Sprzedaż towarów do krajów trzecich, realizowana w modelach 1-3 i opisana we wniosku, stanowi eksport towarów z terytorium Polski na mocy art. 2 pkt 8 ustawy o VAT i musi być fakturowana w systemie KSeF zgodnie z zasadami polskiego VAT, co oznacza również obowiązek dokumentowania sprzedaży na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej.

Brak obowiązku rozliczenia VAT z tytułu importu, gdy towary przewożone tranzytem nie podlegają dopuszczeniu do obrotu w Polsce. Eksport towarów z Polski, potwierdzony dokumentem urzędowym, uprawnia do stawki VAT 0%.

Obciążenie klienta kosztami narzędzia pozostającego własnością spółki w Modelu 2 stanowi element świadczenia kompleksowego z dostawą wyrobów i jest objęte stawką VAT 0%, gdy spełnione są warunki dla tej stawki. Wynagrodzenie za narzędzie będące własnością klienta w Modelu 1 stanowi odrębną dostawę krajową.

Skoro transport towarów z Polski do kraju trzeciego został przypisany dostawie dokonywanej przez pośrednika Podmiotu B, a nie Spółki, to transakcja Spółki nie stanowi eksportu towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 u.p.t.u., co wyklucza zastosowanie stawki VAT 0% przez Spółkę od tej dostawy.

Faktura handlowa (commercial invoice) nie jest fakturą VAT, nie rodzi obowiązku podatkowego, nie podlega Krajowemu Systemowi e-Faktur, a dokument CC599C z jej numerem potwierdza eksport z zastosowaniem stawki 0% VAT przy spełnieniu pozostałych warunków.

W transakcjach łańcuchowych, gdzie towar jest transportowany z Polski, a Wnioskodawca jako podmiot pośredniczący stosuje polski numer VAT, dostawą ruchomą, przypisaną transportowi, jest dostawa realizowana przez Wnioskodawcę do klienta końcowego. Pierwsza dostawa pozostaje dostawą nieruchomą opodatkowaną w Polsce. Zastosowanie mają przepisy art. 22 ust. 2c ustawy o VAT.

Transakcja sprzedaży towarów przez wnioskodawcę na rzecz Nabywcy Nr 1 nie jest eksportem pośrednim, co wyklucza stosowanie stawki VAT 0%. Miejscem świadczenia i opodatkowania tej transakcji jest Polska, z uwagi na przypisanie wysyłki do dostawy pomiędzy Nabywcą Nr 1 i Nabywcą Nr 2.

Za moment powstania obowiązku podatkowego w eksporcie towarów, przy stosowaniu reguły INCOTERMS EXW, uznaje się dzień postawienia towarów do dyspozycji odbiorcy. Fakturę dokumentującą taki eksport należy wystawić najpóźniej 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy, ale nie wcześniej niż 60 dni przed jej dokonaniem.

Stawkę VAT 0% w eksporcie można zastosować, gdy dokumenty urzędowe, które wydaje właściwy organ celny, potwierdzają wywóz towarów poza UE. Dokumenty alternatywne przedstawione przez podatnika nie wystarczają do spełnienia wymogów przewidzianych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.

Podatnikowi przysługuje prawo do stosowania stawki VAT 0% w eksporcie towarów poza terytorium UE na podstawie dokumentu EX A, jeśli dokument ten potwierdza wywóz towaru przez właściwy organ celny UE i nie ma obowiązku posiadania komunikatu CC599C, jeśli wywozu dokonano za pośrednictwem urzędów celnych innego państwa członkowskiego UE.

Pomimo przekroczenia ustawowego 6-miesięcznego terminu wywozu towarów, stawka VAT 0% może być zastosowana, jeżeli specyfika dostaw towarów jest uzasadniona warunkami umownymi wynikającymi z technologiczych oraz rynkowych uwarunkowań, według art. 41 ust. 9b ustawy o VAT.

Stawka VAT 0% w eksporcie towarów może być zastosowana wyłącznie wtedy, gdy wywóz towarów poza UE jest potwierdzony urzędowym dokumentem celnym, a posiadanie innych dokumentów niekompensujących tego wymogu nie pozwala na stosowanie preferencyjnej stawki podatkowej.

Dopuszczalne jest zastosowanie stawki VAT 0% do zaliczek na eksport towarów, gdy wywóz towaru następuje w terminie przekraczającym 6 miesięcy, jeżeli wywołane jest to specyfiką realizacji dostaw potwierdzoną dokumentacją umowną, a uzyskanie dokumentów wywozowych może nastąpić w późniejszym terminie zgodnym z realizacją wywozu.

Podatnik może zastosować stawkę VAT 0% w odniesieniu do zaliczek na eksport jachtów, mimo przekroczenia 6-miesięcznego terminu wywozu, o ile specyfika realizacji dostawy uzasadnia ten późniejszy termin wywozu i jest potwierdzona warunkami kontraktowymi.

Dla zastosowania stawki 0% VAT przy eksporcie towarów konieczne jest posiadanie potwierdzenia wywozu towarów przez właściwy organ celny UE; dokumenty wydane przez organy celne spoza UE oraz dokumenty przewozowe nie spełniają tego wymogu.

Do zastosowania stawki 0% VAT w eksporcie towarów konieczne jest posiadanie urzędowego potwierdzenia wywozu od organu celnego zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT; brak takiego potwierdzenia uniemożliwia zastosowanie preferencyjnej stawki podatku.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wpłat dokonywanych przez kontrahenta powstaje dopiero w momencie faktycznej dostawy towaru, a nie w chwili otrzymania przedpłat, o ile wpłaty te nie są bezpośrednio związane z konkretną i sprecyzowaną transakcją dostawy towarów.

Brak posiadania komunikatu IE-599 przy eksporcie towarów poza UE nie wyklucza zastosowania stawki VAT 0%, jeżeli podatnik dysponuje innymi wiarygodnymi dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT.

Spółka nie jest uprawniona do stosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do zaliczki otrzymanej na poczet eksportu, jeżeli dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza UE zostaną otrzymane po terminie złożenia deklaracji dla okresu, w którym upłynął sześciomiesięczny termin wywozu.

Spółka działająca jako uczestnik transakcji łańcuchowej, której dostawa towarów z Polski do innego kraju UE lub poza UE jest dostawą ruchomą, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w Polsce z faktur zawierających błędną stawkę podatku, niezależnie od tego, czy spełniono inne warunki odliczenia.

Obowiązek podatkowy w VAT dla dostaw krajowych i eksportu towarów realizowanych na warunkach Incoterms FCA powstaje z chwilą załadunku/oddania towaru; dla wewnątrzwspólnotowej dostawy (WDT) z chwilą wystawienia faktury, najpóźniej 15. dnia miesiąca po dostawie.

W transakcji nabycia i sprzedaży ropy naftowej transportowanej rurociągiem, z zastosowaniem formuły Incoterms 2000 DAF, miejscem opodatkowania VAT nie jest Polska, gdyż transport rozpoczyna się i kończy poza jej granicami, a towar nie jest dopuszczany do obrotu na terenie kraju.