Umorzenie kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku, jeśli spełnia warunki rozporządzenia. Z kolei zwrot nadpłaty kredytu i zwrot kosztów zastępstwa procesowego są neutralne podatkowo i nie podlegają opodatkowaniu, jeśli nie generują przychodu.
Kwota otrzymana na podstawie porozumienia kompensacyjnego z bankiem, wynikająca z potrącenia wzajemnych wierzytelności, stanowi świadczenie restytucyjne niewpływające na rzeczywisty przyrost majątku i nie podlega opodatkowaniu jako przychód podatkowy.
Kwota dodatkowa otrzymana w ramach ugody z bankiem, która wynika z korekty warunków kredytu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli suma tej kwoty oraz innych wypłaconych świadczeń nie przewyższa łącznej wartości uprzednich wpłat dokonanych przez podatnika na poczet umowy kredytu.
Zobowiązanie podatkowe z tytułu zwróconych odsetek, odliczonych wcześniej w ramach ulgi odsetkowej, powstaje w roku podatkowym ich zwrotu, niezależcznie od sposobu klasyfikacji środków przez bank.
Kwota uzyskana z tytułu ugody z bankiem, stanowiąca zwrot uprzednio poniesionych wydatków na spłatę kredytu, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu. Nie dochodzi bowiem do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.
Zwroty nadpłaconych środków kapitałowo-odsetkowych z tytułu kredytu hipotecznego, wypłacone na podstawie ugody, nie stanowią przychodu podatkowego, a odsetki za opóźnienie, jakkolwiek stanowią przychód, są zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
Zwrot kwoty 106 000 zł przez bank w ramach ugody nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie skutkuje definitywnym przysporzeniem majątkowym podatników, lecz jedynie restytucją uprzednio wniesionych świadczeń pieniężnych.
Wypłata kwoty dodatkowego rozliczenia w ramach ugody kredytowej nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż ma charakter zwrotny, a nie definitywny przyrost majątkowy. Nie powoduje ona opodatkowanego przysporzenia po stronie kredytobiorcy.
Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego wraz z ewentualnym przychodem wynikającym ze zwrotu nadpłaconych kwot jest objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., o ile spełnione są jego warunki.
Zwrot środków z banku na skutek ugody związanej z kredytem mieszkaniowym, gdy suma zwrotów nie przewyższa pierwotnie wpłaconej kwoty, jest neutralny podatkowo i nie stanowi przychodu podlegającego PIT.
Wypłata przez Bank świadczenia z tytułu ugody sądowej dotyczącej zwrotu nadpłaconego kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie beneficjenta.
Kwota wypłacona w wyniku ugody sądowej z tytułu zwrotu nadpłat rat kredytowych nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ma charakter restytucyjny i nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.
Wypłaty dokonane przez bank w ramach ugody, obejmujące kwoty nadpłaty i kwoty dodatkowej, które nie przekraczają wpłat podatników ponad wypłacony kapitał kredytu, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zwrot nadpłaconego kredytu hipotecznego po ugodzie z bankiem nie stanowi opodatkowanego przychodu. Umorzenie zobowiązania z tytułu kredytu jest przychodem, jednak podlega zaniechaniu poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 2022 r., przy spełnieniu przesłanki kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe.
Zwrot przez bank kwoty nienależnie zapłaconych rat kredytowych nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzi do zwiększenia majątku wnioskodawców w sposób definitywny, lecz przywraca stan poprzedni poprzez zwrot własnych środków.
Świadczenie dokonane w zamian za przeniesienie nieruchomości, obejmujące uregulowanie kary umownej, stanowi element cenotwórczy opodatkowanej VAT dostawy nieruchomości, uzasadniając prawo do odliczenia VAT naliczonego.
Kwota otrzymana przez podatnika tytułem zwrotu części kwot wpłaconych w ramach spłaty pożyczki hipotecznej, która nie przewyższa sumy dokonanych wpłat, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie wykazuje definitywnego przyrostu majątkowego.
Zwrot nadpłaconych rat kredytowych oraz zwrot kosztów poniesionych na opłaty prawnicze i inne związane z umową kredytową, które nie przewyższają faktycznych wydatków, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
Kwoty zwrotu nadpłaty oraz dodatkowej kwoty pieniężnej, otrzymane w ramach ugody z bankiem dotyczącym kredytu, nie stanowią przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu, jeżeli nie przewyższają uprzednio poniesionych przez kredytobiorców wydatków.
Zwrot przez bank nadpłaconych przez kredytobiorców środków w ramach ugody dotyczącej kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie tworzy definitywnego przysporzenia majątkowego.
Kwota wypłacona w ramach ugody sądowej dotyczącej zwrotu nienależnie przyjętych środków z tytułu kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Kwota wypłacona przez bank w ramach ugody sądowej kredytobiorcy nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie powoduje ona realnego przysporzenia majątkowego będącego podstawą opodatkowania.
Umorzenie części kapitału kredytu mieszkaniowego oraz wypłata zwrotu nadpłaty nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż spełniają warunki zaniechania poboru podatku określone w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Finansów.
Przychód wynikający z umorzenia części długu z tytułu kredytu hipotecznego oraz wypłaty dodatkowego świadczenia z ugód, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wartości te stanowią przychód odpowiednio z działalności gospodarczej (A.A.) oraz z innych źródeł (B.A.), rozpoznawany u każdego z kredytobiorców w równych częściach.