Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym można pomniejszyć o przychody ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, również wtedy, gdy pomniejszenie to skutkuje zmniejszeniem podstawy do zera, niezależnie od wybranej metody obliczania podstawy.

Zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, spółka może pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o całość przychodów ze sprzedaży wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w ramach faktoringu pełnego, niezależnie od zastosowanej metody obliczania tej podstawy.

Spółka ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o przychody ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, również do zera, niezależnie od wybranej metody ustalania tej podstawy, zgodnie z art. 24ca ustawy o CIT.

Odsetki oraz opłaty ponoszone w ramach systemu cash poolingu stanowią koszty finansowania dłużnego podlegające ograniczeniom z art. 15c ustawy CIT; nie podlegają jednak wyłączeniu z podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o ile występują dodatkowe powiązania kapitałowe. Przekazywane środki pieniężne są podatkowo neutralne.

Podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym CIT, obniża się o przychody z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowych w ramach faktoringu pełnego, nawet jeśli obniżenie redukuje podstawę do zera.

Należy uwzględniać wszelkie przychody z refaktur Fitout i Service Charge jako przychody ze sprzedaży w obliczaniu limitu przychodów dla "małego podatnika"; koszty finansowania dłużnego poniesione na rzecz podmiotów powiązanych, przekraczające limit, muszą być uwzględniane w podstawie minimalnego podatku.

Przy ustalaniu przychodów dla celów minimalnego podatku dochodowego w art. 24ca ustawy o CIT, podatnik powinien uwzględniać kwoty z faktur za towary oraz wynagrodzenia za świadczone usługi, nawet gdy marża nie jest doliczana, jako że fakturowanie determinuje obowiązki podatkowe.

Do 31 marca 2025 r. podatnicy CIT mają obowiązek złożyć zeznanie roczne za 2024 r. oraz wpłacić należny podatek. W artykule przypominamy, którzy podatnicy mają obowiązek złożyć zeznanie CIT-8, jakie podmioty są zwolnione z tego obowiązku oraz w jaki sposób trzeba to zrobić. Przedstawiamy również odpowiedzi na pytania zgłoszone naszej redakcji związane z rozliczeniem rocznym CIT za 2024 r.

Dochód Funduszu uzyskany z odpłatnego zbycia Nieruchomości komercyjnej będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.