Korekta faktury w polu Podmiot3 nie powoduje obowiązku wystawienia faktury korygującej do zera. Wystawca faktury nie musi też wykazywać tej korekty w pliku JPK. Prawidłowość takiego sposobu postępowania potwierdził Dyrektor KIS w interpretacji zmieniającej.

Dokument CC599C, jako nowy urzędowy potwierdzenie wywozu, umożliwia zastosowanie stawki VAT 0% oraz korekty podatku zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o VAT, przyznając prawo do rekalkulacji faktur na kurs sprzedazy.

Zgodnie z art. 106j ust. 3 ustawy VAT, podatnik może wystawić zbiorcze, uproszczone faktury korygujące obejmujące wszystkie dostawy towarów za dany okres, pod warunkiem wskazania numerów i dat korygowanych faktur, nawet jeśli nazwy towarów nie są wymagane.

W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wynikającego z nabycia lokalu przeznaczonego na działalność opodatkowaną VAT pod warunkiem jego rzeczywistego wykorzystania w tej działalności, ale bez możliwości jednorazowej korekty w przypadku uprzedniego zadeklarowania przeznaczenia prywatnego.

Organ podatkowy stwierdził, że dla faktur korygujących błędne NIP należy dokonywać ujawnienia w okresie pierwotnej faktury, a faktury zawierające błędne dane adresowe korygować na bieżąco. Dostrzegł też prawidłowość odliczenia VAT z faktur niewystawionych w KSeF, pod warunkiem spełnienia przesłanek materialnoprawnych.

Korekty kosztów uzyskania przychodów, które nie spełniają warunków art. 11e Ustawy i wynikają z decyzji APA, powinny być rozliczane w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano dokument korygujący. Nie mogą być uznane za korekty cen transferowych, o których mowa w art. 11e Ustawy.

Korekta cen transferowych dokonywana przez podatnika na potrzeby dostosowania rentowności do poziomu rynkowego nie stanowi zdarzenia skutkującego obowiązkiem wystawienia faktury korygującej VAT, lecz może być dokumentowana notą księgową, jako że pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.

Zgodnie z przepisami o VAT, akceptacja faktur w procedurze samofakturowania musi poprzedzać ich wprowadzenie do KSeF, a brak takiej akceptacji przed przesłaniem wyklucza możliwość odliczenia VAT. Wprowadzenie faktur z błędami do KSeF wymaga wystawienia faktury korygującej w celu poprawienia tych błędów.

Wystawienie faktury korygującej do zaliczki, której wartość nie jest zwracana klientowi, lecz kompensowana z fakturą całościową na zakup finansowany leasingiem, nie jest zgodne z ustawą o VAT. Nie zachodzą przesłanki pozwalające na wystawienie takiej faktury korygującej.

Usługi zarządzania funduszami finansowymi realizowane przez wnioskodawcę, będąc zwolnionymi z opodatkowania VAT, generują obowiązek podatkowy z chwilą poboru opłat zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy VAT. Korekta podstawy opodatkowania w przypadku niekwalifikowalności wydatków dokonywana jest w odpowiednim okresie rozliczeniowym.

Moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu nadpłaty powstał w chwili skonkretyzowania kwoty w aneksie; zaś korekty faktur wystawione "in minus" powinny być ujęte w rozliczeniu za okres wystawienia, spełniając formalne warunki z art. 29a ust. 13 ustawy VAT.

Podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy dokonaniu zapłaty faktur po upływie 90 dni od określonego terminu płatności, bez wymogu korekty wcześniejszych deklaracji, jeżeli podatek ten nie został wcześniej odliczony.

Odpisy amortyzacyjne dokonane od zakupu urządzenia, które następnie zwrócono na podstawie rękojmi, powinny być skorygowane w bieżącym okresie rozliczeniowym, na mocy faktury korygującej, zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponowne dokonanie zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności likwiduje ograniczenia zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, wynikające z początkowego błędnego pominięcia takiego mechanizmu, pod warunkiem, że korekta płatności ma charakter "techniczej naprawy". Art. 15d ustawy o CIT nie stosuje się po dokonanej korekcie.

W przypadku odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, gdzie płatność nastąpiła po upływie 90 dni od terminu, podatnik ma prawo dokonać tego w bieżącym okresie rozliczeniowym bez konieczności korekty za wcześniej niewykazane okresy. Faktury zakupowe mogą być ujęte w rozliczeniu za okres, w którym uregulowano należność, bez obowiązku korekty wcześniejszych deklaracji.

Faktura korygująca "in plus" powinna być rozliczana na bieżąco w okresie, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Faktura "in minus" może stanowić uzgodnienie warunków korekty; odliczenie podatku naliczonego z faktur "in plus" możliwe w okresie ich otrzymania.

W przypadku działalności gospodarczej, podział spółki przez wyodrębnienie skutkuje pozostawieniem obowiązków podatkowych za okresy sprzed wyodrębnienia po stronie Banku Dzielonego, zaś Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe w zakresie sukcesji uniwersalnej dotyczącej działalności nabytej po dniu podziału.

W przypadku ponownej kwalifikacji częściowej dostawy wewnątrzwspólnotowej jako transakcji krajowej oraz braku potwierdzenia dostarczenia, organ nie zezwala na korektę VAT do 0%. Potwierdzenie nieotrzymania towarów przez nabywcę uzasadnia zastosowanie stawki krajowej.

W przypadku, gdy dostawa towarów zostanie dokonana i udokumentowana, a faktura wprowadzona do obrotu prawnego, nie ma możliwości dokonania korekty do "zera" nawet w przypadku oszustwa, które doprowadziło do przekazania towarów nabywcy fałszywemu. Dostawa powinna być ujęta w deklaracji podatkowej.

Usługi projektowe związane z konkretnymi budynkami poza terytorium Polski są opodatkowane w kraju lokalizacji nieruchomości, zgodnie z art. 28e ustawy o VAT. W przypadku błędnego naliczenia VAT w Polsce, podatnik zobowiązany jest do wystawienia faktur korygujących, z adnotacją "odwrotne obciążenie", zaś korekta deklaracji rocznych VAT nie jest wymagana.