika w ramach spółki cywilnej deweloperskiej mogą być opodatkowane na zasadach ryczałtu według stawki 5,5%, a przekroczenie limitu przychodów 2 000 000 euro nie powoduje natychmiastowej utraty prawa do ryczałtu w trakcie roku podatkowego.
Przychody spółki uzyskane z tytułu sprzedaży wierzytelności w ramach umowy faktoringu są zaliczane do przychodów z wierzytelności, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, i mogą skutkować utratą prawa do opodatkowania w formie ryczałtu estońskiego.
Koszty finansowania dłużnego na inwestycję w infrastrukturę publiczną, spełniającą kryteria art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, są wyłączone z limitowania przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania. Inwestycje takie muszą być realizowane w ogólnym interesie publicznym, co obejmuje infrastruktury związane z ochroną zdrowia publicznego.
Przy kalkulacji limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c Ustawy o CIT, przychody z dywidend podlegające zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 22 ust. 4 muszą być uwzględnione na równi z innymi przychodami, przy określaniu wartości wskaźnika EBITDA.
W procesie obliczania limitu kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ustawy o CIT, podatnik jest zobowiązany uwzględniać przychody z tytułu otrzymanych dywidend, również tych, które na mocy art. 22 ust. 4 CIT korzystają ze zwolnienia z opodatkowania.
Przekroczenie przez podatnika progu przychodów w wysokości 2 milionów euro nie skutkuje utratą prawa do opodatkowania ryczałtem w danym roku podatkowym, a zmiana formy opodatkowania jest wymagana dopiero od następnego roku podatkowego. Wnioskodawca ma prawo do wyboru formy opodatkowania na kolejny rok, w tym możliwości opodatkowania podatkiem liniowym 19%.
Przychody z dywidend, w tym zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, winny być uwzględniane w całkowitych przychodach do limitów kosztów finansowania dłużnego w zgodzie z art. 15c ust. 1 i 4 CIT.
Opłaty za korzystanie z form jako urządzeń przemysłowych są traktowane jak należności licencyjne, nie podlegające mechanizmowi obligatoryjnego poboru podatku u źródła od nadwyżki ponad 2 miliony PLN, umożliwiające stosowanie preferencyjnej stawki 5% na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami.
Limit kosztów finansowania dłużnego, określony w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, powinien uwzględniać przychody z dywidend, w tym zwolnione na mocy art. 22 ust. 4 oraz art. 20 ust. 3 ustawy o CIT, przy kalkulacji dla potrzeb obliczenia podatkowej EBITDA.