Odsetki za nieterminowy zwrot nienależnie pobranych rat kredytowych, jako świadczenia niepodlegające opodatkowaniu, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
Odsetki ustawowe za opóźnienie wypłacone w związku ze zwrotem świadczeń z nieważnej umowy kredytu hipotecznego stanowią przychód, lecz na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego.
Otrzymanie środków pieniężnych z tytułu zachowku po spełnieniu przesłanek z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, podlega zwolnieniu podatkowemu, lecz odsetki od zachowku oraz zwrot kosztów postępowania sądowego takim zwolnieniem nie są objęte.
Zwrot uiszczonych odsetek, na skutek potrącenia wzajemnych wierzytelności, stanowi przychód w ramach ulgi odsetkowej, wymagający ich doliczenia do dochodu, mimo braku wyróżnienia tych kwot w porozumieniu. Odsetki ustawowe od takiego zwrotu podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b PDOF.
Zwrot nadpłaconego kapitału kredytu jest neutralny podatkowo, natomiast odsetki ustawowe za opóźnienie stanowią przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT; jednak zdobywając zwolnienie, nie kwalifikują się jako przychód z ugody dotyczącej kredytów mieszkaniowych.
Kwoty wypłacone z tytułu zadośćuczynienia, odszkodowania, renty z tytułu zwiększonych potrzeb oraz ustawowych odsetek za opóźnienie przez ubezpieczyciela, są wolne od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3c, pkt 4 i pkt 95b ustawy o PIT.
Odprawa wypłacona na podstawie ugody sądowej jest przychodem ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu bez możliwości uwzględnienia kosztów uzyskania, chyba że po ustaniu zatrudnienia złożono nowe oświadczenie PIT-2. Odsetki za opóźnienie są zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95 Ustawy o PIT.
Kwoty zasądzone wyrokiem sądu, w tym odsetki i zwrot kosztów procesu, stanowią przychody z działalności gospodarczej, które u podatnika powstają z chwilą ich faktycznego otrzymania, uwzględniając odpowiednie przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tzw. ulgi na złe długi. Ulga ta jest możliwa tylko przed uregulowaniem wierzytelności.
Przychód z tytułu wynagrodzenia za wykonane usługi projektowe, uzyskany na podstawie wyroku sądowego w 2025 roku, powstaje w dacie jego faktycznego otrzymania. Zobowiązanie podatkowe nie przedawnia się do momentu realnego powstania przychodu, a uzyskane przychody, w tym odsetki, są opodatkowane ryczałtem 14% dla usług architektonicznych.
Wynagrodzenie za wykonanie dzieła prawidłowo zasądzone wyrokiem sądu stanowi przychód w roku, w którym płatność została faktycznie otrzymana, niezależnie od daty wykonania. Odsetki i zwroty kosztów związane z wynagrodzeniem również stanowią przychód opodatkowany zryczałtowaną stawką 14% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2a lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Kwoty uzyskane w wyniku ugody z bankiem, wynikające z unieważnienia umowy kredytu hipotecznego, nie stanowią dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają charakter restytucyjny. Zwrot kosztów procesowych oraz odsetki za opóźnienie również nie stanowią przychodu podatkowego.
Od 27 stycznia 2026 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu pracy, która zmieniła zasady wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Nowe przepisy powiązały termin jego wypłaty z obowiązującym u pracodawcy terminem wypłaty wynagrodzenia za pracę, a w niektórych przypadkach wprowadziły okres 10 dni na rozliczenie świadczenia po ustaniu stosunku pracy. Zmiany mają uprościć rozliczenia
Zobowiązanie podatkowe w zakresie VAT z tytułu wynagrodzenia za wykonanie dzieła uległo przedawnieniu, co zwalnia z obowiązku zapłaty podatku za okres bieżący oraz jakikolwiek inny; odsetki oraz zwrot kosztów procesu nie stanowią podstawy opodatkowania VAT.
Odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie nadpłaconych rat z tytułu unieważnionej umowy kredytu hipotecznego są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż stanowią część świadczeń niepodlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Kwoty wypłacone podatnikowi przez bank na podstawie ugody dotyczącej kredytu hipotecznego nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie rodzą obowiązku podatkowego ani wystawienia informacji PIT-11. Otrzymane środki mają charakter restytucyjny, co wyklucza ich opodatkowanie.
Zwroty wpłaconych rat kredytowych i powiązanych z nimi kosztów okołokredytowych oraz koszty zastępstwa procesowego uzyskane na mocy ugody nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Kwota zwrotu dokonana na rzecz kredytobiorcy w wyniku ugody pozasądowej, będąca zwrotem uprzednio wpłaconych środków w związku z nieważnością umowy kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Kwota zwróconych odsetek za opóźnienie związanych z nieważnością umowy nie podlega doliczeniu do dochodu, jeśli bank nie zwrócił wcześniej odliczonych w ramach ulgi odsetkowej środków. Nie podlega opodatkowaniu otrzymana kwota odsetek ustawowych za opóźnienie, jeśli dotyczą należności niepodlegających opodatkowaniu.
Odsetki ustawowe za opóźnienie wypłaty nienależnie pobranych świadczeń kredytowych, związane z unieważnieniem umowy, stanowią przychód, ale korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego, co wyklucza obowiązek ich wykazywania w zeznaniu PIT.
Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wierzytelności nabytej na podstawie wyroku sądu stanowi przychód z praw majątkowych, podlegający opodatkowaniu według zasad ogólnych, nie zaś na podstawie wartości nominalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu.