Środki z KPO przyznane jako bezzwrotne wsparcie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych tym wsparciem należy korygować proporcjonalnie, a korektę dokonać w roku otrzymania dofinansowania.
Dopuszczalne jest archiwizowanie i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności oraz czytelności, co pozwala na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, bez konieczności ich papierowej postaci, jest dopuszczalne jako zgodne z ustawą o CIT, pod warunkiem spełnienia wymagań ustawowych dotyczących ewidencji rachunkowej i zabezpieczenia danych przed utratą lub zniekształceniem.
W wydanej interpretacji organ podatkowy potwierdza, iż korekta wartości początkowej środków trwałych oraz zwiększenie odpisów amortyzacyjnych są uzasadnione w przypadku poniesienia definitywnego i uzasadnionego ekonomicznie wydatku, takiego jak wynagrodzenie dodatkowe za ponadumowne roboty budowlane, ustalając, że korekta ta powinna być dokonana w okresie ugody.
Odrębne ograniczenia kosztowe na opłaty leasingowe i amortyzację po wykupie samochodu osobowego nie kumulują się; stosowane są niezależnie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a oraz pkt 4 ustawy o CIT.
Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.
Mechanizm podzielonej płatności umożliwia korektę kosztów uzyskania przychodów poprzez ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli pierwotne płatności dokonano wadliwie, bez mechanizmu. Konsekwentna ponowna zapłata podatku VAT zgodnie z zasadami mechanizmu pozwala na uznanie wydatków za koszty podatkowe, co potwierdza prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy.
Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.
Amortyzacja lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. według zasad sprzed tej daty jest dopuszczalna. Wyłączenie ich z amortyzacji w nowelizacji narusza zasadę ochrony praw nabytych zgodnie z art. 2 Konstytucji RP.
Działalność w zakresie budownictwa spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, co umożliwia skorzystanie z ulgi podatkowej w ramach art. 18d ustawy CIT. Jednak prace nad optymalizacją produkcji poprzez wdrożenie systemów operacyjnych nie stanowią działalności twórczej w rozumieniu przepisów dotyczących prac rozwojowych.
Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania nowych i ulepszonych opakowań jest uznawana za działalność badawczo-rozwojową, jednak nabycie prototypów nie stanowi materiałów w kosztach kwalifikowanych ulgi B+R zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.
Spółka zachowuje prawo do amortyzacji Środków Trwałych udostępnionych w ramach umowy toolingowej, gdyż udostępnienie nie stanowi nieodpłatnego używania zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT, będąc związane z działalnością gospodarczą.
Straty wynikające z likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych (X i Innych Strefowych Środków Trwałych) nie stanowią wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów, o ile nie są skutkiem zmiany rodzaju prowadzonej działalności, co umożliwia ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów działalności pozastrefowej według zasad ogólnych (art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT).
Spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych bilansowych, nie może zaliczać podatkowych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ wartość tych odpisów nie może przekraczać zerowej wartości bilansowej zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.
W lipcu 2025 r. spółka kupiła fabrycznie nowe urządzenie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Urządzenie zostało wpisane do ewidencji środków trwałych i amortyzowane wg metody liniowej. Od października 2025 r. urządzenie wielokrotnie ulegało awariom. Ponieważ dokonywane naprawy gwarancyjne były nieskuteczne, spółka podjęła decyzję o zwrocie urządzenia na podstawie przepisów o rękojmi
Odpisy amortyzacyjne od nieruchomości wniesionych do fundacji rodzinnej w drodze darowizny nie mogą być kosztami uzyskania przychodu, gdyż fundacja korzysta ze zwolnienia z opodatkowania CIT na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT.
W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.
Działalność X S.A. w zakresie opracowywania i wdrażania nowych oraz ulepszonych rozwiązań technologicznych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu uCIT, co uprawnia do uwzględnienia poniesionych kosztów kwalifikowanych przy odliczeniu od podstawy opodatkowania.
Wartość początkowa środka trwałego wybudowanego na cudzym gruncie przez spółkę jest podstawą do odpisów amortyzacyjnych, stanowiących koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełnia warunki określone w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT.
Środki finansowe uzyskane na podstawie umowy wsparcia w ramach Krajowego Planu Odbudowy stanowią przychód podatkowy podlegający zwolnieniu z art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT. Odpisy amortyzacyjne od infrastruktury finansowanej ze wsparcia nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Wydatki pośrednie mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeśli nie są finansowane z dofinansowania.
Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.