Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej przysługuje wyłącznie na wydatki poniesione przez osobę niepełnosprawną na jej pobyt oraz transport, z wyłączeniem kosztów ponoszonych na pobyt i przejazd członków rodziny oraz użycie samochodu niebędącego jej własnością.

Podatnik, który uzyskał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności w danym roku, ale jego niepełnosprawność datowana jest na wcześniejszy rok, ma prawo do odliczenia wydatków rehabilitacyjnych od daty powstania niepełnosprawności zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik sprawujący funkcję opiekuna prawnego oraz rodziny zastępczej nad małoletnim niepełnosprawnym dzieckiem, spełniający kryteria określone w art. 27f ustawy o PIT, ma prawo do ulgi prorodzinnej oraz ulgi rehabilitacyjnej, nawet przy dochodach przekraczających 112.000 zł, z uwagi na posiadanie przez dziecko orzeczenia o niepełnosprawności.

Wydatki na operację i wizyty lekarskie nie są uznawane za koszty rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń podatkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej, natomiast wydatki na zabiegi rehabilitacyjne oraz leki mogą być odliczane, pod warunkiem spełnienia wymogów formalnych określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatek na zabieg operacyjny rekonstrukcji czaszki oraz towarzyszące wydatki, pomimo uzasadnienia medycznego, nie kwalifikują się do odliczenia w ulgi rehabilitacyjnej, gdyż nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków na cele rehabilitacyjne określonym w art. 26 ustawy o PIT.

Koszty poniesione na adaptację mieszkań do potrzeb osoby niepełnosprawnej, spełniające warunki art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT, kwalifikują się do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile nie są finansowane ze środków publicznych.

Wydatki ponoszone na kompleksowe leczenie stomatologiczne i protetyczne osoby niepełnosprawnej, choć ukierunkowane na ułatwienie wykonywania czynności życiowych, nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wydatki na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz rehabilitację indywidualną mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez proporcji za pierwszy miesiąc, jeśli orzeczenie wskazuje wcześniejszą datę niepełnosprawności; wydatki na specjalistyczną żywność i probiotyki nie kwalifikują się do odliczenia jako leki.

Zakup samochodu dostosowanego dla osoby niepełnosprawnej, choćby częściowo dofinansowany z PFRON, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o PIT; odliczenie przysługuje jedynie za przystosowanie istniejącego pojazdu.

Wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania do potrzeb osoby niepełnosprawnej mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile mają ścisły związek z niepełnosprawnością; lustro łazienkowe jako dobro powszechnego użytku nie spełnia tego warunku.

Wydatki na zakup i montaż klimatyzatora w celu dostosowania lokalu mieszkalnego do potrzeb wynikających z umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkania zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT.

Wydatki na zakup i montaż mebli kuchennych wykonanych na wymiar, nawet w przypadku indywidualnego dostosowania do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, nie kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli dostępne są standardowe opcje o podobnych funkcjonalnościach.

Wydatki poniesione na zakup dermokosmetyków, jako produktów nieposiadających statusu "leków" zgodnie z Prawem farmaceutycznym, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Natomiast wydatki na zakup leków aptecznych, okularów i aparatów ortodontycznych mogą być odliczone, gdyż spełniają kryteria wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 3 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik ma prawo do korekty zeznań podatkowych za lata 2024 i 2025 poprzez odliczenie wydatków na rehabilitację od dnia powstania niepełnosprawności wskazanego w orzeczeniu, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.

Poniesione przez podatnika wydatki na zakup samochodu przystosowanego do niepełnosprawności, mimo iż częściowo sfinansowane środkami własnymi, nie kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne odliczalne w ramach ulgi, jeżeli były one częściowo dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, o ile nie zostały sfinansowane ze środków publicznych i dokumentowane są odpowiednimi fakturami, mogą być odliczane od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na operacje chirurgiczne, mimo ich niezbędności dla zdrowia, nie są kwalifikowane jako 'zabiegi rehabilitacyjne' w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość ulgi podatkowej na ich podstawie. Interpretacja przepisów dotyczących ulg podatkowych musi być restrykcyjna, podążając za zamkniętym katalogiem wydatków.

Wydatki na warsztaty terapeutyczne, które nie są uznawane za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nawet jeżeli są związane z niepełnosprawnością podatnika.

Wydatki poniesione na wymianę systemu ogrzewania z węglowego na gazowe przez osobę niepełnosprawną mogą być uznane za wydatki na adaptację budynku mieszkalnego do potrzeb wynikających z niepełnosprawności i podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na badania diagnostyczne, choć niezbędne w procesie rehabilitacyjnym, nie kwalifikują się jako wydatki na zabiegi rehabilitacyjne uprawniające do ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatek na Botox jako lek nie może być odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdy jego użycie nie jest powiązane z leczeniem lub rehabilitacją schorzeń związanych z niepełnosprawnością; nawet przy spełnieniu pozostałych warunków formalnych odliczenia, jakim jest dokumentacja wydatku i zalecenie lekarza.

Wydatki na konsultacje psychologiczne nie spełniają przesłanek zabiegów rehabilitacyjnych podlegających uldze, gdyż są jedynie zasięganiem opinii, co wyklucza ich odliczenie na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o PIT.

Podatnik może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione na pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej w klinice uznanej za zakład rehabilitacji leczniczej, jedynie gdy wydatki zostały poniesione po dacie formalnego ustalenia niepełnosprawności. Wydatki na transport medyczny nie podlegają odliczeniu, jeśli poniesione przed ową datą.

Wydatek na zakup implantu stawu skokowego może zostać uznany za odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeżeli wydatek ten służy rehabilitacji oraz ułatwieniu czynności życiowych, pod warunkiem, że nie został sfinansowany ani zwrócony przez zewnętrzne podmioty. Katalog odliczeń jest zamknięty i wymaga ścisłej interpretacji.