Koszty poniesione na dokumentację projektową przekazaną gminie, jako inwestycję w obcym środku trwałym, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, o ile przekazanie ma charakter ekwiwalentny, wynikający z późniejszych korzyści gospodarczych, spełniając przesłanki art. 15 ust. 1 updop.

Zwrot bonifikaty udzielonej przy wykupie mieszkania, dokonany przez beneficjenta darowizny po sprzedaży nieruchomości, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest nakładem zwiększającym wartość nieruchomości.

Transfery środków w systemie cash-pooling, zmierzające do wyrównania sald, nie tworzą przychodów ani kosztów podatkowych; odsetki naliczane w ramach tego systemu są traktowane jako przychody lub koszty uzyskania przychodów. Powstanie obowiązku dokumentowania cen transferowych zależy od przekroczenia określonych progów wartości transakcji.

Budynek kategorii niemieszkalnej, projektowany i wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej, może podlegać amortyzacji podatkowej zgodnie z ustaloną stawką w wykazie amortyzacyjnym. Niespełnienie wymogów dotyczących uprzedniego używania lub ulepszenia uniemożliwia zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej.

Przeniesienie wierzytelności kredytowych wraz z odpisami na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej jest neutralne na gruncie CIT, nie powodując obowiązku rozpoznania przychodu czy utraty prawa do zaliczania odpisów do kosztów uzyskania przychodów.

Korekta kosztów uzyskania przychodów wynikająca z otrzymanego bonusu powinna być dokonana na bieżąco w okresie otrzymania faktury korygującej, zaś przychód z tytułu bonusu należy rozpoznać w momencie otrzymania informacji o jego przyznaniu i wartości, stanowiącym wykonanie usługi w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.

Dodatkowe wpłaty do Funduszu Wsparcia Kredytobiorców, określone w art. 89 ust. 1 ustawy o finansowaniu, nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o CIT i mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodów banku.

Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Płatności realizowane z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, mimo dokonania kwoty netto na rachunek spoza Białej Listy, nie wyłączają prawa do kosztów podatkowych w formie odpisów amortyzacyjnych, jak określono w art. 15d ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, o ile VAT uregulowany jest na dedykowany rachunek VAT.

Podatek od nieruchomości, mimo decyzji obarczającej współwłaścicieli, może zostać zaliczony w całości do kosztów uzyskania przychodów przez tego z małżonków, który ponosi ciężar podatku i wykorzystuje nieruchomość w działalności gospodarczej.

Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.

Kara umowna zapłacona przez podatnika w wyniku własnej decyzji gospodarczej nie może być uznana za koszt uzyskania przychodów, jeśli wynika z braku odpowiedniej analizy prawidłowej realizacji warunków umowy oraz stanowi obszar ryzyka przedsiębiorcy.

Do przychodów biegłego sądowego, wykonującego działalność osobiście, należy zaliczyć całość otrzymanych środków, w tym zwrot kosztów poniesionych na badania. Przy ustalaniu zaliczki płatnik jest zobowiązany do uwzględnienia zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu na poziomie 20%.

Bank ma prawo do uznania nieściągalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu, o ile spełnione są łącznie przesłanki rachunkowego odpisania i odpowiedniego udokumentowania nieściągalności tej wierzytelności, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 i ust. 2 ustawy CIT.

Wydatki poniesione na obsługę prawną, doradztwo podatkowe i finansowe oraz badanie due diligence, związane z planowaną transakcją, która nie doszła do skutku, uznaje się za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Dzielenie tych kosztów między zyski kapitałowe a inne źródła przychodów odbywa się według klucza przychodowego zgodnie z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Podział poprzez wyodrębnienie skutkuje tym, że przychody i koszty podatkowe powstałe przed dniem podziału dotyczą Banku Dzielonego, a nie Przejmującego, w świetle zasady sukcesji uniwersalnej.

Przychody uzyskane z tytułu zwrotu środków z funduszu emerytalnego finansowanego przez pracownika i pracodawcę, w zakresie przewyższającym wniesione składki, stanowią dochód podlegający opodatkowaniu PIT na podstawie art. 20 i art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy uwzględnieniu zasad podatkowych dotyczących kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone na promocję wyłącznie marki spółki oraz koszty uczestnictwa w targach w roli odwiedzającego nie są uznawane za kwalifikujące się do odliczenia w ramach ulgi na ekspansję. Odliczeniu podlegają jedynie koszty promocyjno-informacyjne dotyczące konkretnych produktów oraz koszty związane z funkcją wystawcy na targach.

Koszty najmu lokali mieszkalnych oraz opłat za media, ponoszone przez spółkę, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione przez podatnika na współfinansowanie Inwestycji Drogowej, wpływające na zachowanie wartości inwestycyjnej należących do niego nieruchomości, mogą być zaliczone do pośrednich kosztów uzyskania przychodów na zasadzie art. 15 ustawy CIT w momencie ich poniesienia, ponieważ są niezbędne dla osiągnięcia i zabezpieczenia przyszłych przychodów.

W przypadku budynku niemieszkalnego zaklasyfikowanego do rodzaju 109 KŚT, spełniającego przesłanki środka trwałego używanego i ulepszonego, możliwe jest zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej do 33,33% rocznie, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT.

Wynagrodzenie za budynek usługowo-handlowy, przyznane w wyniku wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego, stanowi przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu, a nie odszkodowanie zwolnione z opodatkowania. Niezamortyzowana wartość początkowa budynku może być kosztami uzyskania przychodów, lecz nie wartość prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Dotacja celowa otrzymana z budżetu państwa na realizację zadań publicznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest zwolniona od podatku. Wydatki bezpośrednio sfinansowane z przychodów zwolnionych z opodatkowania nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 56 tejże ustawy.

Wydatki poniesione na wymianę pokrycia dachowego Hali 1 i Hali 2, służące jedynie odtworzeniu stanu pierwotnego, stanowią koszty remontowe, które bezpośrednio zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów, nie zwiększając wartości początkowej środka trwałego, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.