Zwrot środków uzyskanych w wyniku unieważnienia umowy kredytowej oraz związane z tym odsetki ustawowe nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzą do faktycznego przysporzenia majątkowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód zwolniony z podatku dochodowego na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów, zaś zwrot nadpłaty kredytowej nie powoduje powstania przychodu podatkowego. Po stronie podatnika nie powstaje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku tylko w części, w jakiej środki kredytowe zostały przeznaczone na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej - budowy własnego budynku mieszkalnego.

Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej i zawarcie porozumienia kompensacyjnego po jej unieważnieniu nie obliguje do korekty zeznań podatkowych za lata 2005-2023 w związku z korzystaniem z ulgi odsetkowej, dopóki faktyczny zwrot odsetek nie nastąpi.

Umorzona kwota kredytu mieszkaniowego, w części spełniającej warunki ustawowe i przeznaczonej na cele mieszkaniowe, może być objęta zaniechaniem poboru podatku dochodowego, jednak zaniechanie nie obejmie części kredytu przeznaczonych na refinansowanie, cele konsumpcyjne, opłaty manipulacyjne i sądowe.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na cele mieszkaniowe, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w rozporządzeniu resortu finansów, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu dochodu od osób fizycznych. Pojęcie inwestycji mieszkaniowej nie jest zależne od faktycznego rozpoczęcia budowy.

Umorzenie części wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed dniem 15 stycznia 2015 roku, zabezpieczonego hipotecznie, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o ile nie nastąpiło uprzednie zaniechanie poboru podatku od podobnego kredytu.

Zwrot środków pieniężnych przez bank wynikający z ugody w sprawie kredytu frankowego nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie generuje dla podatnika realnego przysporzenia majątkowego.

Kwota zwrócona przez bank w wyniku ugody dotyczącej kredytu frankowego, stanowiąca zwrot zapłaconych rat, nie jest przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż wiąże się z uprzednimi nadpłatami kredytowymi. Zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku od dochodów pochodzących z umorzenia części wierzytelności kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe na podstawie

Umorzenie wierzytelności z tytułu pożyczki hipotecznej stanowi przychód opodatkowany jako nieodpłatne świadczenie, natomiast odsetki za zwłokę z tytułu nienależnie pobranych kwot nie podlegają opodatkowaniu na podstawie zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.

Zwrot środków pieniężnych z tytułu nadpłaty kredytu, uzyskany w wyniku ugody sądowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego może kwalifikować się jako przychód, lecz przy spełnieniu specyficznych warunków ustawowych i rozporządzeniowych, może podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego. Z kolei zwrot wcześniejszych nadpłat bankowych nie generuje opodatkowanego przychodu, gdyż brak jest definitywnego przysporzenia majątkowego.

Kwota zwrócona podatnikowi na mocy ugody z bankiem, jako nadpłata z tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu. Organ uznał, że taka wypłata nie tworzy nowego przysporzenia majątkowego.

Zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu ugody dotyczącej spłaconego kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Kwoty zwrócone w ramach ugody z bankiem stanowiące nienależnie pobrane środki oraz koszty zastępstwa procesowego nie powodują powstania przychodu i są obojętne podatkowo, co wyklucza stosowanie zaniechania poboru podatku dochodowego w tym zakresie.

Zwrot środków pieniężnych uprzednio spłaconych przez podmiot w ramach kredytu hipotecznego, będący wynikiem ugody z bankiem, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Korzyść majątkowa wynikająca z ugody, obejmująca zwolnienie z długu oraz wypłatę dodatkowej kwoty, podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku faktycznych kredytobiorców, którzy dokonali spłaty kredytu. Spadkobierca, który nie dokonał wpłat, nie osiąga przychodu podatkowego i nie znajduje zastosowania rozporządzenie o zaniechaniu poboru podatku.

Zwrot rat kapitałowo-odsetkowych dokonany w ramach ugody przez Bank na rzecz Wnioskodawcy i Poręczyciela, który mieści się w wysokości poniesionych przypadająco na obie strony rat, nie stanowi przychodu podatkowego. Przychód powstanie w części zwrotu, która przekracza połowę wartości poniesionych wcześniej wpłat kredytowych.

Kwota uzyskana przez podatnika na podstawie ugód dotyczących unieważnionych umów kredytowych stanowi zwrot nienależnie zapłaconych kwot, a nie przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT, i jako taka nie rodzi obowiązku podatkowego.

Kwota zwrócona kredytobiorcom na mocy ugody dotyczącej abuzywnych klauzul umowy kredytowej nie stanowi przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym, gdyż nie skutkuje definitywnym przysporzeniem majątkowym.

Przewalutowanie kredytu hipotecznego z waluty obcej na polskie złote, w ramach ugody, nie powoduje powstania przychodu podatkowego. Operacja taka, mająca charakter techniczny zamiany walut, jest neutralna podatkowo i nie powoduje obowiązku zapłaty podatku PIT.

Zwrot kosztów postępowania uzyskany na podstawie ugody z bankiem nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu, o ile nie przewyższa poniesionych wydatków, gdyż nie powoduje przysporzenia majątkowego.

Umorzenie kredytu hipotecznego przysługuje zaniechaniu poboru podatku dochodowego od kwot umorzonych, o ile kredyt mieszkaniowy zaciągnięty został na cele mieszkaniowe zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów. Część kredytu na refinansowanie nie uprawnia do zaniechania, gdyż nie spełnia definicji kredytu mieszkaniowego w rozumieniu ustawy podatkowej.

Umorzenie wierzytelności z kredytu hipotecznego, które obejmuje środki na refinansowanie, nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., chyba że spełnione są wszystkie warunki dotyczące kredytów mieszkaniowych. Refinansowanie nie stanowi celu mieszkaniowego, co wyklucza zaniechanie podatkowe.