Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.

Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Sprzedaż nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej przez fundację stanowi czynność opodatkowaną VAT. Fundacji przysługuje prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT do limitu 240 000 zł rocznie, po jego przekroczeniu obowiązkowa jest rejestracja jako czynny podatnik VAT, z prawem do częściowego odliczenia VAT w zgodzie z proporcją zużycia energii.

Przekazanie energii elektrycznej przez spółdzielnię energetyczną jej członkom na pokrycie ich potrzeb własnych, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, kwalifikując spółdzielnię jako podatnika wykonującego działalność gospodarczą, mimo iż jej głównym celem działania nie jest zysk, lecz pokrycie kosztów funkcjonowania i eksploatacji.

W przypadku umorzenia po 1 stycznia 2019 r. świadectw pochodzenia dla energii OZE wytworzonej do 31 grudnia 2018 r., stawkę akcyzy przy kalkulacji zwolnienia stosuje się według stawki z momentu wytworzenia energii, co potwierdza zasada niewprowadzania nowych przepisów wstecznie.

Zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych tego samego podmiotu, o łącznej mocy poniżej 1 MW, która nie jest sprzedawana lub przekazywana najemcom jako odrębna usługa, korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, pod warunkiem niezwiązania jej z opłatą indywidualną.

Zużycie energii elektrycznej produkowanej przez Gminę z własnych instalacji fotowoltaicznych o mocy nieprzekraczającej 1 MW, jako zużycie przez jednostkę nieposiadającą koncesji, może być objęte zwolnieniem z akcyzy, pod warunkiem braku przekroczenia norm generatorów 1 MW dla jednostek organizacyjnych gospodarki gminnej.

Obowiązek podatkowy dla dostaw energii elektrycznej dokonanych przez jednostkę samorządu terytorialnego działającą jako prosument powstaje z chwilą wystawienia faktury, ale nie później niż z upływem terminu płatności. Od 1 lutego 2025 r., podstawa opodatkowania powinna uwzględniać współczynnik korekcyjny 1,23, zgodnie ze zmienionymi przepisami o OZE.

Spółdzielnia energetyczna, nieposiadająca koncesji i nabywająca energię elektryczną poza zastosowaniami wyłączeniowymi, jest nabywcą końcowym wg art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, co wyklucza konieczność rejestracji i składania deklaracji akcyzowych przez nią, przy opodatkowaniu jej zakupów energii w momencie jej odbioru od członków.

Sprzedaż energii elektrycznej najemcom magazynów stanowi czynność opodatkowaną akcyzą, wymagającą zgłoszenia i deklaracji. Zużycie energii przez najemców biur, gdy jest integralną częścią czynszu, może być zwolnione z akcyzy, nie wymagając dodatkowych obowiązków ewidencyjnych.

Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Jednostka samorządu terytorialnego nie ma prawa do odliczenia podatku VAT związanego z inwestycją realizowaną w ramach zadań własnych, jeśli te nie generują czynności opodatkowanych. Prawa do odliczenia nie nabywa się, gdy inwestycja nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej podlegającej VAT.

Przychody wynikające z rozliczeń energii wytworzonej przez prosumenta odnawialnej w spółdzielni energetycznej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na wyłączenie przychodów opisane w art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej do sieci energetycznej stanowi działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie, a podstawa opodatkowania ustalana jest w relacji do wartości depozytu prosumenckiego zwiększonego o współczynnik 1,23.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Wprowadzenie przez Gminę do sieci energetycznej nadwyżki energii rozliczanej w systemie net-metering nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej VAT, gdyż energia nie przechodzi na własność Przedsiębiorstwa energetycznego, a brak wynagrodzenia wyklucza istnienie odpłatnego charakteru czynności.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota salda dodatniego ponoszona przez wytwórcę energii OZE jest kosztem uzyskania przychodów rozpoznawanym w księgach rachunkowych po zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, wynikające z różnicy między rynkowymi a aukcyjnymi cenami energii, stanowi koszt uzyskania przychodów, przy czym rozpoznanie podatkowe powinno nastąpić po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego jako koszt pośredni związany z działalnością opartą na systemie wsparcia OZE.