Wypłacone pracownikowi jednorazowe świadczenie pieniężne, wynikające z naruszenia wewnętrznych aktów pracodawcy, nie wypełnia znamion odszkodowania w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie korzysta z przewidywanego w tych przepisach zwolnienia podatkowego.

Odszkodowanie uzyskane na podstawie ugody pozasądowej za rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika z winy pracodawcy, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 i pkt 3b ustawy o PIT.

Odszkodowanie wypłacone na podstawie ugody zatwierdzonej przez sąd, w kwocie przewyższającej odszkodowanie określone w art. 58 Kodeksu pracy, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, natomiast zwolnione od podatku jest jedynie odszkodowanie do wysokości wynikającej z tego przepisu.

Świadczenia pieniężne wynikające z ugody sądowej, które nie stanowią odszkodowania wyraźnie określonego w przepisach prawa, a mają charakter rekompensaty za utracone korzyści, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku pracy. W takiej sytuacji na płatniku ciąży obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy.

Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, zasądzone na podstawie art. 47 K.p. i należne pracownikowi chronionemu przedemerytalnie, stanowi przychód ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co obliguje pracodawcę do poboru zaliczek na podatek oraz realizacji obowiązków deklaracyjnych jako płatnik.

Odszkodowanie otrzymane na podstawie wyroku sądowego, przyznane za niezgodne z prawem wypowiedzenie warunków pracy i płacy, podlega zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile spełnione są określone w tym przepisie przesłanki.

W 2025 r. Sąd Najwyższy zajmował się m.in. problemami wykonywania obowiązków zawodowych w okresie wypowiedzenia przez odwołanego pracownika, ustalenia liczby pracowników na potrzeby oceny, czy doszło do zwolnień grupowych, szczególnej ochrony działacza związkowego w przypadku przeciwwskazań lekarskich do wykonywania pracy oraz dyskryminacji w kontekście dress code’u.

Wynagrodzenie wypłacone pracownikowi zwolnionemu z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia, uzgodnione na mocy porozumienia stron, kwalifikuje się jako koszt uzyskania przychodów podatkowych, gdyż zabezpiecza źródło przychodów przedsiębiorstwa i pozostaje w nierozerwalnym związku z stosunkiem pracy.

Odszkodowanie wypłacone na podstawie art. 56 § 1 w zw. z art. 58 Kodeksu Pracy korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT, jako świadczenie odszkodowawcze, które nie wchodzi w katalog wykluczający takie zwolnienie.

Kara umowna z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu z winy najemcy, ustalona jako równowartość krotności czynszów i opłat eksploatacyjnych należnych do końca okresu najmu, stanowi wynagrodzenie za usługę i podlega opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Opłata z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy najmu przez spółkę z winy najemcy, mająca charakter kary umownej, nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług i jako taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) jako czynność poza zakresem VAT.

Dodatkowa kwota wypłacona wspólnikowi występującemu ze spółki cywilnej nie stanowi kosztu uzyskania przychodu dla pozostałych wspólników, gdyż związana jest z rozliczeniami wewnętrznymi wspólników, a nie z przychodem spółki cywilnej.

Świadczenia wypłacone byłemu pracownikowi na podstawie ugody sądowej, które mają rekompensować utracone korzyści w postaci wynagrodzenia za pracę, nie stanowią odszkodowania za szkodę rzeczywistą w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie podlegają zwolnieniu od tego podatku.

Umorzenie kredytu hipotecznego w części zaciągniętej na zakup lokalu mieszkalnego oraz pokrycie kosztów udzielenia kredytu podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, podczas gdy umorzenie dotyczące refinansowania nakładów wymaga wykazania jako przychód podlegający opodatkowaniu.

Opodatkowanie „kary umownej” oraz obowiązek wystawienia faktury.

Sąd Najwyższy w uchwale z 17 października 2024 r. (III PZP 1/24) uznał, że poinformowanie pracodawcy przez pracownicę, zwolnioną za wypowiedzeniem, o ciąży po ponad roku od uzyskania o tym wiadomości nie pozbawia jej ochrony. Sąd Najwyższy wskazał, że tego rodzaju nowa okoliczność nie stanowi zmiany powództwa i dlatego nie jest ono ograniczone terminem przewidzianym na odwołanie od wypowiedzenia.

Ustalenie rezydencji podatkowej po jednostronnym wypowiedzeniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przez Rosję.

Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w związku z otrzymaniem odszkodowania wynikającego z ugody mediacyjnej.