Podatnik zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza systemem KSeF, o ile spełnione są przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a brak wystawienia faktury strukturyzowanej nie jest przesłanką negatywną określoną w art. 88 ustawy.

Brak wystawienia faktur w KSeF przez dostawcę nie eliminuje wydatku z kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem udokumentowania rzeczywistej transakcji i spełnienia ogólnych warunków z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Odbiór zapłaty za wyroby węglowe przez finalnego nabywcę nieposiadającego numeru NIP nie jest wystarczającym dowodem na odbiór faktury dokumentującej sprzedaż wyrobów węglowych, zbędnym do realizacji zwolnienia akcyzowego zgodnie z art. 31a ust. 3i ustawy o podatku akcyzowym.

Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur od 1 lutego 2026 r., przy spełnieniu wszystkich ustawowych przesłanek, mogą stanowić podstawę do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Przechowywanie faktur w postaci komunikatów EDI przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości generowania plików PDF spełnia wymogi art. 112a ustawy o VAT. Taki sposób archiwizacji gwarantuje zgodność z przepisami, a także prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków podatkowych.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają wymagania ustawy o VAT, mogą być podstawą do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu na mocy art. 15 ustawy o CIT, niezależnie od wymogu ich wystawienia w systemie KSeF, o ile spełniają pozostałe warunki ustawowe.

Archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy spełnieniu warunków autentyczności, integralności i czytelności, nie wyklucza możliwości uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Dla zastosowania stawki 0% VAT przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest posiadanie dokumentów, które łącznie potwierdzają wywóz towarów z kraju i ich dostarczenie do nabywcy w innym państwie członkowskim UE. Może to obejmować korespondencję elektroniczną, potwierdzenie zapłaty, oraz dokumenty w ramach samofakturowania.

Wydatki ponoszone w imieniu spółki przez pracowników, udokumentowane fakturami imiennymi na pracownika lub paragonami bez danych nabywcy, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem, że spełniać będą wymogi określone w art. 9 i art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz zostaną odpowiednio zaksięgowane i udokumentowane.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, spółka może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone na rzecz pracowników, nawet jeśli dokumentowane są na fakturach imiennych lub bez danych nabywcy, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania i spełnienia przesłanek związku z działalnością gospodarczą oraz uzyskaniem przychodów.

Przechowywanie faktur w formie elektronicznej, po ich uprzednim zeskanowaniu z zachowaniem zasad integralności i autentyczności, uprawnia podatnika do zaliczenia kosztów uzyskania przychodów w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o rachunkowości.

Faktury stanowiące dowody księgowe, przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, mogą stanowić podstawę do zaliczenia związanych z nimi wydatków jako kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności i dostępności, zgodnie z ustawą o rachunkowości i ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przechowywanie faktur wyłącznie w formie elektronicznej, przy zachowaniu wymogów zgłaszanych przez prawo podatkowe i rachunkowe, zapewnia uprawnienie podatnika do zaliczania takich dokumentów do kosztów uzyskania przychodów, również w kontekście prawa do obniżenia przychodów o poniesione wydatki.

Podatnik ma prawo przechowywać faktury wyłącznie w formie elektronicznej i niszczyć ich papierowe oryginały, pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności, co zgodne jest z ustawą o VAT, umożliwiając odliczenie VAT naliczonego.

Przechowywanie faktur w formie elektronicznych skanów bez konieczności posiadania ich papierowych odpowiedników jest dopuszczalne w świetle przepisów VAT, o ile zapewnia się autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność, co nie pozbawia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Odliczenie podatku naliczonego jest możliwe wyłącznie z faktur w rozumieniu ustawy o VAT, które są przechowywane elektronicznie z zachowaniem autentyczności, integralności i czytelności. Dokumenty inne niż faktury mogą wspierać rozliczenia, lecz nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego.

Zdigitalizowanie faktur i dokumentów transportowych, a następnie zniszczenie ich wersji papierowych, nie pozbawia prawa do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Zgodne z art. 15 ust. 1 ustawy CIT w związku z art. 9 ust. 1 tej ustawy, elektroniczne przechowywanie dowodów spełniających wymogi rachunkowości, nie wpływa na kwalifikację podatkową.

Przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej jest zgodne z przepisami prawa podatkowego i rachunkowego, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących autentyczności, integralności i dostępności, co umożliwia zaliczenie związanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 112 i 112a u.p.t.u., archiwizacja dokumentów podatkowych wyłącznie w formie elektronicznej, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności i dostępności, nie narusza przepisów, nie uniemożliwiając prawa do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% w eksporcie i dostawach wewnątrzwspólnotowych.

Podatnik ma prawo przechowywać faktury wyłącznie w formie elektronicznej i niszczyć papierowe oryginały, jeśli zapewni autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur oraz umożliwi dostęp organom podatkowym, co nie pozbawia go prawa do odliczenia podatku VAT.

Przechowywanie dokumentów podatkowych wyłącznie w formie elektronicznej jest zgodne z przepisami ustawy o VAT, o ile spełnia wymagania dotyczące autentyczności, integralności i dostępności. Prawo do odliczenia VAT od zakupów jest utrzymane, jednak przy zastosowaniu stawki 0% VAT dla eksportu, elektronizacja dokumentacji nie spełnia części wymogów formalnych.

Przechowywanie przez spółkę dokumentacji księgowej w formie elektronicznej jest dopuszczalne dla celów uznania za koszty uzyskania przychodów, o ile zapewnione są autentyczność, integralność treści oraz możliwość ich przetwarzania i weryfikacji zgodnie z ustawą o CIT i ustawą o rachunkowości.

Przechowywanie faktur zakupowych w formie elektronicznej jest prawnie dopuszczalne jako podstawa do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT, pod warunkiem zachowania ich autentyczności, integralności i czytelności oraz zapewnienia organom podatkowym bezzwłocznego dostępu do tych dokumentów na żądanie.

Przechowywanie dowodów księgowych w formie elektronicznej, przy spełnieniu warunków UoR i zapewnieniu dostępu dla organów podatkowych, nie wyklucza wydatku z kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca wypełnia wymogi art. 15 ust. 1 CIT przy archiwizacji zgodnie z procedurą.