Dostawa energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów; podstawa opodatkowania obejmuje całkowitą wartość energii wprowadzonej do sieci, niezależnie od późniejszego wykorzystania lub umorzenia części środków na depozycie prosumenckim.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione do oddania do użytkowania środków trwałych mogą stanowić ich wartość początkową, jeżeli wykazują bezpośredni związek z wytworzeniem tych środków. Koszty pośrednie, w tym Premie ECA, po oddaniu do użytkowania, uznaje się za koszty uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia.

Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.

W przypadku ujemnej wartości wynagrodzenia całkowitego za dostawę energii elektrycznej, uznaje się, iż Spółka świadczy ",,"w zamian za wynagrodzenie," usługę odbioru energii na rzecz Wytwórcy, zobowiązującą Spółkę do wystawienia faktury VAT."

Wprowadzenie do sieci energii elektrycznej przez członka spółdzielni energetycznej nie stanowi odpłatnej dostawy towarów na rzecz spółdzielni, a tym samym nie podlega opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, spółdzielnia nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tą czynnością.

Rekompensaty przyznawane z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 nie stanowią dotacji zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a zatem nie mogą prowadzić do wyłączenia wydatków z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT od faktur za energię elektryczną i dystrybucję, mimo braku NIP, jeśli proporcjonalnie przyporządkuje koszty zużycia energii na potrzeby działalności opodatkowanej i prywatnej, a faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie.

Zwrot kosztów energii elektrycznej zużytej przez pracownika na ładowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania, odpowiadający fakt faktycznie poniesionym i udokumentowanym wydatkom, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pomoc publiczna związana z kosztami energii i gazu ziemnego przyznana w ramach SSE jest przychodem zwolnionym z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT, ale rekompensaty spoza tej działalności są opodatkowane zgodnie z ogólnymi zasadami.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.

Wydatki na energię elektryczną na potrzeby ogólnej obsługi przedsiębiorstwa stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, a faktury za te wydatki z przełomu lat podatkowych mogą być ujmowane jednorazowo jako koszty bieżącego roku podatkowego, zgodnie z uzasadnionymi uproszczeniami wdrożonymi w polityce rachunkowości.

Cena ujemna płacona przez producenta energii elektrycznej za jej odbiór w ramach mechanizmu rynku energii stanowi koszt uzyskania przychodów, zgodny z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jako koszty związane z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów z działalności gospodarczej.

Wydatki poniesione przez podatnika z tytułu sprzedaży energii elektrycznej po cenach ujemnych mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów, jeśli są definitywne, właściwie udokumentowane oraz związane z zabezpieczeniem źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.

Świadczenie publiczne z programu rządowego nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych jako dotacja, lecz stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, gdyż nie służy realizacji zadań publicznych, lecz rekompensuje wzrost kosztów działalności.

Koszty energii elektrycznej, dostępu do Internetu, transmisji danych oraz telefonii, alokowane do działalności badawczo-rozwojowej, stanowią zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu. Natomiast inne koszty niematerialne, takie jak kolokacja i usługi specjalne, nie są uznawane za kwalifikowane do ulgi B+R.

Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Dostawa energii elektrycznej po cenie ujemnej stanowi odpłatne świadczenie usług na rzecz dostawcy energii, co kwalifikuje nabywcę tej energii jako usługodawcę na potrzeby VAT, a dostawcę jako usługobiorcę, z uwagi na ekonomiczny ciężar zagospodarowania nadwyżki energii.

W przypadku dostawy energii elektrycznej po cenie ujemnej, odbiorca energii świadczy usługę polegającą na przyjęciu energii, co stanowi odpłatne świadczenie usług na gruncie VAT, przy czym wytwórca energii jest usługobiorcą tej usługi.

Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.

Podstawę opodatkowania dla prosumentów w systemie net-billing stanowi brutto wartość energii elektrycznej, a sposoby fakturowania sprzedaży energii wymagają wystawienia faktur VAT, lecz nie przy zwrocie nadwyżki depozytu prosumenckiego.